Laatavondbericht uit Rocbaron (dag 1)

Wat moet een pelgrim toch niet afzien ?
Ziehier het menu van een eenzame bedevaarder:
Pastis met hapje kaas en zonnetomaat
Salade Vancouver
Lotte-rolletjes met rijst en pikante curry
Pyrenee met kriekenconfit

dit alles vergezeld van een witte chardonnay en wat rood nadien

Stel voor dat we die mobiele kroeg maar zo laten als we onze pelgrim graag de eindmeet zien halen !

Stap ze en veel succes O-papske (mocht je dit op een of andere manier kunnen lezen)

your humble servant

Dag 1: Pignans - Rocbaron 15 km

Middagpost van Peterpijnpit: eerste zwaluw net voorbij - stop - lunch op 500 meter hoogte - zicht op vallei van de Gapeau - zon soms wolken - end

Namiddagbericht meldt ons dat Rochbaron geen kroeg heeft - na vijf stops en ontelbare stenen onderweg helemaal alleen aangekomen op eerste overnachtingsplaats. Geen wildere beesten tegengekomen dan een sliert processierupsen.

tot zover dit bericht

Deze madammen dus !

journalist van op afstand doet test

dit stukje dus bij wijze van test.
foto van de bevallige assistentes in bijlage

Vertrekken ?

Ja, dat is de vraag - geweest ! Oorspronkelijk zou ik morgen , zaterdag, op pad gegaan zijn. Helaas, de weersvoorspellingen voor de komende dagen zijn niet echt positief te noemen, zaterdag grijs met kans op buien, zondag héél grijs én buien, vanaf maandag zou het beter worden. En wat doen we dan ? Afwachten, want er staat op het einde van de etappe toch niemand met een kontrakt dat dringend getekend moet worden, dus ...

Anderzijds vindt Robert, mijn vriend en buur van hierover, het al gelijk of hij me op een maandag, een dinsdag of een vrijdag komt ophalen, dus ...

En om jullie enig idee te geven van wat me te wachten staat zal ik hierbij de geplande etappes even noteren , zonder vermelding van de hoogteverschillen, want daar wil ik niet te lang bij stilstaan... maar wel met aanduiding van de afstanden die voor het ogenblik "goed doenbaar " lijken . Eens dat ik onderweg ben krijgen jullie de evaluatie wel te lezen, 'k heb een sisteempje bedacht om zelfs zonder cybercafé in de buurt toch iets door te sturen. En, beloofd, als het niet goed verloopt, dan lezen jullie het hier ook !

Bon, we vertrekken dus op dag X, voor de eerste etappe die hier in Pignans start, maar ik zal ze toch maar met het cijfer 1 aanduiden :

1 Pignans - Rocbaron , 15 km langs GR 9 ( GR staat voor Sentier de Grande Randonnée - wit-rode streepkes op de bomen of rotsen of muren of bankzitters of al wat niet beweegt ).

2 Rocbaron - Belgentier , 11 km
`
3 Belgentier - Signes , 14 km

4 Signes - Sainte-Baume / Plan d' Aups , 15 km

5 Plan d'Aups - Saint Zacharie , 11 km

6 Saint Zacharie - Puyloubier , 20 km

7 Puyloubier - Le Prieuré te Vauvenargues , 10 km ( Le Prieuré ligt helemaal boven op de Montagne Ste Victoire - zie Cézanne ...)

Dat er een paar maal ( o.m. etappes 1, 2, 4, 7 ) stukken bijzijn op het pad waar de stijgingsgraad 100 meter op minder dan één kilometer bedraagt zal duidelijk maken waarom ik eigenlijk niet al te veel bagage wil meenemen...

Het wordt tijd om jullie allen veel moed te wensen voor de komende dagen, en voor mij hetzelfde !

Een nieuwe lente

... een nieuw geluid , is ooit ergens te lezen geweest - geschreven door een dichter, een muzikant of misschien wel door Lambik - het is me niet duidelijk meer !

Maar het doet me er wel aan denken dat ik jullie een paar foto's "schuldig" ben, en dat zeer binnenkort er weer een blog van ons aller voorganger in het blogwezen, Aloysius Primus, zal verschijnen. En hoe kunnen we hem beter eren dan door hem een bloemetje aan te bieden ?

En , maar dit is minder belangrijk, het moge ook geweten zijn dat in de loop van deze week Peterpijnpit's "Credencial" in de bus viel. Een dokument dat me gaat vergezellen op mijn lange tocht westwaarts, dat me hier en daar een deur zal openen, ten einde te mogen genieten van onthaal voor de pelgrim/wandelaar/stapper/curieusneus - noem me maar zoals het je invalt !

Met een flinke windstoot van de mistral die het nog steeds niet laat afweten stuur ik jullie allen mijn beste groeten !

Maartse middag

't Is weeral enige tijd geleden dat er nieuws uit Pijnpittendorp kwam, dus hoog tijd om nog eens iets van ons te laten horen. Ons zijnde mijn schoenen en ik.

Schoenen ? Ja, ze moeten nog steeds wat ingelopen worden, gisteren hebben we ons daarom op pad begeven, eerst naar beneden, ttz. het dorp in om brood en lectuur : de "Var-Matin" voor het nieuws uit de buurt, "Marianne" voor de commentaar op het nieuws in Frankrijk en omliggende werelddelen en het bijvoegsel bij Var-Matin om te weten naar welke tevee-programma's er zeker niet moet worden gekeken ! Terug via de wijngaarden, zowat vier kilometer alles bij elkaar, juist voldoende om smakelijk te eten.

Namiddagactiviteit ? Proberen het geknars dat de linkerschoen (zie één van de vorige blogs voor de foto!) nog steeds maakt weg te stappen. Dus eerst richting Flassans, zo'n drie kilometer langs de Départementale 78 noordwaarts. Dan een zand-en stenenpad linksaf richting "La Bastide Vieille" , stillekesaan stijgen , en nog stijgen , en nog wat stijgen tot ... de besneeuwde toppen van de Alpen in het noorden zichtbaar worden. En dan blijven we een eindje op die hoogte van zo'n kleine vierhonderd meter doorwandelen, om stilaan te gaan afdalen richting ... Pignans. Na zowat acht kilometer was het geknars al een stuk beter, geknars van de schoenen weliswaar - mijn gewrichten lieten zich niet horen ! Ik zal ze, de schoenen dan, toch maar eens op wat olijfolie trakteren, wie weet helpt dat niet om van dat geluid af te geraken.

Ondertussen heb ik me vanmorgen bezig gehouden met het voorbereiden van de schilderwerken die me te wachten staan in de veranda, pluggen uit de muur halen, gaten stoppen met plaaster en dat soort van klussen, en nu , gezien het middag is , even de post nagaan, en ... jullie lezers veel maartse groeten sturen : de zon schijnt, de mistral blaast serieus door, hij houdt de lucht helder en de druivelaars gezond, en wij gaan dadelijk een stukje baguette besmeren met rillette d'oie, en nadien nog een stukske caillette verorberen ! Bon appétit !

Eind februari.

Nog een goeie veertien dagen en deze jongen begint aan de staptocht richting Santiago de Compostella. Dus moet er wat "ingestapt" worden, de schoenen zich nog wat meer naar de voet zetten, de spieren gecheckt, er worden trajecten op de kaarten in fluo gezet, hoogtelijnen bestudeerd en getracht in te schatten hoeveel kilometer er per dag zonder te veel moeite gestapt kunnen worden. En dat alles met in het achterhoofd "Och, we gaan toch maar een dag of acht eerst eens zien wat we aankunnen"... Want het is helemaal niet de bedoeling van dit jaar nog ginderachter ver in het westen van Spanje te geraken, nee een week of drie stappen alles bij mekaar is me al genoeg. Dan blijft er nog een stuk over, of eerder twee of drie, die we dan wel een volgende keer aanpakken. 'k Wil graag de lente van dichtbij meemaken, en anderzijds ook niet te lang van huis wegzijn, vandaar dus dit rara schema : een week in de tweede helft van maart, en als het meezit twee weken na Pasen.

En om jullie nog maar eens een lente-voorproefje mee te geven, de foto hierbij : de eerste amandelbloempjes hier vlakbij de Barbeiranne, de beek die haar naam heeft gegeven aan het stukje Pijnpittendorp vanwaar Peterpijnpit jullie allen zeer vriendelijk wil groeten.

Zonnepitten

... moeten het doen deze keer, want de zon is er vandaag niet bij geweest. Wie er wel bij waren dan ? Putters en vinken, sijsjes en allerlei mezen, die de zonnebloempitten best lusten. Daar er geen ski-sterren naar beneden skieden in de buurt van Turijn, was het aan de gevleugelde vriendjes in de tuin om spektakel te maken - en dat hebben ze met veel talent dan ook gedaan. Dit alles om maar te zeggen dat er al wel krokussen en anemoontjes in de tuin staan te bloeien, en een enkele hyacinth, maar de winter heeft het nog niet helemaal opgegeven, en dus zorgen we voor de vliegende vrienden , ook al met de hoop dat ze ,goed gevoed, allicht aan de griep kunnen weerstand bieden.

Zelf zorgen we ook voor de nodige weerstand, vanavond , het is tenslotte zondag, met een echte blonde van bij Van Honsebrouck, de enige brouwer van "La bière du Château" ... A votre bonne santé !

Langer...

... op een oplossing van het zoekprentje dat bij vorige blog hoorde moeten jullie niet wachten. De Snack Bar op de foto heet namelijk net zoals de gekende M.P. Valentino eigenlijk ook ... Marco Polo ! Hoe dit te vinden ? Achter de blaadjes van de olijfboom rechts , en niet helemaal voluit zichtbaar, maar voor een aandachtig oog toch goed te merken de naam van onze vriend en marathonblogger, zij het dat die naam niet helemaal voluit te lezen is.

Eén van de volgende blogs brengt allicht meer duidelijkheid, in plaats vanop een stoel van de Bar des Sports mijn foto te maken, zal ik eens proberen wat dichter te naderen ...

En nu reeds uitkijkend naar Aloysius' ontboezemingen, stuur ik jullie beste groeten vanuit een vandaag wat minder zonnig doch nog steeds vrolijk Pijnpittendorp !

Gevonden !

Wat gevonden ? Hard bewijs dat "MP.Valentino" overal sporen van zijn passeren achterlaat . Kijk zelf goed toe hoe of waar hij ooit in Pijnpittendorp een affaire begon. Een commerciële affaire, begrijp me niet verkeerd !
Maak er vandaag een schitterende dag van, en alle volgende ook !

Najib Ahmadi

... heet de cabaretier die zonet op de buis een heerlijke show weggaf - en zoals zijn naam al enigszins doet vermoeden is hij een rasecht Nederlander. Van Marokkaanse afkomst, wat zouden jullie gedacht hebben. En helemaal in de lijn van wat we van de goeie cabaretiers van uit het Noorden gewoon zijn. Meer dan de moeite waard, dankewel Najib, en dankewel de schotelantenne die me zo nu en dan in onze moedertaal dit laat meemaken !

Warm aanbevolen dus, wie de kans krijgt hem mee te maken : niet te missen !

Vers ?

Wordt Peter geacht ook een vers te schrijven
Om Wies naar de schrijftafel te drijven ?
Zodat hij, zonder pramen,
Alle lezers doet beamen:
Wanneer Aloysius zijn verhaal vertelt
Denkt Marco dat hij alleen het heeft besteld !

Zondag met vrienden

En wat voor vrienden! Kijk maar goed, zo komt men er niet alle dagen tegen !

Mag ik voorstellen : Marie-Louise en Herman, altijd klaar om je te komen halen, wegbrengen, uit te nodigen, een glas te offreren of te drinken, een verhaal te vertellen, de weg te wijzen, mee te gaan wandelen, ook al durft Peterpijnpit wel eens zo goed als ongebaande weggeltjes te kiezen, en hun "most friendly dog" Jappe, een herder uit Anatolië, vriend van de huiskatten, en zoals uit de tweede foto moge blijken, ook nog een onderdeel van de huishoudbrigade.

Een zondagnamiddag met hen maakt een mens klaar om er weer een hele week keihard tegenaan te gaan - alle verhoudingen in acht genomen weliswaar, gezien het klimaat hier dat al te zware inspanningen niet echt toelaat, om nog maar te zwijgen van stramme knoken, verlepte spieren, gerokken pezen, en hier en daar zelfs een enkel grijs haar !
Begin de week goed, jullie allemaal, en krijg veel groeten vanuit het zuiden !

Februari

... is het nu al, hoog tijd om "de draad" weer op te nemen , en twee foto's zouden het moeten doen : de eerste toont waarom Ptrpnpt (lees Peterpijnpit) twee weken niks liet lezen : kleine Noa, kleinkind nummer twee, altijd goed gezind, zelfs in de kerk , werd gedoopt en "gefeest" nadien.

De tweede toont het verschil in klimaat tussen hier waar ik mag wonen en dat van jullie die dit leest : de bloemekes , crocussen om precies te zijn, staan nu al twee dagen te bloeien...en ze wensen jullie een heel mooie lente !

Volle maan ?

Gegroet wie dit leest. De nachtelijke escapade van Marco Polo die "zijn" volle maan doormailde is voldoende reden om één van de beeldjes die ik gisterenavond probeerde te vangen hier in de tuin aan jullie te tonen. "Zijn" volle maan deed me eveneens twijfelen aan die van Vrijdag 13 - want daar de postbode zijn postkalender ten voordele van de sociale werken van "La Poste " nog niet is komen aanbieden, postkalender waarin duidelijk beschreven staat wanneer de maan vol is, en daar ze gisterenavond voor mij ook weer vol bleek, heb ik de camera en het statief nog maar eens naar buiten meegenomen met het resultaat dat hierbij hoort - niet alleen was ze vol of zo goed als, maar de wolken van Vrijdag 13 waren verdwenen, zodat ook sterren meer kans kregen om mee op de foto te komen, en zie, daar rechts, een stuk van Orion ! Het is dus zeker nog winter , ook al bloeit er hier en daar al wel een madeliefje - meer daarover in de toekomst.

Vrijdag 13

... maar ook vrijdag volle maan. En daar ze zich hier nogmaals welwiillend wou vertonen, en daar er voor een paar dagen hier een "echte professionele" fotograaf op bezoek was, die ik mocht vergezellen voor "reflecties op zeewater" bijna in 't midden van de nacht, leek het me ook niet meer dan logisch jullie die maan mee te laten maken.

Natuurlijk moet het scherm juist gericht staan, en het was nacht toen de foto gemaakt werd, maar met een beetje verbeelding horen jullie het geheimzinnige geruis in de struiken links dat misschien wel door een passerend everzwijn gemaakt werd, en misschien horen jullie ook nog het gepiep van de banden van ene 205 of C3 die achter mij over de baan stoof, en misschien hebben jullie ook gewoon genoeg aan de foto. Dat is tenminste wat Peterpijnpit hoopt.

En nu tijd voor een stevige Brigand - merci aan mijn persoonlijke sponsor - waarna het tijd wordt om horizontaal de nacht in te gaan - ook al mag ik niet vergeten nog een goeie houtblok te gaan halen voor de nacht.

Tot ...

Driekoningenkoek .

Of eigenlijk "La galette des rois "is een met amandelspijs of frangipane gevulde soort bladerdeeg-koek waarin een beetje sinaasappelbloesemolie voor de geur ofte "le bouquet" zorgt. Tevens wordt een "fève" , letterlijk boon of peulvrucht, ergens in het deeg verborgen . En jullie weten wel hoe het zit met "de koning" en de boon. Maar ...

... die fève is er geen - het is een porseleinen, doch voor goedkope galettes, een plastieken figuurtje, aangemaakt in gespecialiseerde ateliers, elk jaar weer andere figuurtjes, bij elke bakker van het dorp verschillende series ... en de verzamelaars eten al sinds een week of drie elke dag "galette des rois"... Daarbij " moet " elke vereniging die het een beetje goed wil doen tenminste één keer een "dégustation de galettes" inrichten , gewoonlijk vergezeld van een partij Lotto met " prachtige prijzen ".

En de foto's hierbij geven géél beeld van wat hierboven staat, wel van een wandeling gisterennamiddag met één van de gasten hier in de Grand Canyon du Verdon, op een goed uur rijden hiervandaan.

Luiheid of ...

... lekkere herinnering ? De luiheid verwijst naar het gemak van " ik zal er een fotoke opzetten " dan is het wel goed, terwijl de herinnering verwijst naar een bedje roquette, bedekt met roma-tomatenblokjes, waarbovenop lauwe sint-jacobsschelpjes in schijfjes, en enige grove snippers parmezaan geparfumeerd door onze meester-koks met witte-wijnazijn en wat ze er nog allemaal hebben aan toegevoegd - dit alles als "voorgerechtje " voor een doordeweekse gezamenlijk avondmaal ...

En dat het vanavond gewoon pizza van uit de camionette op de weg naar Carnoules was, doet niet terzake !

Allemaal een leuk einde van het week-end gewenst, met mooi weer en een overgebleven stukje driekoningenkoek, waarover volgende keer wat meer. Beloofd !

2006

Geef toe - zo'n originele titel zijn jullie nog niet tegengekomen !

En om te tonen wat voor een warm hart ik jullie allen, lieve lezeressen en lezers toedraag, hierbij het vuur dat vanmorgen ergens tussen half een en één uur het nieuwe jaar hier begroette.