En over de andere wilde bloemen ga ik ook niet veel vertellen, 'k ga ze wel tonen , en misschien is het gewoon omdat ik er niks kan over vertellen : ook al ligt er hier in huis een flora van de Middelandse Zee-bloemen, echt systematisch werkt het ding niet, en de kleuren van de tekeningen zijn niet steeds "levensecht" , om nog maar te zwijgen over het feit dat ik nogal eens een kleur een andere naam geef dan wie niet aan rood-groen-blindheid lijdt ...
Vandaar dus , namen onder voorbehoud , en als ik die naam niet gevonden heb, dan geef ik het nog toe ook - en blijf zoeken, zoals voor de "sterrekens" die ik tegenkwam op mijn tocht naar la Sainte-Baume, die uiteindelijk hoogstwaarschijnlijk "lythrium junceum" zouden kunnen zijn.
De anemoontjes op de foto hierboven staan nu volop in bloei, 's avonds sluiten ze zich, en zo gauw de zon zich toont staan ze weer te pronken. Anemone hortensis is hun naam in het latijn, en je vindt ze overal langs de wegen en aan de kanten van de beek.
Van de Barlia Robertiana, zowat de grootste wilde orchidee van de streek, en de eerste om te bloeien hadden jullie al een foto gezien, vandaar hier een detailopname.
De uitleg bij dit bloempje blijf ik jullie schuldig : ik moet zijn naam nog vinden , of liever hun naam, want er staan er een hele hoop bij elkaar boven op dat stengeltje. Elk bloempje is niet groter dan een millimeter of twee, en wie weet hoe groot staan ze niet afgebeeld in mijn flora !
En met deze Ophrys arachnitiformis sluit ik mijn blog voor vandaag - zoek zelf maar waarom ze "spinnekopvormig" heet !
En denk erom : " 's Avonds min, dat brengt de spin !"
