Bxl

... zag er voor mij vandaag onder meer uit als in volgende foto's - op weg naar "de Cinquantenaire" in de buurt van het Schumanplein : een bouwwerf - een beeldhouwwerk dat PH. Vanden Bossche, beeldhouwer van wie ik hopelijk de naam goed heb onthouden , omschreef als "De stedebouwers" ... - zicht op het park en een stukje van de paleizen waar onder andere het Museum voor Kunst en Geschiedenis is gevestigd - en uiteindelijk Brussel zoals het zich dikwijls toont : duidelijk zichtbaar hoeveel inwijkelingen hier gevestigd zijn, duidelijk dat de zeer veel stadsbewoners met zeer grote vier-maal-viers menen te moeten rijden, en duidelijk op de achtergrond een groep mensen die opkomen voor wat zij als hun recht beschouwen ...




Over de tentoonstelling die ik graag wou bezoeken, en dat dan ook gedaan heb, later een beetje uitleg en een beeld.

Maar ook nog een prentje van "onzen Tom" die het al een stukje beter stelt dan een dag of twee geleden ...

Tussendoor...

... even naar Belganië overgekomen, want "onzen Tom" heeft per fiets een auto ontmoet - resultaat : een paar weken rusten, opgelegd door de dokter.

En dan vond ik het al maar normaal van tenminste de eerste dagen even een handje te komen uitsteken in het huishouden, vermits Sofie de hele week werkt.

Vandaag geen foto, misschien een van de volgende dagen, als ik hier in Brussel wat opmerkelijks tegenkom.

Alvast allemaal veel groeten.

Moustiers

... of beter "Moustiers-Sainte-Marie" was het doel van de tocht vandaag - niet te voet, de motor bracht me erheen. Eén van de meest pittoreske dorpen van de Provence-des-Hautes-Alpes, een beetje ten noorden van het Lac de Sainte-Croix, dat zelf gevoed wordt door de Verdon, jullie weten wel, van de befaamde "Gorges du Verdon". De weg huiswaarts liep langs daar, en zo verder naar Draguignan, Vidauban en Le Luc.



Misschien laat dit plannetje het al vermoeden, het is niet alleen een bedevaartsoord, gekend sinds honderden jaren, maar eveneens een centrum van faience-ateliers, met een eigen stijl ... waar je uiteraard wel of niet van houdt ...



Hoog boven de kapel van Notre Dame de Beauvoir, ik vrees niet te bemerken op mijn foto, hangt er een keten gespannen tussen de twee rotsen, met in het midden een gouden ster - naar het schijnt een geschenk van een nobel heerschap dat ooit in handen van moorse piraten viel en beloofde die ster op te hangen boven de kapel mocht hij vrijkomen. Wat blijkbaar dus het geval geweest is !

De derde foto spreekt wel voor zichzelf, dacht ik toch, een waterval in het midden van het dorp, gevoed door een bron wat hoger gelegen , met terrassen in de buurt waar je een lekkere forel kan gaan eten ... want het zou Frankrijk niet zijn als dat er niet bij was !

De laatste foto is een paar dagen ouder, "vlinderlavendel" die zomaar gewoon van tussen de stenen langs de weg opschiet - en een groet voor jullie allen !

Vakantie

... in de buurt van Ischgl, Oostenrijk.

Zo tussen allerlei klussen, gezocht of omwille van de omstandigheden direkt aangevat, deed een week vakantie beslist de adrenaline vloeien, stromen of stuwen. En wat zijn aktiviteiten waardig van een vakantie ? Foto's hieronder maken allicht wat duidelijk !





De stippen op de bergwand links zijn wat de camera registreerde toen we bij een klein liftje stonden te wachten : een roedel gemzen van tenminste een dertgtal stuks ... Ook alweer een enige belevenis, die een hele week sneeuw en geweldig gezelschap van schoonfamilie en kennissen nog wat meer glans gaf !

En het laatste prentje is een ... Paaskaartje van Peterpignans !

Van een paar weken geleden

... dateren bijgaande prentjes - Corto's eerste kennismaking met het wonder van een vlieger aan een touwtje. En opa zag dat het goed was ...

Kort en goed

... hoopten we tenminste dat het verblijf in Belgaikistan zou zijn. Het is langer dan verwacht geworden - een lek veroorzaakt door een bovenbuur bij Tom en Sofie in kleine Corto's kamer heeft me genoopt een tijdje langer hier te blijven. Het hele huishouden moet gereorganiseerd worden, het ventje kan zijn kamer omwille van de groeiende schimmels niet in, en dus steekt de opa dan maar een handje toe om de aanpassingen uit te voeren terwijl mama en zoon zich in de Kempen proberen volop van vitaminen en gezonde lucht te voorzien.

De ooit beloofde foto's zullen voor één dezer dagen zijn, ik wou al wie dit leest alleen maar laten weten dat mijn blog nog steeds aktief is, en ik het bloggen niet opgeef !

Gegroet dus jullie allemaal, en tot heel inkort !

Nieuwe kleinzoonse avonturen

... de prentjes zullen wel voor zichzelf spreken - water en keien hebben altijd aantrek, pimpelmezen zijn bijzonder vertrouwelijk, en waar er boten liggen zijn wij gedrieën dikwijls te vinden !

Bezoek van ...

... avonturiers zoals we ze graag zien afkomen ! Corto op verkenning bij Opa in Pijnpittendorp en omgeving. Wat er hier allemaal te beleven valt in de Lente zal het onderwerp van nog wel een paar blogskes zijn vermoed ik.

Intussen sturen de drie generaties voor jullie van hieruit al een hoop lentekriebels naar de Noordercontreien.

Een streepje zon...

...wou ik jullie allen opsturen, want de berichten die hier binnenkomen, per blog, mail, telefoon, ze verwijzen allen naar vies, nat, "Belgarisch" weer. En ook al waait de mistral hier stevig door, de zon laat zich al goed voelen. En de fruitbomen, na de mimosa, worden dat ook gewaar - kijk maar naar de amandelbloesem hierbij - hij zorgt allicht voor wat warmte bij jullie !

Het slurfbeest

... heten "ons mannen" deze vlinder, de kolibrie-vlinder die daarstraks de crocussen en maagdenpalmbloempjes bezocht. Het is een "raar" beest, vliegt van hier en nog zuidelijker streken naar Denemarken en Zuid-Zweden om er eitjes te gaan leggen, waar natuurlijk weer nieuwe vlinders uitkomen, en die beestjes komen dan weer deze kant uit om te overwinteren. Omdat hij kan vliegen , of liever blijven hangen als een kolibrie en tegelijkertijd met zijn lange slurf de honing uit de bloemen kan halen heeft hij zijn naam, "kolibrievlinder" echt niet gestolen. Maar zo vroeg als dit jaar heb ik hem nog nooit opgemerkt. Opwarming van de aarde ???

P.S.1 Deze foto, in tegenstelling tot wat jullie misschien stilaan gewoon zijn, is echt niet van mijzelf - het beestje is ongelooflijk snel, en het vraagt enorm veel geluk én een aangepaste uitrusting om dit soort van foto's te kunnen maken. Ere zij de fotograaf die erin geslaagd is !

P.S.2 Als ik ooit al over deze vlinder (familie van de sfinksen) geblogd heb, vergeef het me, maar ik vind deze gast echt een "specialleke", hij is me zeer dierbaar !

Winter in Le Rayol

Het was een eerder grijze namiddag gisteren, maar ook dan blijft er nog altijd wat te zien in de tuinen van Le Rayol-Canadel. Het moet niet altijd volle zon zijn ... en zo zien jullie de Middellandse Zee eens onder een andere hemel!

15-51

Nee, geen basketbalwedstrijduitslag, gewoon een verwijzing naar de datum van vandaag, 15 februari, en het eerste pastiske van dit jaar - 't was misschien geen "Cinquante et un" , maar op het glas stond dat getal toch wel hé! Dit alles om te laten verstaan dat de zomer zich al stilaan lijkt te melden.

Deze namiddag op 'n fietstochtje hier achter de deur via Barbeiranne naar Mal Vallon en zo richting Flassans stonden de Barlia's (jullie kennen die grote wilde orchideeën ondertussen al wel) en de wilde krokussen zich mooi te maken langs de weg - 'k kreeg al bijna zin om op "bollenjacht" te gaan, maar'k zal het maar bij de in mijn tuin nu ook volop bloeiende gekweekte krokussen houden... die "wilde" weet ik staan, en ze staan daar heel goed - en wie in februari eens op bezoek komt, die neem ik dan wel mee ( en als het niet per fiets kan... zo ver is het niet - te voet kan makkelijk , en dan zelfs na een 102 ... zijnde 2 x 'n 51!).

Het geraamte...

... van wat de "Verhalenhut" moet worden staat er eindelijk - eindelijk ja, want ik praat er al bijna een jaar over. Over de Verhalenhut dan. Met de takken van de boom die - zie juli 2006 - ooit neergehaald werd hier beneden in de tuin was ik al zolang van plan een hut te bouwen om er aan kleinkinders en andere bezoekertjes verhalen te kunnen vertellen of voorlezen. En zie, gisterenvoormiddag was het droog, 'k had niks bijzonders om handen, en die takken lagen daar te wenken, en het was niet echt koud, en ik kon wel wat beweging gebruiken, niet direkt fietsweer, enfin het was "le moment suprême" ..... om eraan te beginnen. En het resultaat komt vandaag op mijn blog. Kijk maar.



"Verhalen-hut ?" vraagt iemand zich nu wellicht af, en terecht natuurlijk. Er zijn er me een paar overgebleven uit een al "enigszins" lang verleden, toen ik nog in Kongo - dat heette toen nog gewoon Kongo - mijn leerlingen op de "Ecole Secondaire de Kangu" in de Engelse taal inwijdde. En uit een klein leesboekje in eenvoudig Engels kon ik nu en dan de verhalen van Kalulu de Haas voorlezen. Ook "ons Lijn" en "onzen Tom" herinneren zich wel één en ander - en ik ook , maar slechts enkele van de streken van de slimme Kalulu zijn me bijgebleven. Eén dezer dagen zet ik er wel eens eentje op deze blog !

En er ligt hier ook ergens één van de boeken die ze zo mooi "livres de chevêt" heten in het Frans, zeg maar "nachtkast-boek" , de volledige bundel Fabels van La Fontaine, en Van den Vos Reynaerde heb ik ook nog ... 'k Zal niet eens wat moeten verzinnen!

Een oud trukske

... is het gebruik van een spiegeltje om een zelfportret te maken. Maar met zo'n helm op moet je wel enkele pogingen erbij nemen om er enigszins glimlachend op te staan, dat ding spant langs vele kanten ...

Carqueiranne

... heet de plaats waar ook de volgende foto's vandaan komen. Veel commentaar behoeven ze niet. Graag wil ik ze allemaal met jullie delen, en wie zich geroepen voelt om eens te komen kijken ... WELKOM !

Zondagnamiddag

... is een prima moment om nieuwe horizonten te gaan verkennen. En deze keer ging het kustwaarts, naar een tot hiertoe voor mij onbekend plaatsje tussen Hyères en Toulon, Carqueiranne geheten.


En wat er allemaal te ontdekken viel ? Te veel om in één blog te steken, dus jullie mogen een dezer dagen het fotografisch vervolg van deze blog verwachten. Alvast een paar "sfeer-prentjes" komen met deze mee. Hopelijk hebben jullie er evenveel plezier van als ik!

En waar Yves Klein zijn fameuze "bleu Klein" vandaan heeft zal hiermee nu wel duidelijk zijn.

Moed...

... wil ik jullie allen meegeven met het fotootje dat ik daarstraks mocht maken - na de "wilde" kamillebloempjes van een paar dagen geleden, deze keer een "gecultiveerd" bloempje, dat ik vorige herfst van op de markt in Brasschaat mee naar hier bracht. Het heeft het hier blijkbaar al even goed naar zijn zin als ik ...

En de moed die jullie zouden kunnen nodig hebben geldt onder andere voor het rotweer dat jullie in Belgranië moeten doorstaan - er komt beterschap zegt de crocus op de foto !

Januari 2007

Gewoon om de winter wat op te vrolijken, hierbij een paar prentjes van een middagmaal in januari ... met beste vrienden uit de buurt van Pijnpittendorp die velen al wel zullen herkennen. En zoek zelf maar uit welke foto van de volgende twee éérst gemaakt is ...

Bloempjes

... voor jullie allemaal, deze namiddag ontmoet op een winterwandeling in de heuvels nabij Pierrefeu. Te mooi om ze alleen voor mij te houden !

Saint-Paul de Vence

Zo heet het tweede stadje dat we vorige zaterdag opzochten, met als eigenlijk doel het bezoek aan de Fondation Maeght, een schitterend museum voor kunst uit de 20ste eeuw. Wie er meer over weten wil moet ook maar weer eens naar "google" voor meer uitleg. Voor mij is het één van de plaatsen waar ik een paar maal per jaar heen wil, de tentoonstellingen zijn er steeds zeer verzorgd, uiterst rijk en dikwijls tonen ze stukken die je alleen maar bij hen te zien krijgt. En daarenboven zijn de gebouwen in een prachtig park gelegen, een beetje buiten het stadje dat zelf één van die "villages perchés" uit de Alpes Maritimes is, nog helemaal omwald - zeer in trek bij toeristen, maar ook zeer de moeite.

De tentoonstelling die er nu liep was een hommage aan de stichter van Uitgeverij Maeght, gekend voor haar kunstboeken, ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de geboorte van Aimé Maeght. Zeer veel werken en dokumenten uit zijn persoonlijke collectie , tesamen met foto's en teksten van heel wat grote namen uit de artistieke en culturele bovenlaag van de vorige eeuw toonden aan wat voor een invloed een uitgever hebben kan, en wat voor "een hart " die man moet gehad hebben om mensen als Chagall, Miro, Giacometti, Calder als vriend te mogen rekenen.

En vlakbij zat er in de tuin van de Galerie Pieters (ja, ook in Knokke is er zo één) een gouden man op de rug van een reuze-schildpad : Jan Fabre was er wellicht langsgekomen - trouwens Jean Miotte ook, en Nikki de Saint-Phalle, Pavlos, Tal-Coat en Michel Folon , en ... namen ontgaan me !

Rest mij nog een paar sfeer-foto's bij dit blogje te voegen, jullie allen te groeten en dan aan het avondeten te gaan zitten ... denken!

Mouans-Sartoux

Niet direkt héél gekend bij de grote massa, deze naam. Een stadje even noordelijk van Cannes, een kasteel met als grondplan een driehoek, op elke hoek een ronde toren en ernaast een groen-geschilderd modern gebouw. Terwijl ikzelf in Belgastrië verbleef woonden regelmatige bezoekers hier in huis, en bereidden een verrassing voor : een uitstap naar het oosten - een culturele uitstap nog wel - naar hoger genoemd stadje, waar het kasteel een tentoonstelling van alledaagse kunst, zeg maar design herbergt, en waar de permanente verzameling gehuisvest in het moderne gebouw "minimal art" toont. Voor wie er véél meer van weten wil, Google brengt hulp. Mijn foto's geven slechts een heel persoonlijk zicht op wat er te zien is. Misschien wordt wie dit leest wel nieuwsgierig, en dan is mijn doel bereikt ! Kijk maar.

Binnen ziet zo'n toren er een stuk minder defensief uit dan buiten, en de wenteltrap laat enig experimenteren met de camera toe. Leuk om te doen !



En ook leuk om te doen, portretjes maken van de twee "huiswachteressen" die me hierheen meegenomen hadden ! Dag A.L en dag Véro !



In een volgende blog verder verslag van deze dag, maar graag nog wat mij de sterkste indruk achterliet : de cirkel van Alpijns graniet gestapeld door Richard Long ( ga weer maar eens op google-pad) en het stalen paneel van één der stichters van de verzameling Gottfrid Honegger. En de dag was nog maar half ...

Te vroeg ?

Zou iemand het me kwalijk nemen dat ik al een tijdje voor het echte einde van 2006 het jaar "uitdraai" ? Op de Winterfoor in Antwerpen stond zo'n mooi reuzenrad dat ik dat een heel geschikt symbool vond voor wat gaat en wat komt - nu eens heel hoog de hemel tegemoet en dan weer terug met beide voeten op de grond ...


En zo hang ik aan de gondels van het reuzenrad mijn allerbeste wensen voor al wie mijn blog volgt , en voor allen die hen dan weer lief zijn vliegen er ook wensen mee !

Tot volgend jaar, en tot volgende blog !

Bonanza

Zoals beloofd hierbij een recensie van wat ik deze week mocht meemaken in het STUK in Leuven : de nieuwe voorstelling uit de Holoceen-cyclus van Berlin - zie link - Bonanza genaamd naar het nu piepkleine dorpje met die naam in Colorado (USA).

Daar "onzen" Tom hiervoor alle geluidsopnames ginder hoog in de Rockies ( 3.000 m boven de zeespiegel) had gemaakt, mocht zijn trotse pa mee naar de première - en hij is er nog "wreed van gepakt" - de trotse pa ! Als Berlin bij jullie in de buurt hun voorstelling komen presenteren, mis ze niet ! Wie mij een beetje kent weet dat ik niet zomaar voor elk karretje ga staan om het voort te trekken, en goede wijn behoeft geen krans, en superlatieven zijn er om gebruikt te worden, en worden weleens misbruikt, geloof me maar : a great time is guaranteed for all ! Ik ga het niet hebben over de technische hoogstandjes, over de perfekte montage, over de diep-menselijke onderhuidse spanningen, over het verbluffende landschap ... ik besluit met een paar woorden : GA KIJKEN.

Out of Pijnpittendorp

... and in Belgium !

Juist maar om even te melden dat er voor het ogenblik grootse werken aan de gang zijn in de toekomstige woonst van Tom, Sofie en Corto, werken waar wij toch een beetje wilden aan bijdragen. Vandaar dus bovenstaande titel.

En dat deze boodschap kort zal zijn is een gevolg van twee dagen gaten vullen met plaaster, andere gaten kappen, bedradingen recht desgevallend scheef trekken, verf afbranden en met hoekprofielen en andere voor mij niet zo alledaagse elementen aan de slag gaan. Nee dan maar dadelijk een glaasje rode wijn, en morgen op tijd om Corto naar het kinderdagverblijf te brengen. Sofie is aan de slag met Piazzadell'Arte, en Tom heeft zijn dag gevuld met de voorbereiding van de voorstelling van "Bonanza", nieuwe performance van het gezelschap Berlin -morgenavond in première. Daarover meer in een volgende blog - ik kan de première "meepikken" morgenavond in 't Stuc in Leuven, jullie hebben recht op een verslag!

Frisse groeten vanwege Peterpijnpit !

Nog ... en al !

Dit zal niet de eerste keer zijn dat ik een eigenaardige titel gebruik, maar 'k vind zelf dat deze hier toch wel vooraan in het rijtje mag staan.
De verklaring is nochtans heel eenvoudig : de yuccas staan "nog" in bloei, ook al zal het niet lang meer zijn, want de vorst is in het land. En de rozemarijn bloeit "al" !

En daar ik zowel de grote als de kleine vreugdes graag meedeel krijgen jullie een portretje van beide schoonheden.

Gezien...

... er bij de vorige blog een opmerking over de scherpte van het beeld van het muurtje kwam, en we altijd proberen onze lezers ter wille te zijn,
... het al een week geleden is dat er nog nieuws uit Pijnpittendorp kwam,
... het ook tijd wordt om ons aller Hooggeprezen Aloysius Primus even te herinneren aan de naderende vijftiende dag van de maand december
... deze namiddag de zon tenminste op een deel van het muurtje haar stralen liet schijnen - ze zit zo laag op de horizon in deze tijd van het jaar dat ze het hele muurtje niet bestrijken kan -
... ik verder geen groot nieuws te melden heb dan dat ik volgende vrijdag alweer Belgranië bereiken zal met het vast voornemen mijn zoon Tom bij te staan in de aanpassingen aan zijn woning,
... dit alles, besluiten we met een hartelijke groet aan alle lezers waarbij de hoop uitgesproken wordt dat ze het speelgoed dat de Heilige Man vorige week zeker bezorgd heeft nog steeds weten te waarderen.