Het kan niet op !

Dat is wat we denken : het kan echt niet op. Het doorsturen van fotookes bedoel ik. Vermits Blogger weer open staat voor doorzenden van gegevens, vooruit dus maar, met enige commentaar. Wat jullie op de eerste foto merken in de verte is de Barre de Cuers, foto gemaakt de derde dag van de tocht, want de dag ervoor, toen ik erover liep zat heel de Barre samen met de stapper dik in de wolken ! Weer eens iets anders dan "heel de bar en de stapper zaten in de wolken" .


De volgende schoonheid is een Barlia Robertiana, niks te maken met Bar=Café=Uitspanning=Herberg, en al evenmin met Robert mijn maat ende vriend vanop een vorige blog, wel de wilde orchideeënsoort die hier bij ons bloeit in het voorjaar - mijn tuin en ik zijn zeer tevreden met de paar exemplaren die hier ook in bloei staan.


Onderweg naar Signes, ik vermoed dat er weer wat moest gegeten worden ...


En nu zijn we boven op de Pic des Mouches , hoogste punt van la Sainte-Victoire, en eigenlijk eerste einddoel van mijn tocht.



Gegroet jullie allen, er ligt strijk te wachten - wat niet hetzelfde is als "ik lig strijk te wachten" ...

Nog altijd thuis ...

... om ten tweede male foto's te zenden ,of tenminste dat te trachten !°
Die sterrekes hebben regelmatig hun best gedaan om het pad op te vrolijken, en ik maar denken "Hoe zouden ze heten, of hoe noemen we ze "? En ik noem ze vanaf nu sterrekes !


Beter deze keer - ze willen toch nog getoond worden blijkbaar.



La Montagne Sainte-Victoire vanop een paar kilometer - de volgende dag van dichtbij ... gevoeld, want : deze kant wijst naar het zuien, ik wou van beneden naar boven, aan de zuidkant want Puyloubier ligt daar . Resultaat : ook vandaag nog zon-verbrande kuiten die regelmatig een beetje after-sun nodig hebben. En wij maar klagen dat het hier zo warm is ...

Terug thuis

En al van gisteravond, maar bloggen zat er nog niet in - even terug wennen en een hapje gaan eten met mijn vriend Robert, kwestie van bij te praten - waarbij hij zoals gewoonlijk het leeuwendeel voor zijn rekening nam... Ik maak dat een andere keer wel goe : dan krijgt hij het woord niet !

Zaterdag was een lange tocht , daar de Chambre d'Hôte in Puyloubier geen avondmaal schafte ( wist ik wel op voorhand) en op drie kilometer van het dorp lag, schitterend plekje, maar nogal steil naar boven, moest er bij de goeie 20 km van de tocht nog eens driemaal drie bij ... enfin, we weten nu dat we dat aankunnen!

Weer nog altijd zonnig, gisteren ook, en gisteren was het opnieuw " Omhoog !", daar waar de arend vliegt , en de mannen met hun parapente ondertussen ook. Ik ben tot op het hoogste topje van de Sainte-Victoire geraakt, de Pic des Mouches, toch ook weeral 1100 meter boven de zeespiegel, en nadien terug dalwaarts, maar dan aan de noordzijde van het massief waar mijn vriend Robert me zou opwachten - en dat ook plichtsgetrouw deed, met een verrassing , die wel duide lijk zal blijken uit de foto's hierbij.

Van foto's gesproken, er komen er enkele mee nu, en morgen of overmorgen wellicht nog enkele, wat er vandaag al bij is : De Portes de Valbelle, op weg naar Signes, mij nog steeds onbekende bloempjes, maar ik vind hun naam nog wel, een foto van de lunch op tocht, de montagne Sainte Victoire van Cézanne en alle Provençalen, samen met de Sainte-Baume één van de mythische plekken hier in het zuiden, wat me er doet aan denken dat ik de Ventoux ook eens een keer op zal moeten ...

Zo, dat is het zowat voor het ogenblik - evaluatie komt later , en wellicht kan ik , na reakties van lezers ook eens beginnen denken aan een "functionerings-blog" .....

A bientôt - même lieu, autre temps !


En een dik uur later - nu is het half twee voorbij is er nog altijd geen enkel fotootje doorgestuurd - straks opnieuw proberen, jullie hebben ze tegoed !

Dag 5: Plan d' Aups - St Zacharie (11 km)

Geen te zware tocht vandaag op het programma - er hadden allicht nog wat kilometerkes bij gekunnen.
Kwam net te laat aan in St Zacharie om nog de warme lunch mee te pikken, dan maar kaas en brood. Kamer in logis de France goed bevonden.
Tocht ok als voorzien - dag 4 was zwaar maar mooi alsook het weer. Vandaag wat grijzer maar na de siesta klaart het op - tijd om wat proviand in te slaan voor de volgende trip; zaterdag 22 km op het programma. Uiteraard vernemen jullie hierover meer in een volgend stukje.
Gegroet trouwe supporters !

Dag 4: Signes- Ste Baume/ Plan d'Aups

Af te leggen parkoer vandaag bedraagt 15 km

Rond het middaguur begrijpen we dat stapper van 566m naar 1000 m zal klimmen met het zonnetje in de rug en vergezeld van mooie stap-weg-bloemetjes
Aankomst in Ste Baume wat zoveel wil zeggen als grot waar Magdalena geleefd zou hebben. Het preciese verhaal volgt in een later bericht. Warm douchke in nonnen-klooster-hotel te bereiken via trappen, goe moe en douchke zal hopelijk deugd doen voor stramme spieren. Zag op mijn tocht Alpen, Ventoux, La Ciotat, Bandol , half miljoen schape-keutels en hoorde koersautos in Le Castellet. Groeten van stappende peterpijnpit.

Dag 3 - Belgentier-Signes (14 km)

Rond het middaguur melde onze pelgrim zich ter hoogte van het plateau boven Signes. Verwachting nog een goeie 4 1/2 uur te gaan, met stops nog wel wat meer.

Laatste bericht voor aankomst liet ons weten dat het daar altijd maar op en af en op en af gaat, vaak 10% omhoog gelukkig vergezeld van het zonnetje - 8 uur onderweg en aangekomen - Portes de Valbelle = erg mooi

Woensdagavond geen culinaire specialekes, gewoon lekker.

More news to follow !

Dag 2 - Rocbaron-Belgentier

Middagpost (+/- 12H00): pelgrim meldt zich op 750 meter hoogte; Barre de Cuers ligt in de wolken - uitblazen na steile klim door 'beek-pad'

Bericht van aankomst ontvangen rond 16h;Peterpijnpit ging pintje drinken (kwestie van weg naar slaapplaats te vragen en dorst te lessen) dit alles na veel wolken, stenen, op en af en zonder van de dieptje van 500m te kunnen genieten vanwege te veel mist.
Vermoedelijk vanavond of morgenochtend meer nieuws na het diner gourmand.

Meer info over Belgentier is te vinden op http://www.provenceweb.fr/f/var/belgenti/belgenti.htm

Laatavondbericht uit Rocbaron (dag 1)

Wat moet een pelgrim toch niet afzien ?
Ziehier het menu van een eenzame bedevaarder:
Pastis met hapje kaas en zonnetomaat
Salade Vancouver
Lotte-rolletjes met rijst en pikante curry
Pyrenee met kriekenconfit

dit alles vergezeld van een witte chardonnay en wat rood nadien

Stel voor dat we die mobiele kroeg maar zo laten als we onze pelgrim graag de eindmeet zien halen !

Stap ze en veel succes O-papske (mocht je dit op een of andere manier kunnen lezen)

your humble servant

Dag 1: Pignans - Rocbaron 15 km

Middagpost van Peterpijnpit: eerste zwaluw net voorbij - stop - lunch op 500 meter hoogte - zicht op vallei van de Gapeau - zon soms wolken - end

Namiddagbericht meldt ons dat Rochbaron geen kroeg heeft - na vijf stops en ontelbare stenen onderweg helemaal alleen aangekomen op eerste overnachtingsplaats. Geen wildere beesten tegengekomen dan een sliert processierupsen.

tot zover dit bericht

Deze madammen dus !

journalist van op afstand doet test

dit stukje dus bij wijze van test.
foto van de bevallige assistentes in bijlage

Vertrekken ?

Ja, dat is de vraag - geweest ! Oorspronkelijk zou ik morgen , zaterdag, op pad gegaan zijn. Helaas, de weersvoorspellingen voor de komende dagen zijn niet echt positief te noemen, zaterdag grijs met kans op buien, zondag héél grijs én buien, vanaf maandag zou het beter worden. En wat doen we dan ? Afwachten, want er staat op het einde van de etappe toch niemand met een kontrakt dat dringend getekend moet worden, dus ...

Anderzijds vindt Robert, mijn vriend en buur van hierover, het al gelijk of hij me op een maandag, een dinsdag of een vrijdag komt ophalen, dus ...

En om jullie enig idee te geven van wat me te wachten staat zal ik hierbij de geplande etappes even noteren , zonder vermelding van de hoogteverschillen, want daar wil ik niet te lang bij stilstaan... maar wel met aanduiding van de afstanden die voor het ogenblik "goed doenbaar " lijken . Eens dat ik onderweg ben krijgen jullie de evaluatie wel te lezen, 'k heb een sisteempje bedacht om zelfs zonder cybercafé in de buurt toch iets door te sturen. En, beloofd, als het niet goed verloopt, dan lezen jullie het hier ook !

Bon, we vertrekken dus op dag X, voor de eerste etappe die hier in Pignans start, maar ik zal ze toch maar met het cijfer 1 aanduiden :

1 Pignans - Rocbaron , 15 km langs GR 9 ( GR staat voor Sentier de Grande Randonnée - wit-rode streepkes op de bomen of rotsen of muren of bankzitters of al wat niet beweegt ).

2 Rocbaron - Belgentier , 11 km
`
3 Belgentier - Signes , 14 km

4 Signes - Sainte-Baume / Plan d' Aups , 15 km

5 Plan d'Aups - Saint Zacharie , 11 km

6 Saint Zacharie - Puyloubier , 20 km

7 Puyloubier - Le Prieuré te Vauvenargues , 10 km ( Le Prieuré ligt helemaal boven op de Montagne Ste Victoire - zie Cézanne ...)

Dat er een paar maal ( o.m. etappes 1, 2, 4, 7 ) stukken bijzijn op het pad waar de stijgingsgraad 100 meter op minder dan één kilometer bedraagt zal duidelijk maken waarom ik eigenlijk niet al te veel bagage wil meenemen...

Het wordt tijd om jullie allen veel moed te wensen voor de komende dagen, en voor mij hetzelfde !

Een nieuwe lente

... een nieuw geluid , is ooit ergens te lezen geweest - geschreven door een dichter, een muzikant of misschien wel door Lambik - het is me niet duidelijk meer !

Maar het doet me er wel aan denken dat ik jullie een paar foto's "schuldig" ben, en dat zeer binnenkort er weer een blog van ons aller voorganger in het blogwezen, Aloysius Primus, zal verschijnen. En hoe kunnen we hem beter eren dan door hem een bloemetje aan te bieden ?

En , maar dit is minder belangrijk, het moge ook geweten zijn dat in de loop van deze week Peterpijnpit's "Credencial" in de bus viel. Een dokument dat me gaat vergezellen op mijn lange tocht westwaarts, dat me hier en daar een deur zal openen, ten einde te mogen genieten van onthaal voor de pelgrim/wandelaar/stapper/curieusneus - noem me maar zoals het je invalt !

Met een flinke windstoot van de mistral die het nog steeds niet laat afweten stuur ik jullie allen mijn beste groeten !

Maartse middag

't Is weeral enige tijd geleden dat er nieuws uit Pijnpittendorp kwam, dus hoog tijd om nog eens iets van ons te laten horen. Ons zijnde mijn schoenen en ik.

Schoenen ? Ja, ze moeten nog steeds wat ingelopen worden, gisteren hebben we ons daarom op pad begeven, eerst naar beneden, ttz. het dorp in om brood en lectuur : de "Var-Matin" voor het nieuws uit de buurt, "Marianne" voor de commentaar op het nieuws in Frankrijk en omliggende werelddelen en het bijvoegsel bij Var-Matin om te weten naar welke tevee-programma's er zeker niet moet worden gekeken ! Terug via de wijngaarden, zowat vier kilometer alles bij elkaar, juist voldoende om smakelijk te eten.

Namiddagactiviteit ? Proberen het geknars dat de linkerschoen (zie één van de vorige blogs voor de foto!) nog steeds maakt weg te stappen. Dus eerst richting Flassans, zo'n drie kilometer langs de Départementale 78 noordwaarts. Dan een zand-en stenenpad linksaf richting "La Bastide Vieille" , stillekesaan stijgen , en nog stijgen , en nog wat stijgen tot ... de besneeuwde toppen van de Alpen in het noorden zichtbaar worden. En dan blijven we een eindje op die hoogte van zo'n kleine vierhonderd meter doorwandelen, om stilaan te gaan afdalen richting ... Pignans. Na zowat acht kilometer was het geknars al een stuk beter, geknars van de schoenen weliswaar - mijn gewrichten lieten zich niet horen ! Ik zal ze, de schoenen dan, toch maar eens op wat olijfolie trakteren, wie weet helpt dat niet om van dat geluid af te geraken.

Ondertussen heb ik me vanmorgen bezig gehouden met het voorbereiden van de schilderwerken die me te wachten staan in de veranda, pluggen uit de muur halen, gaten stoppen met plaaster en dat soort van klussen, en nu , gezien het middag is , even de post nagaan, en ... jullie lezers veel maartse groeten sturen : de zon schijnt, de mistral blaast serieus door, hij houdt de lucht helder en de druivelaars gezond, en wij gaan dadelijk een stukje baguette besmeren met rillette d'oie, en nadien nog een stukske caillette verorberen ! Bon appétit !

Eind februari.

Nog een goeie veertien dagen en deze jongen begint aan de staptocht richting Santiago de Compostella. Dus moet er wat "ingestapt" worden, de schoenen zich nog wat meer naar de voet zetten, de spieren gecheckt, er worden trajecten op de kaarten in fluo gezet, hoogtelijnen bestudeerd en getracht in te schatten hoeveel kilometer er per dag zonder te veel moeite gestapt kunnen worden. En dat alles met in het achterhoofd "Och, we gaan toch maar een dag of acht eerst eens zien wat we aankunnen"... Want het is helemaal niet de bedoeling van dit jaar nog ginderachter ver in het westen van Spanje te geraken, nee een week of drie stappen alles bij mekaar is me al genoeg. Dan blijft er nog een stuk over, of eerder twee of drie, die we dan wel een volgende keer aanpakken. 'k Wil graag de lente van dichtbij meemaken, en anderzijds ook niet te lang van huis wegzijn, vandaar dus dit rara schema : een week in de tweede helft van maart, en als het meezit twee weken na Pasen.

En om jullie nog maar eens een lente-voorproefje mee te geven, de foto hierbij : de eerste amandelbloempjes hier vlakbij de Barbeiranne, de beek die haar naam heeft gegeven aan het stukje Pijnpittendorp vanwaar Peterpijnpit jullie allen zeer vriendelijk wil groeten.

Zonnepitten

... moeten het doen deze keer, want de zon is er vandaag niet bij geweest. Wie er wel bij waren dan ? Putters en vinken, sijsjes en allerlei mezen, die de zonnebloempitten best lusten. Daar er geen ski-sterren naar beneden skieden in de buurt van Turijn, was het aan de gevleugelde vriendjes in de tuin om spektakel te maken - en dat hebben ze met veel talent dan ook gedaan. Dit alles om maar te zeggen dat er al wel krokussen en anemoontjes in de tuin staan te bloeien, en een enkele hyacinth, maar de winter heeft het nog niet helemaal opgegeven, en dus zorgen we voor de vliegende vrienden , ook al met de hoop dat ze ,goed gevoed, allicht aan de griep kunnen weerstand bieden.

Zelf zorgen we ook voor de nodige weerstand, vanavond , het is tenslotte zondag, met een echte blonde van bij Van Honsebrouck, de enige brouwer van "La bière du Château" ... A votre bonne santé !

Langer...

... op een oplossing van het zoekprentje dat bij vorige blog hoorde moeten jullie niet wachten. De Snack Bar op de foto heet namelijk net zoals de gekende M.P. Valentino eigenlijk ook ... Marco Polo ! Hoe dit te vinden ? Achter de blaadjes van de olijfboom rechts , en niet helemaal voluit zichtbaar, maar voor een aandachtig oog toch goed te merken de naam van onze vriend en marathonblogger, zij het dat die naam niet helemaal voluit te lezen is.

Eén van de volgende blogs brengt allicht meer duidelijkheid, in plaats vanop een stoel van de Bar des Sports mijn foto te maken, zal ik eens proberen wat dichter te naderen ...

En nu reeds uitkijkend naar Aloysius' ontboezemingen, stuur ik jullie beste groeten vanuit een vandaag wat minder zonnig doch nog steeds vrolijk Pijnpittendorp !

Gevonden !

Wat gevonden ? Hard bewijs dat "MP.Valentino" overal sporen van zijn passeren achterlaat . Kijk zelf goed toe hoe of waar hij ooit in Pijnpittendorp een affaire begon. Een commerciële affaire, begrijp me niet verkeerd !
Maak er vandaag een schitterende dag van, en alle volgende ook !

Najib Ahmadi

... heet de cabaretier die zonet op de buis een heerlijke show weggaf - en zoals zijn naam al enigszins doet vermoeden is hij een rasecht Nederlander. Van Marokkaanse afkomst, wat zouden jullie gedacht hebben. En helemaal in de lijn van wat we van de goeie cabaretiers van uit het Noorden gewoon zijn. Meer dan de moeite waard, dankewel Najib, en dankewel de schotelantenne die me zo nu en dan in onze moedertaal dit laat meemaken !

Warm aanbevolen dus, wie de kans krijgt hem mee te maken : niet te missen !

Vers ?

Wordt Peter geacht ook een vers te schrijven
Om Wies naar de schrijftafel te drijven ?
Zodat hij, zonder pramen,
Alle lezers doet beamen:
Wanneer Aloysius zijn verhaal vertelt
Denkt Marco dat hij alleen het heeft besteld !

Zondag met vrienden

En wat voor vrienden! Kijk maar goed, zo komt men er niet alle dagen tegen !

Mag ik voorstellen : Marie-Louise en Herman, altijd klaar om je te komen halen, wegbrengen, uit te nodigen, een glas te offreren of te drinken, een verhaal te vertellen, de weg te wijzen, mee te gaan wandelen, ook al durft Peterpijnpit wel eens zo goed als ongebaande weggeltjes te kiezen, en hun "most friendly dog" Jappe, een herder uit Anatolië, vriend van de huiskatten, en zoals uit de tweede foto moge blijken, ook nog een onderdeel van de huishoudbrigade.

Een zondagnamiddag met hen maakt een mens klaar om er weer een hele week keihard tegenaan te gaan - alle verhoudingen in acht genomen weliswaar, gezien het klimaat hier dat al te zware inspanningen niet echt toelaat, om nog maar te zwijgen van stramme knoken, verlepte spieren, gerokken pezen, en hier en daar zelfs een enkel grijs haar !
Begin de week goed, jullie allemaal, en krijg veel groeten vanuit het zuiden !

Februari

... is het nu al, hoog tijd om "de draad" weer op te nemen , en twee foto's zouden het moeten doen : de eerste toont waarom Ptrpnpt (lees Peterpijnpit) twee weken niks liet lezen : kleine Noa, kleinkind nummer twee, altijd goed gezind, zelfs in de kerk , werd gedoopt en "gefeest" nadien.

De tweede toont het verschil in klimaat tussen hier waar ik mag wonen en dat van jullie die dit leest : de bloemekes , crocussen om precies te zijn, staan nu al twee dagen te bloeien...en ze wensen jullie een heel mooie lente !

Volle maan ?

Gegroet wie dit leest. De nachtelijke escapade van Marco Polo die "zijn" volle maan doormailde is voldoende reden om één van de beeldjes die ik gisterenavond probeerde te vangen hier in de tuin aan jullie te tonen. "Zijn" volle maan deed me eveneens twijfelen aan die van Vrijdag 13 - want daar de postbode zijn postkalender ten voordele van de sociale werken van "La Poste " nog niet is komen aanbieden, postkalender waarin duidelijk beschreven staat wanneer de maan vol is, en daar ze gisterenavond voor mij ook weer vol bleek, heb ik de camera en het statief nog maar eens naar buiten meegenomen met het resultaat dat hierbij hoort - niet alleen was ze vol of zo goed als, maar de wolken van Vrijdag 13 waren verdwenen, zodat ook sterren meer kans kregen om mee op de foto te komen, en zie, daar rechts, een stuk van Orion ! Het is dus zeker nog winter , ook al bloeit er hier en daar al wel een madeliefje - meer daarover in de toekomst.

Vrijdag 13

... maar ook vrijdag volle maan. En daar ze zich hier nogmaals welwiillend wou vertonen, en daar er voor een paar dagen hier een "echte professionele" fotograaf op bezoek was, die ik mocht vergezellen voor "reflecties op zeewater" bijna in 't midden van de nacht, leek het me ook niet meer dan logisch jullie die maan mee te laten maken.

Natuurlijk moet het scherm juist gericht staan, en het was nacht toen de foto gemaakt werd, maar met een beetje verbeelding horen jullie het geheimzinnige geruis in de struiken links dat misschien wel door een passerend everzwijn gemaakt werd, en misschien horen jullie ook nog het gepiep van de banden van ene 205 of C3 die achter mij over de baan stoof, en misschien hebben jullie ook gewoon genoeg aan de foto. Dat is tenminste wat Peterpijnpit hoopt.

En nu tijd voor een stevige Brigand - merci aan mijn persoonlijke sponsor - waarna het tijd wordt om horizontaal de nacht in te gaan - ook al mag ik niet vergeten nog een goeie houtblok te gaan halen voor de nacht.

Tot ...

Driekoningenkoek .

Of eigenlijk "La galette des rois "is een met amandelspijs of frangipane gevulde soort bladerdeeg-koek waarin een beetje sinaasappelbloesemolie voor de geur ofte "le bouquet" zorgt. Tevens wordt een "fève" , letterlijk boon of peulvrucht, ergens in het deeg verborgen . En jullie weten wel hoe het zit met "de koning" en de boon. Maar ...

... die fève is er geen - het is een porseleinen, doch voor goedkope galettes, een plastieken figuurtje, aangemaakt in gespecialiseerde ateliers, elk jaar weer andere figuurtjes, bij elke bakker van het dorp verschillende series ... en de verzamelaars eten al sinds een week of drie elke dag "galette des rois"... Daarbij " moet " elke vereniging die het een beetje goed wil doen tenminste één keer een "dégustation de galettes" inrichten , gewoonlijk vergezeld van een partij Lotto met " prachtige prijzen ".

En de foto's hierbij geven géél beeld van wat hierboven staat, wel van een wandeling gisterennamiddag met één van de gasten hier in de Grand Canyon du Verdon, op een goed uur rijden hiervandaan.

Luiheid of ...

... lekkere herinnering ? De luiheid verwijst naar het gemak van " ik zal er een fotoke opzetten " dan is het wel goed, terwijl de herinnering verwijst naar een bedje roquette, bedekt met roma-tomatenblokjes, waarbovenop lauwe sint-jacobsschelpjes in schijfjes, en enige grove snippers parmezaan geparfumeerd door onze meester-koks met witte-wijnazijn en wat ze er nog allemaal hebben aan toegevoegd - dit alles als "voorgerechtje " voor een doordeweekse gezamenlijk avondmaal ...

En dat het vanavond gewoon pizza van uit de camionette op de weg naar Carnoules was, doet niet terzake !

Allemaal een leuk einde van het week-end gewenst, met mooi weer en een overgebleven stukje driekoningenkoek, waarover volgende keer wat meer. Beloofd !

2006

Geef toe - zo'n originele titel zijn jullie nog niet tegengekomen !

En om te tonen wat voor een warm hart ik jullie allen, lieve lezeressen en lezers toedraag, hierbij het vuur dat vanmorgen ergens tussen half een en één uur het nieuwe jaar hier begroette.

Pijnpitwinterland

Het is niet omdat Tom, Sofie en Corto op bezoek zijn, plus nog een heleboel vrienden, sommigen ook met babies , dat we volledig stilvallen op deze blog . En de titel zal wel duidelijk worden als jullie de foto hierbij bekijken - voor mij is het de allereerste keer dat er ijspegels aan de fontein in het dorp te zien waren.

Alvast een heel leuk weekend, en een jaar vol muziek, vreugde en niks dan leuke verassingen voor jullie allemaal. Dat is de wens van Peterpijnpit !

Gisterenavond

... beloofd, dus vanmorgen uitgevoerd wat we ons voorgenomen hadden : meer prentjes van avondlijk Pijnpittendorp.

Met nogmaals warme wensen voor een jaar vol muziek !

Avondwandeling

... op 24 december ziet er hier uit zoals uit de prentjes mag blijken ! Het vuur dat bij het begin van deze blog brandt is er om jullie allen warme wensen voor de komende dagen toe te sturen. En de beelden die volgen zijn "Impressions Pignans Soir" - lichte referentie naar de man die "Impression Soleil Levant" of zoiets van die strekking onder zijn schilderij zette.



Als het allemaal lukt, dan komen er morgen nog enkele van de serie ... 'k voel de Zandman aankomen - die is ook op wandel blijkbaar .

Le mistral

Inderdaad "le mistral", niet te verwarren met Nobelprijswinnaar F. Mistral - zonder le - welnu, "le mistral" blaast volop vandaag, en blies volop vorige nacht, met windstoten die de honderd per uur makkelijk halen. Maar gezegde mistral zorgt ook voor heldere hemels, blaast alle stof weg, en maakt soms prachtige hemels, zoals die van gisteravond. Jullie hebben hem al gezien ! Tot ...

"Verboden te .....

... sterven." Dat las ik daarstraks op Vrt-Nieuwsnet - en het ging om een burgemeester ergens in Tropisch Amerika die dat verbod wou uitvaardigen daar zijn kerkhof zo goed als vol bleek, en hij geen toelating krijgt tot uitbreiding - het bewuste kerkhof ligt in een ecologisch kwetsbaar gebied...

Maar waar wil Peterpijnpit nu naartoe , hoor of zie ik al een aandachtig lezeres of lezer denken. Want wie dit leest heeft dat allang via VRT radio of Televisie vernomen, zo denk ik dan weer. Wacht tot de oplossing komt - zo dadelijk, en zonder foto deze keer .

Hier niet zo ver vandaan ligt een bekende badplaats, Le Lavandou geheten, niks te zien met lavendel, alles met "plaats om te wassen" voor de etymologisch geïnteresseerden. En daar hebben ze ook een begraafplaats. Natuurlijk. En een burgemeester. Ook verstaanbaar. Die al in 2000, het jaar van de Millenium-bug, een gelijkaardig verbod hééft uitgevaardigd. Want ook zijn begraafplaats, kerkhof, cimetière, dreigde vol te lopen. En de man kreeg van Parijs, die hebben hier zowat alles te vertellen, niet de toelating om een nieuw kerkhof te bouwen, want hij wenste dit te doen in een gebied dat al jaren niet-bebouwbaar verklaard was, wegens " kwetsbaar en ecologisch zeer waardevol". Daarbij, Le Lavandou heeft geen bouwplaatsen meer - en 80 % van de woningen zijn er "résidence secondaire". Maar onze burgemeester had al aan een zestigtal mensen bouwvergunningen toegekend, niet voor grafmonumenten, nee gewoon voor villa's in de heuvels...
Een mens mag toch "une résidence secondaire" hebben zeker ?

En hoe gaat het verhaal verder ? Vandaag staat er in de krant dat de Raad van State elke mogelijkheid van bouwen in dat gebied uitsluit - zowel voor de burgemeester als voor alle privé-personen die in de buurt van het kerkhof zouden hebben willen bouwen, wetend dat er een kerkhof had kunnen komen, of dat niet wetend.

En wat zal de toekomst brengen ? De advokaten die zich een klein beetje interesseren in dit soort van zaken wrijven zich al in de handen , want al die potentiële bouwers gaan onze burgemeester natuurlijk "op het matje roepen" wegens financieel verlies. En wie gaat uiteindelijk de kosten van dat alles dragen ? Eénmaal raden mag !

Bonne soirée à vous tous !

Le Rayol II

Goede lezeressen en lezers

Weer eens moet ik me verontschuldigen - bij mijn vorig relaas heb ik, dom zoals ik weleens durf zijn, een helemaal niet juiste foto gekleefd : wat "Mer" had moeten zijn is "Maures" geworden , en dus is het nu het ogenblik om jullie van een juist prentje te voorzien.

Komt nog bij dat via een goeie vriend er een tweetal websites gemeld zijn waar jullie nog veel meer moois op kunnen vinden uit "Le Jardin du Rayol" , namelijk op www.kuentz.com/rayol1.htm en www.kuentz.com/rayol2.htm

Allen daarheen en ... "bon app'" zoals mijn overbuur Robert daarnet zei !

Le Rayol

Een naam zoals er veel zijn, zal misschien wel iemand denken. En toch, een naam om te onthouden ! Voor wie wil zien hoe een tuin hier aan de Middelandse Zee er kan uitzien, is er één goede plaats om niet te missen : Le Rayol.

Eigenlijk is het de naam van een dorpje, aan de kust een beetje westelijk van Cavalaire, met zijn hele naam Le Rayol-Canadel, en aan de rand van de zee ligt daar een wonderlijke tuin, niet alleen méditerraan "van hier" , maar eveneens van Zuid-Afrika, van Chili, van Mexico, van Nieuw-Zeeland , van China, enfin van overal ter wereld waar het klimaat dat wij hier mogen meemaken "huisklimaat" is. Het Conservatoire du Littoral, een vereniging die tracht de kust van Frankrijk zo open mogelijk te houden beheert dit juweeltje, en had vandaag een Open-Winter-Dag georganiseerd - en jullie weten ondertussen dat deze jongen voor wat er buiten te zien en te beleven is graag tijd vrijmaakt.

Dus, mijne maat Robert van hierover in de auto gezet, en "wijle weg". Ik ga geen lijstje maken van wat we er allemaal hebben mogen zien. Ik ken trouwens nog veel te weinig van de inheemse struiken en bomen. Maar dat de eerste mimosa-bomen al bloemen dragen, en de eucalyptussen ook, dat heel wat cactussen uit Mexico ook in bloei staan, en de boomvarens uit Nieuw-Zeeland nu op hun mooist te bewonderen zijn wou ik jullie toch niet onthouden.


En voor wie nog niet had begrepen dat jullie correspondent hier weer wat kan gaan "bijstuderen" weze gezegd dat ze er gelukkig regelmatig wandelingen en namiddagen organisren " met bevoegde gidsen ". En daar zal ik dan maar zorgen niet te veel van te missen, zodat ik jullie misschien nog wel eens mee op verkenning kan nemen ...

Bedankt !

... jullie allen die deze 6 december de nodige luister hebben bijgezet, door e-mails, kaarten, gedachten , kadoo's en heilwensen.

We zullen ons best doen en vol-houden , iets wat hier met alle wijnboeren in de streek helemaal niet zo moeilijk is !

En voor wie zich afvraagt hoe het voelt om mij nu zo goed als gratis met belgische "verplaatsingsmiddelen" te mogen verplaatsen, zie hierbij een picturale proeve.

Eindelijk !

Na mijn zaterdagse probeersels, die uiteindelijk geleid hebben tot het kunnen aanduiden van "links" waardoor de geschriften van vrienden ook u , lezer van Aludesnieuws, niet gespeend blijven is het tijd om in het kort enige zondagse bezigheden toe te lichten.

Niet elke zondag verloopt zoals deze , maar gewoonlijk is het toch op zondag dat er een beetje geluierikt kan worden. Vandaag dus ook, tussen de bezigheden in dan . En wat die dan wel geweest zijn ? Eén : proberen het pompje dat vorig jaar het plonsbadje hielp helder houden opzoeken en aansluiten - een gevolg van problemen met de filterinstallatie die het voor het ogenblik heeft opgegeven. Twee : de bodem van het zwembad stofzuigen met behulp van dat eerder genoemde pompje.

Drie : een demi-resto gaan halen bij de bakker, en een krant daarnaast. Over de zalm en coppa-chiffonade bij dat brood niks dan lof ! Vierde aktiviteit van de zondag : nog wat door-stofzuigen.

Vijf, en de vijf maakt mijn dag helemaal goed : eindelijk mijn zelfgeknutselde vis op zijn plaats gehangen - naast één van de ramen van de veranda - en zie zelf maar : hangt die daar niet goed ?

Allemaal beste zondagavondgroeten vanuit Pignans dat vandaag grotendeels zonnig was, en heel de dag brom-vol stond van het geluid van tientallen Harley-Davidsons die voor de Téléthon (zeg maar Kom op tegen Kanker à la française) toertjes reden met wie achterop tegen betaling mee wou. Geef mij maar mijn Little H die ook over de paadjes vol keien en stenen rijdt en dat zonder lawaai ...

Zaterdagse probeersels

Na alle raadgevingen, aangeduide websites, hulplijnen en misschien heeft ook enige web-geest me dan toch op het goede spoor gezet. We proberen alsnog een tweetal links te plaatsen - Marco en Spaghetti - zet jullie krap !

Linkser...

... misschien is dat de oplossing wel. Ooit had ik een tante die ons het volgende rijmpje leerde , te gebruiken wanneer iemand ons voor de keuze stelde te kiezen tussen wat er in één van zijn of haar handen verborgen zat :

"Hoe linker hoe flinker, hoe rechter hoe slechter."
Vandaar dus : links, linkser, linksst !

Links ?

Als dit lukt , ben ik weer wat verder geraakt.

Bang! Bang!

Dat is wat je , vooral ' s avonds, in de bossen en heuvels hier rond mijn huis hoort. De jagers zijn op pad. En het lijkt me dat de franse jagers ofwel een stukje minder zeker zijn van hun "schotvaardigheid", ofwel alle wild zeker dood willen, ofwel steeds weer twee stuks wild tegenkomen, ofwel denken dat ze zelf voor echo moeten zorgen, enfin de schoten zijn zo goed als steeds dubbele schoten.

Een ander fenomeen dat bij het jagen hoort is de verschijning van huisvlijt-affiches die te vinden zijn in de buurt van de plastic containers die langs de weg staan om vuilnis in achter te laten. Steevast (wat een mooi woord !) bevat die brief een verzoek om inlichtingen over een verloren hond, zonder naam want de meeste jachthonden heten gewoon "chien", meestal wel met aanduiding van kleur en geslacht en grootte. En je ziet ook regelmatig in camouflagepakken geklede mannen rondrijden in ouwe Renault-camionettes of omgebouwde "R-viertjes" speurend naar verloren "chiens" en alleman aansprekend om hun compagnon toch maar terug te vinden.

En nu het over jagers gaat, gisterenavond stapte ik nog even buiten om een blok of twee hout voor de nacht te gaan halen, en daar stond aan het firmament (ook een mooi woord hé !) mijn winterse sterrenvriend te schitteren : Orion in volle pracht, klaar en scherp oplichtend - de voorbode van nachtvorst . Wat die met jagen te maken heeft ? Zijn andere naam is toch "De Grote Jager" ...

Eénenvijftig ...

... stelt niet mijn zoveelste blogje voor - de eerste foto die erbij hoort legt wel meer uit. Dat het mooi weer was vanmiddag ondermeer. En daarom werden de stapschoenen weer maar eens aangetrokken - ze hebben het nodig van ingelopen te worden : de linker (zie foto) kraakt - of piept - nog steeds , en de rechter (zie andere foto) begint zich ook te laten horen - enfin ik stap in stereo.

Dit alles een resultaat van de "51" op het terras van de "Bar des Sports" ... als je daar gezeten hebt voel je je verplicht van wat aan die "sports" te gaan doen, en die schoenen moeten nodig ingestapt worden, of ik krijg ze niet aan mijn voeten aangepast tegen de tijd dat ik ze veel gebruiken ga - de lente is er nog niet, maar ik denk er al regelmatig aan - dat is namelijk de gekozen periode om de tocht naar Compostella te beginnen. Meer daarover later, als het allemaal wat concreter wordt.
En het was mooi weer, en het bleef mooi, ook toen ik de wandeling rond de heuvel hierover Les Aludes begon , en plots gezelschap kreeg - een wandelmakker die geen schoenen nodig bleek te hebben, maar gezelschap op prijs stelde - beleefd, rustig, sportief, blond, niet opdringerig , en waarschijnlijk heet hij "Canelle", maar het zou ook "Rony" kunnen zijn - er zijn een paar buren die hun hond wellicht een hele namiddag gemist hebben. Denk nu niet dat ik het beestje gelokt heb - ergens onderweg kwam hij op me af en was duidelijk niet van plan me het eerste uur alleen te laten !



En het laatste prentje toont een namiddagzicht op de heuvels aan de andere kant van de vallei , met beneden in de vlakte nog een stukje van het dorp hier, en de beroemde wijngaard van Rimauresq - ook daarover heb ik het later nog wel eens.

Inmiddels een gezellige verderzetting van alle leuke aktiviteiten gewenst aan jullie allen, en tot ... de volgende keer.

Plaine des Maures

... heet de "Réserve naturelle" waar ik deze namiddag een wandelingske ben gaan doen - ze ligt geen twintig kilometer ten noorden van Pignans, en heeft een heel specifiek uitzicht : een soort hoogvlakte, maar niet hoog als bijvoorbeeld de Hoge Venen, misschien zo'n honderd meter boven de zeespiegel. By the way, naar het schijnt ligt die op ongeveer nul meter ...

Het fotoke hierbij toont het stuwmeertje dat middenin die vlakte ligt (zelfde hoogte vermoed ik ... ) maar tevens ende ook het mooie weer waar we vandaag weeral mochten van genieten - iets wat ik jullie lieve lezeressen en lezers niet wou onthouden.

Al dat mooie weer lokt me steeds weer naar buiten, wat dan weer inhoudt dat er niet direkt aan recepten en lange blogs gedacht wordt. Wie dus echt niet meer weet welk gerecht klaarmaken, zal dan wel op slechter weer hier moeten beginnen rekenen. Of een kookboek raadplegen !

Au plaisir de vous lire, et bien le bonjour de votre serviteur.

Achtentwintig graden

... is nog altijd de vereiste temperatuur om "cigales" te kunnen horen. Vorige week in "El Pinxto" , te Antwerpen vond niemand de nederlandse naam voor die diertjes - gelukkig heeft mijn goeie vriend van altijd, met name Wouth"je" altijd een oplossing of een verklaring klaar - het beestje dat hier zowat "HET" symbool voor de Provence is geworden heet bij ons cicade - en niet krekel , zoals de eerste vertaler van "La cigale et la fourmi" meende. En dat La Fontaine die eerste fabel uit zijn eerste boek bij Aesopus is gaan halen doet er allemaal niet toe : een cigale is voor ons allemaal vanaf nu een cicade , en niks anders meer. En dat meneer cigale zingt om madame cigale te lokken, da's maar mooi. Wie zou er soms niet willen kunnen zingen , ook al moet het daarvoor zo warm zijn ...

Maar echt mooi dat beestje ... dat is een ander verhaal! Het prentje bij deze blog is duidelijk genoeg - en wie graag wil zien hoe zo'n insekt uit zijn cocon kruipt ( Aloysius, zijn die "c's" wel goed in al mijn woorden, of moeten dat "s'n" worden , of "k's" of zouden we toch niet beter Van Ostaijen zijn spelling terughalen ? ), er zit ergens op het net een prachtige reeks van die metamorfose , gevonden via Google, en "cigale , als mijn herinnering goed is op naam van Cigalon - foto's gemaakt in Le Lavandou, en dat ligt hier vlakbij ...

Voor zij die zich hebben laten "vangen" door de titel : die 28 graden bereikten we vandaag niet - in de schaduw was het maar zo rond de achttien ... maar zon in overvloed, en zo blijft het nog voor de rest van de week - en wat mij betreft nog veel langer !

Rahib Abou-Khalil

... speelt zijn muziek vanavond op de DVD, en als titel voor een blogje heeft hij zeker des lezers interesse gewekt. Over zijn mengeling van Noord-Afrikaanse muziek - hij speelt oud - en jazz wil ik maar alleen kwijt dat ze ongelooflijk is - en hij schrijft ze zelf ook nog ! Komt hij ooit in de buurt : niet te missen ! En die "oud" is een Libanese mengeling van gitaar, mandoline en nog een ander snaarinstrument , enfin een arabisch muziekinstrument ...

En voor de impressie van "Les Aludes" die hier als foto getoond wordt moet ik Mickey en Les Meszaros, "Vancouverians", en goeie vrienden geworden, bedanken.

Jullie lezers hebben een verontschuldiging te goed : twee weken "Belgarije" hebben me zodanig beziggehouden dat bloggen er niet bij was, tenzij als korte reaktie op iemands' schrijfwerk, de kleinkinderen en hun respektieve mama's en papa's hadden recht op voor ene keer "onverdeelde aandacht".

Nu ik terug in Pignans ben aangeland, waar het weer regenachtig, of liever "belgarijs" is, moet er weer een draad opgenomen om het rechte spoor niet uit de hand te laten lopen - zoals een slecht schrijver het zou formuleren.

Wat er van hieruit te melden valt ? Twee weken Belganistan waren te kort om alleman die ik graag ontmoet had weer te zien. Wat een plezier dat Dany een heel leuke avond ineen gestoken had - iets om zeker nog mee te maken - over de voorwaarden houden we nog wel eens "een klapke" , en het ter sprake gekomen idee om Pignans en omgeving te komen verkennen mag op mijn volledige medewerking rekenen ( ook weer een soort stijl- of gedachte(n)fout zeker, Aloysius?). Tussen haakjes die er niet staan : al die leestekens die ik zo probeer te gebruiken leidt toch niet tot te veel geestelijke inspanning hopelijk ?

Ondertussen heb ik hier mijn maat Even uit Noorwegen-en-Vancouver en zijn echtgenote Anne ontmoet, ze komen hun huis in het dorp verder schilderen, inrichten, klaarmaken, organiseren en kontroleren, en voor de coördinatie met de ééntalige inwoners van de Var zorgt Peterpijnpit ... zoals voor het voeren van mijn andere maat Robert naar het station van Toulon morgen maandag.

Voornoemde Rahib Abou-Khalil en zijn kompanen zijn aan een live versie van de "Lewinski March" toe, en ik aan een slokske van mijn Kasteelbier-in-origineel-glas - een geschenk van die schoonbroer die voor de juiste brouwerij werkzaam is ! Schol !