Bonsoir !
Sunday, July 02, 2006
Belofte ...
... maakt schuld. Vandaar op de avondlijke valreep een paar foto's die "ons Lijn" gemaakt heeft - zij is dus mijn eertse "gastblogster" - en wie vindt dat ik het me zo gemakkelijk maak, die heeft nog gelijk ook !
Bonsoir !
Bonsoir !
Saturday, July 01, 2006
Mag ik ...
... even rap kwijt dat de Franse "Ploeg" het gewonnen heeft van een hoopke Braziliaanse "sjotters" ... met alle respect voor wat ze aan beide kanten verdienen - maar het spelleke hebben Zidane, Ribéry en hun maten toch beter gespeeld ...
Wie me nu voor "chauvin" verslijt heeft het al half begrepen ! Geen foto's vanavond - morgen wellicht ! Een gast-blogster namelijk !
Wie me nu voor "chauvin" verslijt heeft het al half begrepen ! Geen foto's vanavond - morgen wellicht ! Een gast-blogster namelijk !
Wednesday, June 28, 2006
Juni...
... is al zolang bezig, de dagen zijn op hun langst, en toch vond ik amper tijd om een beetje aan jullie allen, lezers én vrienden, te denken. Het is hier "vrij" druk wat komen en gaan betreft, schoonzussen en echte, schoonbroers en hun vrienden, eigen kinderen en hun kroost, neefjes en nichtjes, kleintjes en grote - zie maar wat en wie er allemaal meeleeft hier op de bijgaande foto's. En de "gastbloggers" waarover in een vorige blog sprake was worden voorzichtig doch met enige aandrang verzocht me hun beelden op één of andere wijze te doen geworden, zodat al wie deze blog leest ook van hun beelden mag meegenieten.
En wat de natuur betreft, ook daar krijgen jullie wat van te zien, deze keer fladderende juweeltjes om en rond de lavendelbossen langs het tuinpad.
En wat de natuur betreft, ook daar krijgen jullie wat van te zien, deze keer fladderende juweeltjes om en rond de lavendelbossen langs het tuinpad.
Saturday, June 03, 2006
Na "na de barbecue"...
... moesten er nog een paar foto's bij. Want bij de vorige poging mochten er blijkbaar maar vijf mee. En de "eindfase" waar drie Canadairs nog hun optreden op de vliegshow moesten maken hadden jullie dan moeten missen. Dus dat verklaart deze "na-na "
Na de barbecue...
en bij wat wind kan het gebeuren dat de bbq "overloopt" , en dat het gevolg is wat we eergisteren namiddag vanop het terras te zien kregen. De huizen op de eerste foto liggen aan de overzijde van de weg naar Flassans, zo'n driehonderd meter in rechte lijn voor een vogel die rechtdoor vliegt. De andere vogels die op de foto's staan vliegen aan in min of meer brede bochten.
En met plezier kondig al aan dat een paar "gastbloggers" binnenkort voor hun kijk op Pijnpittendorp en omgeving gaan zorgen. Minder werk voor mij - en zeker evenveel plezier voor jullie ! A bientôt !
En met plezier kondig al aan dat een paar "gastbloggers" binnenkort voor hun kijk op Pijnpittendorp en omgeving gaan zorgen. Minder werk voor mij - en zeker evenveel plezier voor jullie ! A bientôt !
Monday, May 29, 2006
Gewerkt...
... dat er hier is de laatste tijd ! Vooreerst is mijn jongere broer Frank me komen helpen ( hij het werk en ik de commando's) bij het bouwen van het muurtje rond het zwembad dat dan zal worden opgevuld met goede aarde, en nadien beplant. Kijk maar naar de foto hierbij, en bedenk dat het weer weeral zomers te noemen is.
Nadien kwam vanuit het koude noorden Bruno , eigenaar en vriend (in welke volgorde moet dat ?) om voor de afwerking en de goede raad te zorgen. Gezien mijn voet- en teen-perikelen heb ik hem ook maar weer het uitvoeren gelaten.
Na een paar dagen kwam Christel, zijn goede ster, hem dan opzoeken, en zie het weer werd nog zomerser ! Dat is de reden waarom we nu weer het terras in gebruik hebben genomen voor lichte maaltijden en verfrissingen aller aard - zie foto's !
En de laatste foto hadden jullie nog tegoed van zo'n goeie veertien dagen geleden. De Anacamptis pyramidalis mag dan "een gewone" orchidee zijn, ze blijft van een biezondere schoonheid.
Tijd voor een duikje, maar eerst een hoop groeten aan jullie allen. En wie twijfelt aan mijn "werk-capaciteiten" - op één van de foto's kan je mij , mits enig zoeken, "aan het werk" zien .
Nadien kwam vanuit het koude noorden Bruno , eigenaar en vriend (in welke volgorde moet dat ?) om voor de afwerking en de goede raad te zorgen. Gezien mijn voet- en teen-perikelen heb ik hem ook maar weer het uitvoeren gelaten.
Na een paar dagen kwam Christel, zijn goede ster, hem dan opzoeken, en zie het weer werd nog zomerser ! Dat is de reden waarom we nu weer het terras in gebruik hebben genomen voor lichte maaltijden en verfrissingen aller aard - zie foto's !
En de laatste foto hadden jullie nog tegoed van zo'n goeie veertien dagen geleden. De Anacamptis pyramidalis mag dan "een gewone" orchidee zijn, ze blijft van een biezondere schoonheid.
Tijd voor een duikje, maar eerst een hoop groeten aan jullie allen. En wie twijfelt aan mijn "werk-capaciteiten" - op één van de foto's kan je mij , mits enig zoeken, "aan het werk" zien .
Saturday, May 13, 2006
Blauw, rood, zwart ...
De eerste kleur uit de titel kwam eergisteren-avond "out of the blue" deze kant uit. De televisie aan, na het nieuws, een liedjes programma, "Zo is er maar één", en zingt Kris De Bruyne toch niet het ongelooflijke "Blauw" van The Scene, of van Thé Lau, of van ... al wie het ooit gehoord heeft. Deze jongen werd er stil van, en voor wie zich mijn leeftijd herinnert, zeg maar deze knaap ...
Rood was de kleur van de wijn uit het liedje, wat zeg ik, de song, het kapotte-ziel-lied van wijlen Bram Vermeulen, ook een monument. En dat Sioen het zong deed er helemaal geen afbreuk aan. Ook al blijft "Blauw" bij mij bovenaan.
En dan kwam het niet aan te nemen zwart. Niks meer met liedjes. Niks meer met zangers. Alleen maar rouw, niet begrijpen, machteloos kwaad zijn. Wie heeft zo'n eigendunk, wie haalt het in zijn hoofd zo maar de straat op te lopen, na aankoop van een geweer het ding te richten op volkomen onbekende onschuldigen, welke voedingsbodem heeft tot zulke aberratie geleid ?
De foto die bij de eerste kleur uit de titel hoorde, houden jullie maar te goed - over een paar dagen komt ze wel.
Rood was de kleur van de wijn uit het liedje, wat zeg ik, de song, het kapotte-ziel-lied van wijlen Bram Vermeulen, ook een monument. En dat Sioen het zong deed er helemaal geen afbreuk aan. Ook al blijft "Blauw" bij mij bovenaan.
En dan kwam het niet aan te nemen zwart. Niks meer met liedjes. Niks meer met zangers. Alleen maar rouw, niet begrijpen, machteloos kwaad zijn. Wie heeft zo'n eigendunk, wie haalt het in zijn hoofd zo maar de straat op te lopen, na aankoop van een geweer het ding te richten op volkomen onbekende onschuldigen, welke voedingsbodem heeft tot zulke aberratie geleid ?
De foto die bij de eerste kleur uit de titel hoorde, houden jullie maar te goed - over een paar dagen komt ze wel.
Tuesday, May 09, 2006
Vampier ?
Een niet alledaagse titel voor een spotje vanuit Pijnpittendorp, denk ik bij mezelf. En toch, soms gaat een mens twijfelen. Lees verder en stuur me commentaar, zelf kom ik er niet alleen uit.
De perikelen met tenen, pezen en gewrichten zijn jullie genoegzaam bekend. Behalve een radiografie ofte x-stralen-foto had de dokter eveneens een bloedanalyse voorgeschreven - vorige week dinsdag. Woensdagmorgen is de verpleger langs gekomen en heeft me een naald in de rechterarm geprikt, een voor mij onbekende hoeveelheid bloed afgetapt, en beloofd dat ik donderdagnamiddag het resultaat van het onderzoek wel zou kunnen gaan ophalen bij de apotheker.
Vermits de radiografie toch pas vrijdagnamiddag klaar was, dacht ik dat zaterdagvoormiddag vroeg genoeg was om die resultaten op te halen. Bij de apotheker echter geen spoor van enig verslag? Bij het lab was de naam "Peterpignans" eveneens onbekend. Komt toevallig de verpleger binnengestapt bij de apotheker. Met veel excuses, en na kontrole in zijn wagen, blijkt dat hij de flesjes niet had binnengebracht, en dus moest hij terug "langskomen", wat deze morgen gebeurde. En wat weer met prik en aftappen van bloed gepaard ging natuurlijk. En dat "gebeurt me nooit" zei hij erbij, en ik moest ook niet een tweede maal betalen - het had er nog moeten bijkomen - hij een lekker rood ontbijt, en ik nog betalen ook zeker !
De perikelen met tenen, pezen en gewrichten zijn jullie genoegzaam bekend. Behalve een radiografie ofte x-stralen-foto had de dokter eveneens een bloedanalyse voorgeschreven - vorige week dinsdag. Woensdagmorgen is de verpleger langs gekomen en heeft me een naald in de rechterarm geprikt, een voor mij onbekende hoeveelheid bloed afgetapt, en beloofd dat ik donderdagnamiddag het resultaat van het onderzoek wel zou kunnen gaan ophalen bij de apotheker.
Vermits de radiografie toch pas vrijdagnamiddag klaar was, dacht ik dat zaterdagvoormiddag vroeg genoeg was om die resultaten op te halen. Bij de apotheker echter geen spoor van enig verslag? Bij het lab was de naam "Peterpignans" eveneens onbekend. Komt toevallig de verpleger binnengestapt bij de apotheker. Met veel excuses, en na kontrole in zijn wagen, blijkt dat hij de flesjes niet had binnengebracht, en dus moest hij terug "langskomen", wat deze morgen gebeurde. En wat weer met prik en aftappen van bloed gepaard ging natuurlijk. En dat "gebeurt me nooit" zei hij erbij, en ik moest ook niet een tweede maal betalen - het had er nog moeten bijkomen - hij een lekker rood ontbijt, en ik nog betalen ook zeker !
Saturday, May 06, 2006
Teen en tander
Teen. Positie : uiterst links aan de rechtervoet, ermee verbonden door middel van een gewricht. Kleur : rood vooral ter hoogte van het teen-gewricht. Toestand : licht begin van artrose, vastgesteld gisternamiddag door middel van enkele radiografiën die mij anderhalf uur geduld hebben gekost, en de ziekteverzekering een hoopje geld . Van enig spoor van andere aandoeningen spreekt noch "le docteur en imagerie médicinale" noch zijn verslag, wat niet zo verwonderlijk is, ook al zit er nog altijd infectie op de pezen van gezegde teen, de "imagerie" vliegt er allicht dwars door. De pillen die ik na uiteindelijk bezoek aan de doktoor (zie een vorige blog) ben beginnen slikken hebben toch al een zeker resultaat bereikt : de pijn verdwijnt stilaan, de teen met linkse neigingen wegens zijn positie gaat stilaan weer bewegen , niet links-rechts doch op en neer, op en neer, nog niet "heen en weer, heen en weer" zoals in het onsterfelijke lied van Doctorandus P. Er is dus vooruitgang, ook al door het inzetten van een door een Endelse kennis geleend voet-broebel-spa-douche-bad , maar nog veel meer omwille van het verplichte rusten dat tot vandaag streng werd opgelegd door Hilde en Rudy, de goede vrienden die hier kwamen huiswachten, en nu onderweg naar tropisch Belganië zijn.
Tander. Er wordt weer terug gebruikt gemaakt van het zwembad. Geen beelden ( uit overwegingen van pudeur). De tuin staat volop te bloeien (zie beelden). De bijen vliegen van bloem naar bloem. De mieren kruipen de muren op. De hagedissen eten hun buiken vol. De kaktussen warmen zich op. Het pastisverbruik gaat de hoogte in. Er wordt weer rosé geschonken bij het avondmaal. Men ziet weer "marcellekes" en "topjes" door de straten flaneren. Alleen de "cigales" zijn nog niet van de partij. Helemaal zomer is het dus nog niet - maar veraf is hij niet meer.
Ik wens hem jullie allemaal lang en heet !
Tander. Er wordt weer terug gebruikt gemaakt van het zwembad. Geen beelden ( uit overwegingen van pudeur). De tuin staat volop te bloeien (zie beelden). De bijen vliegen van bloem naar bloem. De mieren kruipen de muren op. De hagedissen eten hun buiken vol. De kaktussen warmen zich op. Het pastisverbruik gaat de hoogte in. Er wordt weer rosé geschonken bij het avondmaal. Men ziet weer "marcellekes" en "topjes" door de straten flaneren. Alleen de "cigales" zijn nog niet van de partij. Helemaal zomer is het dus nog niet - maar veraf is hij niet meer.
Ik wens hem jullie allemaal lang en heet !
Saturday, April 29, 2006
Op bezoek
... in Embrès et Castelmaure , département de l'Aude, bij Guy en Renée maakt een mens wat mee.
Getuige hiervan de foto's die tonen wat er vandaag zoals gebeurde : bezoek aan Lagrasse waar drie tapijtkunstenaars een enorm wandtapijt aan het maken zijn, dat de voorstelling van "De allegorie van de adem" aan het worden is. Het reeds afgewerkte deel hangt ten toon in de kerk van Albas, het zou een totale oppervlakte van 90 vierkante meter gaan beslaan, en de foto hierbij toont het linkse onderste paneel, de Arend, verwijzing naar de Apostel en Evangelist Joannes. We waren allen zeer onder de indruk van het werk van Anne Cornaly en haar dochter Oana Damman samen met "leermeester" Francis Robert , en wie in de buurt komt zou zeker moeten gaan kijken.
Na Albas naar het kasteel van Villerouge-Termenès, vol verwijzingen naar de strijd van de Catharen tegen de "officiële" kerk en nadien naar Lagrasse, waar in de abdij ( nog voor een groot deel in goede staat ) een boeken-en prentententoonstelling onze aandacht vroeg, doch niet nà een picnic "achter het hoekske" want de tramontane hier blaast zeker zo hard als de mistral bij ons in de Var.
Een volledige uitgave van de voorspellingen van Nostradamus, met deskundige, historisch verantwoorde commentaar wordt mijn lektuur voor de komende dagen ( of eerder weken, vermoed ik...).
Morgen terug naar Pignans, over de voet geen groot nieuws, gisteren wat te veel rondgestruind in Narbonne vrees ik , dus vandaag liet de pees zich wat meer voelen - rustig aan gedaan vandaag, en op tijd naar bed -als dat wel kan met de vrolijke bende hier...
En zoals ze hier zeggen nà de vendanges " Dious a vol" - als het God belieft, dan lukt het deze keer ook wel weer om deze boodschap door te sturen !
Getuige hiervan de foto's die tonen wat er vandaag zoals gebeurde : bezoek aan Lagrasse waar drie tapijtkunstenaars een enorm wandtapijt aan het maken zijn, dat de voorstelling van "De allegorie van de adem" aan het worden is. Het reeds afgewerkte deel hangt ten toon in de kerk van Albas, het zou een totale oppervlakte van 90 vierkante meter gaan beslaan, en de foto hierbij toont het linkse onderste paneel, de Arend, verwijzing naar de Apostel en Evangelist Joannes. We waren allen zeer onder de indruk van het werk van Anne Cornaly en haar dochter Oana Damman samen met "leermeester" Francis Robert , en wie in de buurt komt zou zeker moeten gaan kijken.
Na Albas naar het kasteel van Villerouge-Termenès, vol verwijzingen naar de strijd van de Catharen tegen de "officiële" kerk en nadien naar Lagrasse, waar in de abdij ( nog voor een groot deel in goede staat ) een boeken-en prentententoonstelling onze aandacht vroeg, doch niet nà een picnic "achter het hoekske" want de tramontane hier blaast zeker zo hard als de mistral bij ons in de Var.
Een volledige uitgave van de voorspellingen van Nostradamus, met deskundige, historisch verantwoorde commentaar wordt mijn lektuur voor de komende dagen ( of eerder weken, vermoed ik...).
Morgen terug naar Pignans, over de voet geen groot nieuws, gisteren wat te veel rondgestruind in Narbonne vrees ik , dus vandaag liet de pees zich wat meer voelen - rustig aan gedaan vandaag, en op tijd naar bed -als dat wel kan met de vrolijke bende hier...
En zoals ze hier zeggen nà de vendanges " Dious a vol" - als het God belieft, dan lukt het deze keer ook wel weer om deze boodschap door te sturen !
Wednesday, April 26, 2006
Bijna vier weken !
En we zien stilaan het einde van de voet-miserie aankomen. Niet dat er al onmiddelijk aan een nieuwe voettocht begonnen wordt - maar de zwelling is zo goed als verdwenen, de pijn ongeveer weg, het gewricht klaagt niet al te zeer als er wat aan gevraagd wordt, enfin, hoop doet leven.
Dit alles na rusten en voetbaden en insmeren en met het pootje omhoog liggen, zitten of hangen, enigsziens verplicht door de goede vrienden die hier eigenlijk huiswacht kwamen houden, maar zich ontpopt hebben tot ziekenzorgers. Hilde zien jullie op één van de foto's bezig met de decoratie van een houten wand van het dak waaronder de filterinstallatie van het zwembad staat. De inspiratie komt van het werk van Roy Henry Vickers, wiens werk en galerij in Tofino mij zeer had geboeid (zie mijn verhalen uit British Columbia), en die gebruik maakt voor veel van zijn werk van de klassieke technieken en de vormentaal van de oorspronkelijke bewoners van het Noord-Westen van Canada
Rudy, haar echtgenoot en "all-time old friend of mine" maakte zich nuttig bij allerlei tuinkarweien waar ikzelf niet aan toe kwam wegens ... de poot hoger vermeld. Nu en dan toch even de auto in, of een strompelpasje in de tuin, en nu de lente er is levert dat weer zonne-prentjes op voor jullie : Zonneroosjes uit de tuin , en vlinderlavendel vanuit de Maures.
Morgen rijden we voor een paar dagen naar onze vrienden Guy en Renée V. in de Corbières, wat ook wel weer een kleine oogst aan foto's zal opbrengen , en zoals gewoonlijk delen de lezers mee in de avonturen die alweer ons deel zullen zijn. Gegroet ... et à bientôt !
Tuesday, April 18, 2006
Uitgesteld maar
... niet definitief afgeschreven, het vervolg van mijn staptocht. De ontsteking is nog steeds niet "onder de knie" , hoewel ze letterlijk er wel zit, maar dat is het juist : ze zit er nog steeds ! Met een brokje spijt in het hart, en moeite om niet te veel rond te schuifelen, heb ik mezelf verplicht van rust te nemen, en dan vooral die rechtervoet-"mit Anlage" zoals de Germaanse broeders dat zeggen - echt te laten rusten, teneinde de pezen, spieren, gewrichten en diesmeer helemaal terug tip-top in orde te krijgen.
Dus voorlopig geen blogs over klimmen en dalen, riviertjes en paden, rugzakken en gîtes, we houden het bij de iets gewonere , voor mijn doen dan, onderwerpen.
En zoals jullie stilaan weten, graag deel ik mee van de kleine ontmoetingen hier in de tuin of omgeving. Vandaar vandaag een foto van het eerste zonneroosje, gisteren rond de middag stak het zijn lachend gezicht op. En de wonderlijke ster op de tweede foto is eigenlijk familie van onze schorseneren, de "Tragopogon hybridum" , die binnenkort zijn pluizen gaat laten rondvliegen - daar komt ook nog wel een prentje van, als alles meezit natuurlijk.
Intussen wordt jullie van hier in Zonne-pijnpitten-dorp een hoop mooi weer en veel goede moed gewenst!
Dus voorlopig geen blogs over klimmen en dalen, riviertjes en paden, rugzakken en gîtes, we houden het bij de iets gewonere , voor mijn doen dan, onderwerpen.
En zoals jullie stilaan weten, graag deel ik mee van de kleine ontmoetingen hier in de tuin of omgeving. Vandaar vandaag een foto van het eerste zonneroosje, gisteren rond de middag stak het zijn lachend gezicht op. En de wonderlijke ster op de tweede foto is eigenlijk familie van onze schorseneren, de "Tragopogon hybridum" , die binnenkort zijn pluizen gaat laten rondvliegen - daar komt ook nog wel een prentje van, als alles meezit natuurlijk.
Intussen wordt jullie van hier in Zonne-pijnpitten-dorp een hoop mooi weer en veel goede moed gewenst!
Sunday, April 09, 2006
Wat zal het worden?
De titelvraag wordt geacht jullie nieuwsgierig te maken, maar eigenlijk is het er een die mij voor het ogenblik nogal bezig houdt. De episode met de behandeling voor de ontstoken pees aan mijn rechtervoet is namelijk niet geëindigd zoals ik zou gewild hebben.
De ontsteking is woensdag plots weer heviger geworden, nadat ik dinsdag veel te veel rondgelopen had , dus opnieuw zalf, en rusten. In het zonnetje, zoals het hier hoort. Resultaat ? Al het vel dat ingesmeerd was met Voltarène heeft een ernstige zonneslag opgelopen, de pijn is teruggekeerd , en nu nadat ik opnieuw met de pillen begonnen ben, de zon schuw en heel weinig rondtrippel is die gelukkig aan het verdwijnen.
Blijft de titelvraag die nog geen antwoord gekregen heeft . Want zoals de toestand nu is vrees ik sterk volgende week niet aan het vervolg van mijn tocht te kunnen beginnen. Mijn voet is nog gezwollen , de pees laat zich nog behoorlijk voelen, en mijn vel verdaagt alleen maar after-sun. Dus tijd om aan de evaluatie van het eerste stuk te beginnen, en het volgende deel ... dat hebben we nog te goed. Meer nieuws later , zegt men dan.
De week op het pad van de Grande Randonnée is in ieder geval een heel positieve ervaring geweest, en ze heeft me ook echt heelwat duidelijk gemaakt. Ik schrijf het hier maar op, zonder erg systematisch te willen zijn, zoals het me voor de geest kwam vanmorgen.
Alleen op weg gaan, en bij aankomst nog een tent moeten opzetten en beginnen koken vrees ik niet te kunnen kombineren, tenzij misschien één of twee keer als het echt niet anders kan. Dus : Leve het sisteem "Chambre d'hôte" in de avond, of eventueel een Gîte , waar ik voorlopig nog geen ervaring mee heb, er was er maar één op mijn route, de laatste dag toen ik werd opgehaald, en ze dus niet meer nodig had.
15 tot 20 kilometer per dag met paden die dikwijls een paar kilometer lang meer dan 10 percent stijgen, en dan soms maar eigenlijk een beekbeddinkje zijn is zowat het maximum voor mij. Anderzijds is langs een gewone vlakke baan stappn,, ook al liggen er bochten in, niet leuk. Dus : leve het pad, en liever op en af dan vlak !
Wat mijn uitrusting betreft niks speciaals te melden, 'k nog zorgen dat ik bepaalde onderdelen ga limiteren wat betreft gewicht of aantal - niet te veel sokken meenemen bijvoorbeeld, maar dit wordt te technisch voor mijn blog. Als iemand van jullie meer details wil : e-mailen !
En tot slot een belangrijk puntje voor wie onderweg is in gebied waar je zo goed als niemand ontmoet, en je moet voortgaan op de rood-witte merktekens (of eventueel andere verfstrepen). Indien je op een bepaald punt geen merktekens meer ziet, en het pad niet echt duidelijk meer is, dan is het beter terug te keren naar het laatste merkteken en te zoeken tot het volgende gevonden is. Op sommige plekken is de kaart van geen of weinig nut, ik denk aan de hoogvlakte vol gras-met-schapekeutels en stenen boven op la Sainte-Baume, waar ik tweemaal ben moeten terugkeren op mijn stappen en gelukkig tweemaal het juiste pad heb teruggevonden na enig gezoek.
Dat is het wat de "evaluatie" betreft, en 'k heb er geen foto's voor. Maar één ding nog: dat bosje bloemen waar jullie de naam nog te goed van hebben heet " Centhrantus calcitrapa" , en een nederlandse naam heb ik er niet voor gevonden - misschien niet genoeg "gegoogled" ...
Tot binnenkort !
De ontsteking is woensdag plots weer heviger geworden, nadat ik dinsdag veel te veel rondgelopen had , dus opnieuw zalf, en rusten. In het zonnetje, zoals het hier hoort. Resultaat ? Al het vel dat ingesmeerd was met Voltarène heeft een ernstige zonneslag opgelopen, de pijn is teruggekeerd , en nu nadat ik opnieuw met de pillen begonnen ben, de zon schuw en heel weinig rondtrippel is die gelukkig aan het verdwijnen.
Blijft de titelvraag die nog geen antwoord gekregen heeft . Want zoals de toestand nu is vrees ik sterk volgende week niet aan het vervolg van mijn tocht te kunnen beginnen. Mijn voet is nog gezwollen , de pees laat zich nog behoorlijk voelen, en mijn vel verdaagt alleen maar after-sun. Dus tijd om aan de evaluatie van het eerste stuk te beginnen, en het volgende deel ... dat hebben we nog te goed. Meer nieuws later , zegt men dan.
De week op het pad van de Grande Randonnée is in ieder geval een heel positieve ervaring geweest, en ze heeft me ook echt heelwat duidelijk gemaakt. Ik schrijf het hier maar op, zonder erg systematisch te willen zijn, zoals het me voor de geest kwam vanmorgen.
Alleen op weg gaan, en bij aankomst nog een tent moeten opzetten en beginnen koken vrees ik niet te kunnen kombineren, tenzij misschien één of twee keer als het echt niet anders kan. Dus : Leve het sisteem "Chambre d'hôte" in de avond, of eventueel een Gîte , waar ik voorlopig nog geen ervaring mee heb, er was er maar één op mijn route, de laatste dag toen ik werd opgehaald, en ze dus niet meer nodig had.
15 tot 20 kilometer per dag met paden die dikwijls een paar kilometer lang meer dan 10 percent stijgen, en dan soms maar eigenlijk een beekbeddinkje zijn is zowat het maximum voor mij. Anderzijds is langs een gewone vlakke baan stappn,, ook al liggen er bochten in, niet leuk. Dus : leve het pad, en liever op en af dan vlak !
Wat mijn uitrusting betreft niks speciaals te melden, 'k nog zorgen dat ik bepaalde onderdelen ga limiteren wat betreft gewicht of aantal - niet te veel sokken meenemen bijvoorbeeld, maar dit wordt te technisch voor mijn blog. Als iemand van jullie meer details wil : e-mailen !
En tot slot een belangrijk puntje voor wie onderweg is in gebied waar je zo goed als niemand ontmoet, en je moet voortgaan op de rood-witte merktekens (of eventueel andere verfstrepen). Indien je op een bepaald punt geen merktekens meer ziet, en het pad niet echt duidelijk meer is, dan is het beter terug te keren naar het laatste merkteken en te zoeken tot het volgende gevonden is. Op sommige plekken is de kaart van geen of weinig nut, ik denk aan de hoogvlakte vol gras-met-schapekeutels en stenen boven op la Sainte-Baume, waar ik tweemaal ben moeten terugkeren op mijn stappen en gelukkig tweemaal het juiste pad heb teruggevonden na enig gezoek.
Dat is het wat de "evaluatie" betreft, en 'k heb er geen foto's voor. Maar één ding nog: dat bosje bloemen waar jullie de naam nog te goed van hebben heet " Centhrantus calcitrapa" , en een nederlandse naam heb ik er niet voor gevonden - misschien niet genoeg "gegoogled" ...
Tot binnenkort !
Thursday, April 06, 2006
Minder goed en goed nieuws
Het minder goede , om te beginnen, is het feit dat ik weer eens ongeduldig en ongedurig veel te rap dacht dat die ontsteking na een dag of vijf wel "uit de voeten" was. Helaas ! Niets is minder waar. Gisteren geen poot meer kunnen verzetten, ' s avonds een hoop pijn, dus smeren en pijnstillers pakken om toch te kunnen in slaap vallen, vandaag : " den blok erop" , ik doe geen klap die me moeite kost, ik smeer en leg ijs, en zoek comfortabele plaatskes, in of uit de zon die het hier al echt goed doet. En nu en dan een warm voetbad met zout erin , dit alles in de hoop er over een paar dagen weer klaar voor te zijn.
Het goed nieuws ? De "sterrekes" zijn gevonden, via mijn Guide du Naturaliste du Var, ook al groeiden ze "op het randje" van de Var : ik voeg er een foto bij die niet van mij is. En ze kunnen zelfs in Belgarije op een half-schaduwplekje zonder enige vorm van mest maar lichtelijk vochtig een plaatske vinden , en ze heten : Leverbloempje - Hepatica nobilis in het latijn , en 't is familie van de anemonen die bij een vorige blog hoorden.
H
Nu nog op zoek ( daarvoor moet ik me niet te veel inspannen...) naar dat andere hoopje bloempjes, hoewel ik al enig idee heb ... we zullen er de spanning (!) maar wat inhouden .`
Zonnige groeten vanuit Pijnpittendorp!
Het goed nieuws ? De "sterrekes" zijn gevonden, via mijn Guide du Naturaliste du Var, ook al groeiden ze "op het randje" van de Var : ik voeg er een foto bij die niet van mij is. En ze kunnen zelfs in Belgarije op een half-schaduwplekje zonder enige vorm van mest maar lichtelijk vochtig een plaatske vinden , en ze heten : Leverbloempje - Hepatica nobilis in het latijn , en 't is familie van de anemonen die bij een vorige blog hoorden.
H
Nu nog op zoek ( daarvoor moet ik me niet te veel inspannen...) naar dat andere hoopje bloempjes, hoewel ik al enig idee heb ... we zullen er de spanning (!) maar wat inhouden .`
Zonnige groeten vanuit Pijnpittendorp!
Monday, April 03, 2006
April
.. is echt lente hier. Over de aangeplante narcissen en blauwe druifjes heb ik het niet vandaag, de crocussen zien we niet meer, behalve de wilde die op heel wat plekken nog staan te bloeien, lichtblauw met gele hartjes.
En over de andere wilde bloemen ga ik ook niet veel vertellen, 'k ga ze wel tonen , en misschien is het gewoon omdat ik er niks kan over vertellen : ook al ligt er hier in huis een flora van de Middelandse Zee-bloemen, echt systematisch werkt het ding niet, en de kleuren van de tekeningen zijn niet steeds "levensecht" , om nog maar te zwijgen over het feit dat ik nogal eens een kleur een andere naam geef dan wie niet aan rood-groen-blindheid lijdt ...
Vandaar dus , namen onder voorbehoud , en als ik die naam niet gevonden heb, dan geef ik het nog toe ook - en blijf zoeken, zoals voor de "sterrekens" die ik tegenkwam op mijn tocht naar la Sainte-Baume, die uiteindelijk hoogstwaarschijnlijk "lythrium junceum" zouden kunnen zijn.
De anemoontjes op de foto hierboven staan nu volop in bloei, 's avonds sluiten ze zich, en zo gauw de zon zich toont staan ze weer te pronken. Anemone hortensis is hun naam in het latijn, en je vindt ze overal langs de wegen en aan de kanten van de beek.
Van de Barlia Robertiana, zowat de grootste wilde orchidee van de streek, en de eerste om te bloeien hadden jullie al een foto gezien, vandaar hier een detailopname.
De uitleg bij dit bloempje blijf ik jullie schuldig : ik moet zijn naam nog vinden , of liever hun naam, want er staan er een hele hoop bij elkaar boven op dat stengeltje. Elk bloempje is niet groter dan een millimeter of twee, en wie weet hoe groot staan ze niet afgebeeld in mijn flora !
En met deze Ophrys arachnitiformis sluit ik mijn blog voor vandaag - zoek zelf maar waarom ze "spinnekopvormig" heet !
En denk erom : " 's Avonds min, dat brengt de spin !"
En over de andere wilde bloemen ga ik ook niet veel vertellen, 'k ga ze wel tonen , en misschien is het gewoon omdat ik er niks kan over vertellen : ook al ligt er hier in huis een flora van de Middelandse Zee-bloemen, echt systematisch werkt het ding niet, en de kleuren van de tekeningen zijn niet steeds "levensecht" , om nog maar te zwijgen over het feit dat ik nogal eens een kleur een andere naam geef dan wie niet aan rood-groen-blindheid lijdt ...
Vandaar dus , namen onder voorbehoud , en als ik die naam niet gevonden heb, dan geef ik het nog toe ook - en blijf zoeken, zoals voor de "sterrekens" die ik tegenkwam op mijn tocht naar la Sainte-Baume, die uiteindelijk hoogstwaarschijnlijk "lythrium junceum" zouden kunnen zijn.
De anemoontjes op de foto hierboven staan nu volop in bloei, 's avonds sluiten ze zich, en zo gauw de zon zich toont staan ze weer te pronken. Anemone hortensis is hun naam in het latijn, en je vindt ze overal langs de wegen en aan de kanten van de beek.
Van de Barlia Robertiana, zowat de grootste wilde orchidee van de streek, en de eerste om te bloeien hadden jullie al een foto gezien, vandaar hier een detailopname.
De uitleg bij dit bloempje blijf ik jullie schuldig : ik moet zijn naam nog vinden , of liever hun naam, want er staan er een hele hoop bij elkaar boven op dat stengeltje. Elk bloempje is niet groter dan een millimeter of twee, en wie weet hoe groot staan ze niet afgebeeld in mijn flora !
En met deze Ophrys arachnitiformis sluit ik mijn blog voor vandaag - zoek zelf maar waarom ze "spinnekopvormig" heet !
En denk erom : " 's Avonds min, dat brengt de spin !"
Friday, March 31, 2006
De doktoor
... schreef voor : Voltarène pillen en Voltarène zalf te gebruiken tweemaal per dag wegens ontstoken pees aan het gewricht van de rechter-grote-teen !
Dit is het resultaat van een combinatie van faktoren natuurlijk, genoemd gewricht had enigszins te lijden gehad van de tocht van vorige week, maar liet zich noch voelen, noch horen. Maar gisteren ben ik wel zevenenzeventig keren op en af de ladder geklommen bij de afwerking aan de buitenkant van de veranda, regelmatig op één voet (de rechter natuurlijk) steunend op zo'n smalle sport van een aluminium ladder. En vanmorgen bij het wakker worden had mijn voet, en ik dus ook, helemaal nog wel, het goed zitten. Met de nodige pijn bij bewegen en wat weet ik nog allemaal meer. Dat werd dus een bezoek aan de doktoor van uit de titel - met wat hij voorschreef weet ik een paar dagen me bezig te houden zonder al te veel verplaatsingen of die poot begint weer op te spelen, en over een kleine drie weken wil ik eigenlijk opnieuw op pad ...
Wat me dan weer doet denken dat ik nog "een evaluatie" beloofd had. Sta me toe die voor één van de volgende blogs te houden, en neem genoegen met een paar foto's.
De eerste toont de Portes de Valbelle vanuit een ander oogpunt dan de foto die jullie al een paar dagen geleden te zien hebben gekregen. De geur en smaak van de Saint Nectaire die ik kort na deze foto heb mogen genieten moeten jullie er maar bij denken ...
En de twee volgende zijn voor de Brigand-meegebracht-door-Robert gemaakt , toen ik boven op de Pic des Mouches geraakt was, en nog eens terugkeek naar La Sainte Baume, twee dagen ervoor verlaten. " En de grot van de Heilige Marie-Madeleine bezocht ?" hoor ik al iemand vragen . Nee dus ! Toen ik boven geraakt was die donderdag, en al stilaan nar de hostellerie aan het afdalen was kwam ik dat bordje tegen dat naar boven wees voor de grot ! De moed om daarheen te klimmen ontbrak me, wat zoveel wil zeggen dat ik er een andere keer nog wel eens zal moeten heengaan - van de noordkant uit dan wel, dan is het pad "een aardig stukske" minder zwaar! En die noordkant is per voertuig te bereiken - een paar honderd trappen naar boven, tussen beukebomen en hulststruiken wandelend, en je bent er , in de Sainte Baume ( en dat woord betekent gewoon Sainte Grotte in gewoon Frans) .
Beste groeten uit Lenteland !
Dit is het resultaat van een combinatie van faktoren natuurlijk, genoemd gewricht had enigszins te lijden gehad van de tocht van vorige week, maar liet zich noch voelen, noch horen. Maar gisteren ben ik wel zevenenzeventig keren op en af de ladder geklommen bij de afwerking aan de buitenkant van de veranda, regelmatig op één voet (de rechter natuurlijk) steunend op zo'n smalle sport van een aluminium ladder. En vanmorgen bij het wakker worden had mijn voet, en ik dus ook, helemaal nog wel, het goed zitten. Met de nodige pijn bij bewegen en wat weet ik nog allemaal meer. Dat werd dus een bezoek aan de doktoor van uit de titel - met wat hij voorschreef weet ik een paar dagen me bezig te houden zonder al te veel verplaatsingen of die poot begint weer op te spelen, en over een kleine drie weken wil ik eigenlijk opnieuw op pad ...
Wat me dan weer doet denken dat ik nog "een evaluatie" beloofd had. Sta me toe die voor één van de volgende blogs te houden, en neem genoegen met een paar foto's.
De eerste toont de Portes de Valbelle vanuit een ander oogpunt dan de foto die jullie al een paar dagen geleden te zien hebben gekregen. De geur en smaak van de Saint Nectaire die ik kort na deze foto heb mogen genieten moeten jullie er maar bij denken ...
En de twee volgende zijn voor de Brigand-meegebracht-door-Robert gemaakt , toen ik boven op de Pic des Mouches geraakt was, en nog eens terugkeek naar La Sainte Baume, twee dagen ervoor verlaten. " En de grot van de Heilige Marie-Madeleine bezocht ?" hoor ik al iemand vragen . Nee dus ! Toen ik boven geraakt was die donderdag, en al stilaan nar de hostellerie aan het afdalen was kwam ik dat bordje tegen dat naar boven wees voor de grot ! De moed om daarheen te klimmen ontbrak me, wat zoveel wil zeggen dat ik er een andere keer nog wel eens zal moeten heengaan - van de noordkant uit dan wel, dan is het pad "een aardig stukske" minder zwaar! En die noordkant is per voertuig te bereiken - een paar honderd trappen naar boven, tussen beukebomen en hulststruiken wandelend, en je bent er , in de Sainte Baume ( en dat woord betekent gewoon Sainte Grotte in gewoon Frans) .
Beste groeten uit Lenteland !
Monday, March 27, 2006
Het kan niet op !
Dat is wat we denken : het kan echt niet op. Het doorsturen van fotookes bedoel ik. Vermits Blogger weer open staat voor doorzenden van gegevens, vooruit dus maar, met enige commentaar. Wat jullie op de eerste foto merken in de verte is de Barre de Cuers, foto gemaakt de derde dag van de tocht, want de dag ervoor, toen ik erover liep zat heel de Barre samen met de stapper dik in de wolken ! Weer eens iets anders dan "heel de bar en de stapper zaten in de wolken" .
De volgende schoonheid is een Barlia Robertiana, niks te maken met Bar=Café=Uitspanning=Herberg, en al evenmin met Robert mijn maat ende vriend vanop een vorige blog, wel de wilde orchideeënsoort die hier bij ons bloeit in het voorjaar - mijn tuin en ik zijn zeer tevreden met de paar exemplaren die hier ook in bloei staan.
Onderweg naar Signes, ik vermoed dat er weer wat moest gegeten worden ...
En nu zijn we boven op de Pic des Mouches , hoogste punt van la Sainte-Victoire, en eigenlijk eerste einddoel van mijn tocht.
Gegroet jullie allen, er ligt strijk te wachten - wat niet hetzelfde is als "ik lig strijk te wachten" ...
De volgende schoonheid is een Barlia Robertiana, niks te maken met Bar=Café=Uitspanning=Herberg, en al evenmin met Robert mijn maat ende vriend vanop een vorige blog, wel de wilde orchideeënsoort die hier bij ons bloeit in het voorjaar - mijn tuin en ik zijn zeer tevreden met de paar exemplaren die hier ook in bloei staan.
Onderweg naar Signes, ik vermoed dat er weer wat moest gegeten worden ...
En nu zijn we boven op de Pic des Mouches , hoogste punt van la Sainte-Victoire, en eigenlijk eerste einddoel van mijn tocht.
Gegroet jullie allen, er ligt strijk te wachten - wat niet hetzelfde is als "ik lig strijk te wachten" ...
Nog altijd thuis ...
... om ten tweede male foto's te zenden ,of tenminste dat te trachten !°
Die sterrekes hebben regelmatig hun best gedaan om het pad op te vrolijken, en ik maar denken "Hoe zouden ze heten, of hoe noemen we ze "? En ik noem ze vanaf nu sterrekes !
Beter deze keer - ze willen toch nog getoond worden blijkbaar.
La Montagne Sainte-Victoire vanop een paar kilometer - de volgende dag van dichtbij ... gevoeld, want : deze kant wijst naar het zuien, ik wou van beneden naar boven, aan de zuidkant want Puyloubier ligt daar . Resultaat : ook vandaag nog zon-verbrande kuiten die regelmatig een beetje after-sun nodig hebben. En wij maar klagen dat het hier zo warm is ...
Die sterrekes hebben regelmatig hun best gedaan om het pad op te vrolijken, en ik maar denken "Hoe zouden ze heten, of hoe noemen we ze "? En ik noem ze vanaf nu sterrekes !
Beter deze keer - ze willen toch nog getoond worden blijkbaar.
La Montagne Sainte-Victoire vanop een paar kilometer - de volgende dag van dichtbij ... gevoeld, want : deze kant wijst naar het zuien, ik wou van beneden naar boven, aan de zuidkant want Puyloubier ligt daar . Resultaat : ook vandaag nog zon-verbrande kuiten die regelmatig een beetje after-sun nodig hebben. En wij maar klagen dat het hier zo warm is ...
Terug thuis
En al van gisteravond, maar bloggen zat er nog niet in - even terug wennen en een hapje gaan eten met mijn vriend Robert, kwestie van bij te praten - waarbij hij zoals gewoonlijk het leeuwendeel voor zijn rekening nam... Ik maak dat een andere keer wel goe : dan krijgt hij het woord niet !
Zaterdag was een lange tocht , daar de Chambre d'Hôte in Puyloubier geen avondmaal schafte ( wist ik wel op voorhand) en op drie kilometer van het dorp lag, schitterend plekje, maar nogal steil naar boven, moest er bij de goeie 20 km van de tocht nog eens driemaal drie bij ... enfin, we weten nu dat we dat aankunnen!
Weer nog altijd zonnig, gisteren ook, en gisteren was het opnieuw " Omhoog !", daar waar de arend vliegt , en de mannen met hun parapente ondertussen ook. Ik ben tot op het hoogste topje van de Sainte-Victoire geraakt, de Pic des Mouches, toch ook weeral 1100 meter boven de zeespiegel, en nadien terug dalwaarts, maar dan aan de noordzijde van het massief waar mijn vriend Robert me zou opwachten - en dat ook plichtsgetrouw deed, met een verrassing , die wel duide lijk zal blijken uit de foto's hierbij.
Van foto's gesproken, er komen er enkele mee nu, en morgen of overmorgen wellicht nog enkele, wat er vandaag al bij is : De Portes de Valbelle, op weg naar Signes, mij nog steeds onbekende bloempjes, maar ik vind hun naam nog wel, een foto van de lunch op tocht, de montagne Sainte Victoire van Cézanne en alle Provençalen, samen met de Sainte-Baume één van de mythische plekken hier in het zuiden, wat me er doet aan denken dat ik de Ventoux ook eens een keer op zal moeten ...
Zo, dat is het zowat voor het ogenblik - evaluatie komt later , en wellicht kan ik , na reakties van lezers ook eens beginnen denken aan een "functionerings-blog" .....
A bientôt - même lieu, autre temps !
En een dik uur later - nu is het half twee voorbij is er nog altijd geen enkel fotootje doorgestuurd - straks opnieuw proberen, jullie hebben ze tegoed !
Zaterdag was een lange tocht , daar de Chambre d'Hôte in Puyloubier geen avondmaal schafte ( wist ik wel op voorhand) en op drie kilometer van het dorp lag, schitterend plekje, maar nogal steil naar boven, moest er bij de goeie 20 km van de tocht nog eens driemaal drie bij ... enfin, we weten nu dat we dat aankunnen!
Weer nog altijd zonnig, gisteren ook, en gisteren was het opnieuw " Omhoog !", daar waar de arend vliegt , en de mannen met hun parapente ondertussen ook. Ik ben tot op het hoogste topje van de Sainte-Victoire geraakt, de Pic des Mouches, toch ook weeral 1100 meter boven de zeespiegel, en nadien terug dalwaarts, maar dan aan de noordzijde van het massief waar mijn vriend Robert me zou opwachten - en dat ook plichtsgetrouw deed, met een verrassing , die wel duide lijk zal blijken uit de foto's hierbij.
Van foto's gesproken, er komen er enkele mee nu, en morgen of overmorgen wellicht nog enkele, wat er vandaag al bij is : De Portes de Valbelle, op weg naar Signes, mij nog steeds onbekende bloempjes, maar ik vind hun naam nog wel, een foto van de lunch op tocht, de montagne Sainte Victoire van Cézanne en alle Provençalen, samen met de Sainte-Baume één van de mythische plekken hier in het zuiden, wat me er doet aan denken dat ik de Ventoux ook eens een keer op zal moeten ...
Zo, dat is het zowat voor het ogenblik - evaluatie komt later , en wellicht kan ik , na reakties van lezers ook eens beginnen denken aan een "functionerings-blog" .....
A bientôt - même lieu, autre temps !
En een dik uur later - nu is het half twee voorbij is er nog altijd geen enkel fotootje doorgestuurd - straks opnieuw proberen, jullie hebben ze tegoed !
Friday, March 24, 2006
Dag 5: Plan d' Aups - St Zacharie (11 km)
Geen te zware tocht vandaag op het programma - er hadden allicht nog wat kilometerkes bij gekunnen.
Kwam net te laat aan in St Zacharie om nog de warme lunch mee te pikken, dan maar kaas en brood. Kamer in logis de France goed bevonden.
Tocht ok als voorzien - dag 4 was zwaar maar mooi alsook het weer. Vandaag wat grijzer maar na de siesta klaart het op - tijd om wat proviand in te slaan voor de volgende trip; zaterdag 22 km op het programma. Uiteraard vernemen jullie hierover meer in een volgend stukje.
Gegroet trouwe supporters !
Kwam net te laat aan in St Zacharie om nog de warme lunch mee te pikken, dan maar kaas en brood. Kamer in logis de France goed bevonden.
Tocht ok als voorzien - dag 4 was zwaar maar mooi alsook het weer. Vandaag wat grijzer maar na de siesta klaart het op - tijd om wat proviand in te slaan voor de volgende trip; zaterdag 22 km op het programma. Uiteraard vernemen jullie hierover meer in een volgend stukje.
Gegroet trouwe supporters !
Thursday, March 23, 2006
Dag 4: Signes- Ste Baume/ Plan d'Aups
Af te leggen parkoer vandaag bedraagt 15 km
Rond het middaguur begrijpen we dat stapper van 566m naar 1000 m zal klimmen met het zonnetje in de rug en vergezeld van mooie stap-weg-bloemetjes
Aankomst in Ste Baume wat zoveel wil zeggen als grot waar Magdalena geleefd zou hebben. Het preciese verhaal volgt in een later bericht. Warm douchke in nonnen-klooster-hotel te bereiken via trappen, goe moe en douchke zal hopelijk deugd doen voor stramme spieren. Zag op mijn tocht Alpen, Ventoux, La Ciotat, Bandol , half miljoen schape-keutels en hoorde koersautos in Le Castellet. Groeten van stappende peterpijnpit.
Rond het middaguur begrijpen we dat stapper van 566m naar 1000 m zal klimmen met het zonnetje in de rug en vergezeld van mooie stap-weg-bloemetjes
Aankomst in Ste Baume wat zoveel wil zeggen als grot waar Magdalena geleefd zou hebben. Het preciese verhaal volgt in een later bericht. Warm douchke in nonnen-klooster-hotel te bereiken via trappen, goe moe en douchke zal hopelijk deugd doen voor stramme spieren. Zag op mijn tocht Alpen, Ventoux, La Ciotat, Bandol , half miljoen schape-keutels en hoorde koersautos in Le Castellet. Groeten van stappende peterpijnpit.
Dag 3 - Belgentier-Signes (14 km)
Rond het middaguur melde onze pelgrim zich ter hoogte van het plateau boven Signes. Verwachting nog een goeie 4 1/2 uur te gaan, met stops nog wel wat meer.
Laatste bericht voor aankomst liet ons weten dat het daar altijd maar op en af en op en af gaat, vaak 10% omhoog gelukkig vergezeld van het zonnetje - 8 uur onderweg en aangekomen - Portes de Valbelle = erg mooi
Woensdagavond geen culinaire specialekes, gewoon lekker.
More news to follow !
Laatste bericht voor aankomst liet ons weten dat het daar altijd maar op en af en op en af gaat, vaak 10% omhoog gelukkig vergezeld van het zonnetje - 8 uur onderweg en aangekomen - Portes de Valbelle = erg mooi
Woensdagavond geen culinaire specialekes, gewoon lekker.
More news to follow !
Tuesday, March 21, 2006
Dag 2 - Rocbaron-Belgentier
Middagpost (+/- 12H00): pelgrim meldt zich op 750 meter hoogte; Barre de Cuers ligt in de wolken - uitblazen na steile klim door 'beek-pad'
Bericht van aankomst ontvangen rond 16h;Peterpijnpit ging pintje drinken (kwestie van weg naar slaapplaats te vragen en dorst te lessen) dit alles na veel wolken, stenen, op en af en zonder van de dieptje van 500m te kunnen genieten vanwege te veel mist.
Vermoedelijk vanavond of morgenochtend meer nieuws na het diner gourmand.
Meer info over Belgentier is te vinden op http://www.provenceweb.fr/f/var/belgenti/belgenti.htm
Bericht van aankomst ontvangen rond 16h;Peterpijnpit ging pintje drinken (kwestie van weg naar slaapplaats te vragen en dorst te lessen) dit alles na veel wolken, stenen, op en af en zonder van de dieptje van 500m te kunnen genieten vanwege te veel mist.
Vermoedelijk vanavond of morgenochtend meer nieuws na het diner gourmand.
Meer info over Belgentier is te vinden op http://www.provenceweb.fr/f/var/belgenti/belgenti.htm
Laatavondbericht uit Rocbaron (dag 1)
Wat moet een pelgrim toch niet afzien ?
Ziehier het menu van een eenzame bedevaarder:
Pastis met hapje kaas en zonnetomaat
Salade Vancouver
Lotte-rolletjes met rijst en pikante curry
Pyrenee met kriekenconfit
dit alles vergezeld van een witte chardonnay en wat rood nadien
Stel voor dat we die mobiele kroeg maar zo laten als we onze pelgrim graag de eindmeet zien halen !
Stap ze en veel succes O-papske (mocht je dit op een of andere manier kunnen lezen)
your humble servant
Ziehier het menu van een eenzame bedevaarder:
Pastis met hapje kaas en zonnetomaat
Salade Vancouver
Lotte-rolletjes met rijst en pikante curry
Pyrenee met kriekenconfit
dit alles vergezeld van een witte chardonnay en wat rood nadien
Stel voor dat we die mobiele kroeg maar zo laten als we onze pelgrim graag de eindmeet zien halen !
Stap ze en veel succes O-papske (mocht je dit op een of andere manier kunnen lezen)
your humble servant
Monday, March 20, 2006
Dag 1: Pignans - Rocbaron 15 km
Middagpost van Peterpijnpit: eerste zwaluw net voorbij - stop - lunch op 500 meter hoogte - zicht op vallei van de Gapeau - zon soms wolken - end
Namiddagbericht meldt ons dat Rochbaron geen kroeg heeft - na vijf stops en ontelbare stenen onderweg helemaal alleen aangekomen op eerste overnachtingsplaats. Geen wildere beesten tegengekomen dan een sliert processierupsen.
tot zover dit bericht
Namiddagbericht meldt ons dat Rochbaron geen kroeg heeft - na vijf stops en ontelbare stenen onderweg helemaal alleen aangekomen op eerste overnachtingsplaats. Geen wildere beesten tegengekomen dan een sliert processierupsen.
tot zover dit bericht
Sunday, March 19, 2006
journalist van op afstand doet test
dit stukje dus bij wijze van test.
foto van de bevallige assistentes in bijlage
foto van de bevallige assistentes in bijlage
Friday, March 17, 2006
Vertrekken ?
Ja, dat is de vraag - geweest ! Oorspronkelijk zou ik morgen , zaterdag, op pad gegaan zijn. Helaas, de weersvoorspellingen voor de komende dagen zijn niet echt positief te noemen, zaterdag grijs met kans op buien, zondag héél grijs én buien, vanaf maandag zou het beter worden. En wat doen we dan ? Afwachten, want er staat op het einde van de etappe toch niemand met een kontrakt dat dringend getekend moet worden, dus ...
Anderzijds vindt Robert, mijn vriend en buur van hierover, het al gelijk of hij me op een maandag, een dinsdag of een vrijdag komt ophalen, dus ...
En om jullie enig idee te geven van wat me te wachten staat zal ik hierbij de geplande etappes even noteren , zonder vermelding van de hoogteverschillen, want daar wil ik niet te lang bij stilstaan... maar wel met aanduiding van de afstanden die voor het ogenblik "goed doenbaar " lijken . Eens dat ik onderweg ben krijgen jullie de evaluatie wel te lezen, 'k heb een sisteempje bedacht om zelfs zonder cybercafé in de buurt toch iets door te sturen. En, beloofd, als het niet goed verloopt, dan lezen jullie het hier ook !
Bon, we vertrekken dus op dag X, voor de eerste etappe die hier in Pignans start, maar ik zal ze toch maar met het cijfer 1 aanduiden :
1 Pignans - Rocbaron , 15 km langs GR 9 ( GR staat voor Sentier de Grande Randonnée - wit-rode streepkes op de bomen of rotsen of muren of bankzitters of al wat niet beweegt ).
2 Rocbaron - Belgentier , 11 km
`
3 Belgentier - Signes , 14 km
4 Signes - Sainte-Baume / Plan d' Aups , 15 km
5 Plan d'Aups - Saint Zacharie , 11 km
6 Saint Zacharie - Puyloubier , 20 km
7 Puyloubier - Le Prieuré te Vauvenargues , 10 km ( Le Prieuré ligt helemaal boven op de Montagne Ste Victoire - zie Cézanne ...)
Dat er een paar maal ( o.m. etappes 1, 2, 4, 7 ) stukken bijzijn op het pad waar de stijgingsgraad 100 meter op minder dan één kilometer bedraagt zal duidelijk maken waarom ik eigenlijk niet al te veel bagage wil meenemen...
Het wordt tijd om jullie allen veel moed te wensen voor de komende dagen, en voor mij hetzelfde !
Anderzijds vindt Robert, mijn vriend en buur van hierover, het al gelijk of hij me op een maandag, een dinsdag of een vrijdag komt ophalen, dus ...
En om jullie enig idee te geven van wat me te wachten staat zal ik hierbij de geplande etappes even noteren , zonder vermelding van de hoogteverschillen, want daar wil ik niet te lang bij stilstaan... maar wel met aanduiding van de afstanden die voor het ogenblik "goed doenbaar " lijken . Eens dat ik onderweg ben krijgen jullie de evaluatie wel te lezen, 'k heb een sisteempje bedacht om zelfs zonder cybercafé in de buurt toch iets door te sturen. En, beloofd, als het niet goed verloopt, dan lezen jullie het hier ook !
Bon, we vertrekken dus op dag X, voor de eerste etappe die hier in Pignans start, maar ik zal ze toch maar met het cijfer 1 aanduiden :
1 Pignans - Rocbaron , 15 km langs GR 9 ( GR staat voor Sentier de Grande Randonnée - wit-rode streepkes op de bomen of rotsen of muren of bankzitters of al wat niet beweegt ).
2 Rocbaron - Belgentier , 11 km
`
3 Belgentier - Signes , 14 km
4 Signes - Sainte-Baume / Plan d' Aups , 15 km
5 Plan d'Aups - Saint Zacharie , 11 km
6 Saint Zacharie - Puyloubier , 20 km
7 Puyloubier - Le Prieuré te Vauvenargues , 10 km ( Le Prieuré ligt helemaal boven op de Montagne Ste Victoire - zie Cézanne ...)
Dat er een paar maal ( o.m. etappes 1, 2, 4, 7 ) stukken bijzijn op het pad waar de stijgingsgraad 100 meter op minder dan één kilometer bedraagt zal duidelijk maken waarom ik eigenlijk niet al te veel bagage wil meenemen...
Het wordt tijd om jullie allen veel moed te wensen voor de komende dagen, en voor mij hetzelfde !
Saturday, March 11, 2006
Een nieuwe lente
... een nieuw geluid , is ooit ergens te lezen geweest - geschreven door een dichter, een muzikant of misschien wel door Lambik - het is me niet duidelijk meer !
Maar het doet me er wel aan denken dat ik jullie een paar foto's "schuldig" ben, en dat zeer binnenkort er weer een blog van ons aller voorganger in het blogwezen, Aloysius Primus, zal verschijnen. En hoe kunnen we hem beter eren dan door hem een bloemetje aan te bieden ?
En , maar dit is minder belangrijk, het moge ook geweten zijn dat in de loop van deze week Peterpijnpit's "Credencial" in de bus viel. Een dokument dat me gaat vergezellen op mijn lange tocht westwaarts, dat me hier en daar een deur zal openen, ten einde te mogen genieten van onthaal voor de pelgrim/wandelaar/stapper/curieusneus - noem me maar zoals het je invalt !
Met een flinke windstoot van de mistral die het nog steeds niet laat afweten stuur ik jullie allen mijn beste groeten !
Maar het doet me er wel aan denken dat ik jullie een paar foto's "schuldig" ben, en dat zeer binnenkort er weer een blog van ons aller voorganger in het blogwezen, Aloysius Primus, zal verschijnen. En hoe kunnen we hem beter eren dan door hem een bloemetje aan te bieden ?
En , maar dit is minder belangrijk, het moge ook geweten zijn dat in de loop van deze week Peterpijnpit's "Credencial" in de bus viel. Een dokument dat me gaat vergezellen op mijn lange tocht westwaarts, dat me hier en daar een deur zal openen, ten einde te mogen genieten van onthaal voor de pelgrim/wandelaar/stapper/curieusneus - noem me maar zoals het je invalt !
Met een flinke windstoot van de mistral die het nog steeds niet laat afweten stuur ik jullie allen mijn beste groeten !
Monday, March 06, 2006
Maartse middag
't Is weeral enige tijd geleden dat er nieuws uit Pijnpittendorp kwam, dus hoog tijd om nog eens iets van ons te laten horen. Ons zijnde mijn schoenen en ik.
Schoenen ? Ja, ze moeten nog steeds wat ingelopen worden, gisteren hebben we ons daarom op pad begeven, eerst naar beneden, ttz. het dorp in om brood en lectuur : de "Var-Matin" voor het nieuws uit de buurt, "Marianne" voor de commentaar op het nieuws in Frankrijk en omliggende werelddelen en het bijvoegsel bij Var-Matin om te weten naar welke tevee-programma's er zeker niet moet worden gekeken ! Terug via de wijngaarden, zowat vier kilometer alles bij elkaar, juist voldoende om smakelijk te eten.
Namiddagactiviteit ? Proberen het geknars dat de linkerschoen (zie één van de vorige blogs voor de foto!) nog steeds maakt weg te stappen. Dus eerst richting Flassans, zo'n drie kilometer langs de Départementale 78 noordwaarts. Dan een zand-en stenenpad linksaf richting "La Bastide Vieille" , stillekesaan stijgen , en nog stijgen , en nog wat stijgen tot ... de besneeuwde toppen van de Alpen in het noorden zichtbaar worden. En dan blijven we een eindje op die hoogte van zo'n kleine vierhonderd meter doorwandelen, om stilaan te gaan afdalen richting ... Pignans. Na zowat acht kilometer was het geknars al een stuk beter, geknars van de schoenen weliswaar - mijn gewrichten lieten zich niet horen ! Ik zal ze, de schoenen dan, toch maar eens op wat olijfolie trakteren, wie weet helpt dat niet om van dat geluid af te geraken.
Ondertussen heb ik me vanmorgen bezig gehouden met het voorbereiden van de schilderwerken die me te wachten staan in de veranda, pluggen uit de muur halen, gaten stoppen met plaaster en dat soort van klussen, en nu , gezien het middag is , even de post nagaan, en ... jullie lezers veel maartse groeten sturen : de zon schijnt, de mistral blaast serieus door, hij houdt de lucht helder en de druivelaars gezond, en wij gaan dadelijk een stukje baguette besmeren met rillette d'oie, en nadien nog een stukske caillette verorberen ! Bon appétit !
Schoenen ? Ja, ze moeten nog steeds wat ingelopen worden, gisteren hebben we ons daarom op pad begeven, eerst naar beneden, ttz. het dorp in om brood en lectuur : de "Var-Matin" voor het nieuws uit de buurt, "Marianne" voor de commentaar op het nieuws in Frankrijk en omliggende werelddelen en het bijvoegsel bij Var-Matin om te weten naar welke tevee-programma's er zeker niet moet worden gekeken ! Terug via de wijngaarden, zowat vier kilometer alles bij elkaar, juist voldoende om smakelijk te eten.
Namiddagactiviteit ? Proberen het geknars dat de linkerschoen (zie één van de vorige blogs voor de foto!) nog steeds maakt weg te stappen. Dus eerst richting Flassans, zo'n drie kilometer langs de Départementale 78 noordwaarts. Dan een zand-en stenenpad linksaf richting "La Bastide Vieille" , stillekesaan stijgen , en nog stijgen , en nog wat stijgen tot ... de besneeuwde toppen van de Alpen in het noorden zichtbaar worden. En dan blijven we een eindje op die hoogte van zo'n kleine vierhonderd meter doorwandelen, om stilaan te gaan afdalen richting ... Pignans. Na zowat acht kilometer was het geknars al een stuk beter, geknars van de schoenen weliswaar - mijn gewrichten lieten zich niet horen ! Ik zal ze, de schoenen dan, toch maar eens op wat olijfolie trakteren, wie weet helpt dat niet om van dat geluid af te geraken.
Ondertussen heb ik me vanmorgen bezig gehouden met het voorbereiden van de schilderwerken die me te wachten staan in de veranda, pluggen uit de muur halen, gaten stoppen met plaaster en dat soort van klussen, en nu , gezien het middag is , even de post nagaan, en ... jullie lezers veel maartse groeten sturen : de zon schijnt, de mistral blaast serieus door, hij houdt de lucht helder en de druivelaars gezond, en wij gaan dadelijk een stukje baguette besmeren met rillette d'oie, en nadien nog een stukske caillette verorberen ! Bon appétit !
Subscribe to:
Posts (Atom)
