Een foto ? ... moet niet deze keer.
Gewoon iets waar ik daarstraks aan dacht, toen ik bij het nieuws over de Top van Economische en Politieke Leiders hoorde zeggen dat gezegde leiders nog altijd "nadenken en discussiëren over wat de eigenlijke oorsprong van de huidige crisis is".
Over HEBZUCHT hebben die kerels allicht nog nooit gehoord ...
Friday, January 30, 2009
Thursday, January 29, 2009
Gedichtendag
... is het vandaag, helaas geen Muze kwam hier langs. Doch wat mijn camera gisteren vastleggen mocht, bracht ook een vleugje poëzie mee.
Sunday, January 25, 2009
De eerste ...
... echt zonnige zondag van 2009 hier in Pijnpittendorp deed me weer mijn Pentaxke oppakken, om te beginnen ook al om jullie ook wat zon te gunnen. En wat zie je dan als je de deur op slot draait voor een zondagse en bijna traditionele afspraak op het terras van de BdS - alias de Bar des Sports ?
Daar aangekomen de eerste R. van het jaar ...
... en nadien een leuke wandeling langs het water , niks te zwaar, de spieren zijn nog een beetje in winterslaap ...
Het pad langs de Salins of Zoutpannen van Hyèresbleek zeer geschikt voor alweer de eerste ... wandeling in het gezelschap van goeie vrienden ...
... en met de kleuren van de Middellandse Zee ... voor mij mogen er nog veel namiddagen als deze komen !
Daar aangekomen de eerste R. van het jaar ...
... en nadien een leuke wandeling langs het water , niks te zwaar, de spieren zijn nog een beetje in winterslaap ...
Het pad langs de Salins of Zoutpannen van Hyèresbleek zeer geschikt voor alweer de eerste ... wandeling in het gezelschap van goeie vrienden ...
... en met de kleuren van de Middellandse Zee ... voor mij mogen er nog veel namiddagen als deze komen !
Friday, January 23, 2009
Hoop op beter weer...
... vond ik daarstraks op de takken van de mimosa's in de tuin. Want ze buigen wel door omwille van het gewicht van het water dat de laatste uren uit de grijze hemel gevallen is, maar dat maakt dat ik de knoppen van de bloempjes van dichtbij mag bekijken...
En die knoppen maken duidelijk al aanstalten om heel binnenkort open te gaan. Dat wordt dan weer een gelegenheid om foto's te maken, en jullie te laten meegenieten...
En die knoppen maken duidelijk al aanstalten om heel binnenkort open te gaan. Dat wordt dan weer een gelegenheid om foto's te maken, en jullie te laten meegenieten...
Thursday, January 15, 2009
De Ezel met Vleugels ...
... is naar het schijnt geen marketing-gimmick, maar verwijst naar een oud verhaal dat in Gonfaron en de omgeving hier de ronde doet.
In Gonfaron staat er al vele honderden jaren een kapel ter ere van de Heilige Quinis, een bisschop die de Provence nog heeft helpen kerstenen. En ook al vele, vele jaren gaat er een processie uit ter ere van genoemde Saint Quinis. En zoals dat gaat wordt er dan ook van de inwoners verlangd dat ze de straat de avond tevoren zouden schoonmaken, en als het even kan ook nog hun huis wat versieren.
Nu moet er ooit een man geweest zijn, een iemand die altijd bijzonder druk bezig was, en met zijn ezel en wagentje nooit de tijd nam om een babbeltje te doen, en die dus ook niet de tijd had om zijn straat-deel schoon te maken. "Laat Saint Quinis dat maar zelf doen, of hij moet er maar over vliegen als het te vuil is." zou hij gezegd hebben.
De processie heeft plaats, de mensen denken dat die man een ongelikte beer is, het feest na de processie is bijzonder geslaagd en alleman gaat laat naar bed.
En wat merken de Gonfaronnezen 's anderendaags ? Bovenop de kapel van Saint Quinis staat 's mans ezel met zijn karretje te kijken tot men hem eraf haalt. De Heilige Man had de ezel door het luchtruim doen vliegen om zijn baas een lesje te leren...
Dit verhaal heb ik ergens in Gonfaron op een plaket gevonden, niet in de Guide Noir dus, en "si non e vero ..."
P.S. In verband met bovenstaand verhaal : Op grondgebied Gonfaron is er een wijndomein dat Plume d'Ane heet. Als dat mijn verhaal niet bevestigt, wat dan wel ?
In Gonfaron staat er al vele honderden jaren een kapel ter ere van de Heilige Quinis, een bisschop die de Provence nog heeft helpen kerstenen. En ook al vele, vele jaren gaat er een processie uit ter ere van genoemde Saint Quinis. En zoals dat gaat wordt er dan ook van de inwoners verlangd dat ze de straat de avond tevoren zouden schoonmaken, en als het even kan ook nog hun huis wat versieren.
Nu moet er ooit een man geweest zijn, een iemand die altijd bijzonder druk bezig was, en met zijn ezel en wagentje nooit de tijd nam om een babbeltje te doen, en die dus ook niet de tijd had om zijn straat-deel schoon te maken. "Laat Saint Quinis dat maar zelf doen, of hij moet er maar over vliegen als het te vuil is." zou hij gezegd hebben.
De processie heeft plaats, de mensen denken dat die man een ongelikte beer is, het feest na de processie is bijzonder geslaagd en alleman gaat laat naar bed.
En wat merken de Gonfaronnezen 's anderendaags ? Bovenop de kapel van Saint Quinis staat 's mans ezel met zijn karretje te kijken tot men hem eraf haalt. De Heilige Man had de ezel door het luchtruim doen vliegen om zijn baas een lesje te leren...
Dit verhaal heb ik ergens in Gonfaron op een plaket gevonden, niet in de Guide Noir dus, en "si non e vero ..."
P.S. In verband met bovenstaand verhaal : Op grondgebied Gonfaron is er een wijndomein dat Plume d'Ane heet. Als dat mijn verhaal niet bevestigt, wat dan wel ?
Efkes tussendoor ...
... wou ik jullie laten meegenieten van mijn namiddagwandelingske gisteren. Vrees niet, het verhaal van de Vliegende Ezel van Gonfaron komt nog .
Wednesday, January 14, 2009
De vliegende Ezel
Rare titel ? Pseudoniem voor deze jongen ? Zou best kunnen - vliegen doe ik wel eens meer , de rest klopt ook ... al zeg ik het zelf. Maar nee , dat is toch niet waar ik naar verwijzen wou in dit blogje. Jullie hebben recht op een verhaal.
Gisteren namiddag moesten er een paar boodschappen gedaan worden, eentje daarvan voerde me naar het wijnhuis van Gonfaron, waar de Maîtres-Vignerons de Gonfaron een riante verkoopplaats bij hun Cave coöpérative hebben laten bouwen. En waar ze hun lekkere witte wijn maken, trouwens ook de rosé en de rode zijn best te genieten, daar niet van.
Gezien mijn Yammeke me niet direkt tegenspreekt als het gaat om een toerke te doen, en een klein fototoestel als mijn Pentaxke niks weegt, was dat laatste dus ook van de partij. En wie vonden we bij het binnenstappen, en ook nog bij het buitenstappen natuurlijk ? Juist, zie prentje.
Een ezel met vleugels - dat vraagt enige verklaring , en die hoopte ik te vinden in onderhavig boekwerk - een schat aan wetenswaardigheden - de Guide Noir .
Helaas, de Guide de la Provence Mystérieuse bleef stom. Geen vermelding van Gonfaron, niks over de Vliegende Ezel, zelfs niet over gelijk welke ezel. Vanalles over de Drac van Draguignan, over de Tarasque van Tarascon, over Sainte-Roseline die na honderden jaren nog lekker ruikt , niks over de Ezel met Vleugels ...
Maar daar dit blogmaken nu al lang genoeg geduurd heeft, stopt de schrijver er voor vandaag mee, en laat jullie allemaal even smachten naar het ware verhaal van de Gepluimde Ezel , dat ik een volgende keer wel vertellen zal !
Gisteren namiddag moesten er een paar boodschappen gedaan worden, eentje daarvan voerde me naar het wijnhuis van Gonfaron, waar de Maîtres-Vignerons de Gonfaron een riante verkoopplaats bij hun Cave coöpérative hebben laten bouwen. En waar ze hun lekkere witte wijn maken, trouwens ook de rosé en de rode zijn best te genieten, daar niet van.
Gezien mijn Yammeke me niet direkt tegenspreekt als het gaat om een toerke te doen, en een klein fototoestel als mijn Pentaxke niks weegt, was dat laatste dus ook van de partij. En wie vonden we bij het binnenstappen, en ook nog bij het buitenstappen natuurlijk ? Juist, zie prentje.
Een ezel met vleugels - dat vraagt enige verklaring , en die hoopte ik te vinden in onderhavig boekwerk - een schat aan wetenswaardigheden - de Guide Noir .
Helaas, de Guide de la Provence Mystérieuse bleef stom. Geen vermelding van Gonfaron, niks over de Vliegende Ezel, zelfs niet over gelijk welke ezel. Vanalles over de Drac van Draguignan, over de Tarasque van Tarascon, over Sainte-Roseline die na honderden jaren nog lekker ruikt , niks over de Ezel met Vleugels ...
Maar daar dit blogmaken nu al lang genoeg geduurd heeft, stopt de schrijver er voor vandaag mee, en laat jullie allemaal even smachten naar het ware verhaal van de Gepluimde Ezel , dat ik een volgende keer wel vertellen zal !
Thursday, January 08, 2009
Sneeuw, mannen ...
... en dat nog wel "bij ons in de Noorderkempen", lees Kapellen en Brasschaat. Voor mij dé gelegenheid om enkele landschappen op een andere manier dan gewoonlijk te bekijken. Dat betekent dus ook wandelen ... en het is geweten dat ik daar helemaal geen bezwaar tegen heb. Tussen Hoogboom en de Kaart liggen er een paar grote domeinen waarvan je meestal weinig ziet omwille van de bladeren op bomen en struiken. Nu was dat ietwat anders ...
Bij mijn broer aangekomen stond zijn portret me al op te wachten ... niet alleen Ignace C. dus vindt het leuk zichzelf in of bij zijn tuin terug te vinden...
Het gemeentepark van mijn geboorteplaats waar ik vele uren en dagen heb mogen rondzwerven toen ik nog wat jonger was lag er onder de sneeuw heel mooi bij, en werd dus een volgend doel voor een tocht "into the white" , en we hebben er zelfs een pad gevonden waar vóór ons nog geen mens zijn stappen had nagelaten ! Van geluk gesproken ...
Dat ik niet helemaal alleen door het bos getrokken ben, blijkt uit de laatste foto van de reeks - maar wat mijn goeie vriend Rudy daar boven bespeurde ... dat zal ik hem nog eens moeten vragen !
Bij mijn broer aangekomen stond zijn portret me al op te wachten ... niet alleen Ignace C. dus vindt het leuk zichzelf in of bij zijn tuin terug te vinden...
Het gemeentepark van mijn geboorteplaats waar ik vele uren en dagen heb mogen rondzwerven toen ik nog wat jonger was lag er onder de sneeuw heel mooi bij, en werd dus een volgend doel voor een tocht "into the white" , en we hebben er zelfs een pad gevonden waar vóór ons nog geen mens zijn stappen had nagelaten ! Van geluk gesproken ...
Dat ik niet helemaal alleen door het bos getrokken ben, blijkt uit de laatste foto van de reeks - maar wat mijn goeie vriend Rudy daar boven bespeurde ... dat zal ik hem nog eens moeten vragen !
Thursday, January 01, 2009
Spetterend ...
... was het begonnen, zowel het jaar als het vuurwerk dat vanop Antwerpen's Linkeroever duizenden naar de Koekestad had gelokt.
En met een beetje geluk kreeg ik een mooi onderdeel van dat spektakel in beeld, en dat deel ik graag aan jullie allen mee.
En met een beetje geluk kreeg ik een mooi onderdeel van dat spektakel in beeld, en dat deel ik graag aan jullie allen mee.
Wednesday, December 31, 2008
Antwerpse Handjes en Wilrijkse Wnter
De titel zal wel duidelijk zijn ... deze korte impressie op het einde van dit jaar neem ik te baat om alle lieve lezeressen en alle lieve lezers die ik zou vergeten zijn bij het presenteren van mijn beste wensen voor 2009 alsnog te laten weten dat ik alleman wil betrekken in de oude spreuk uit de Provence die iedereen wenst dat " het komende jaar niet minder zou zijn dan het vorige, dat het integendeel meer vreugde en plezier moge brengen ... "
alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285908591989065778" />
alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285908591989065778" />
Thursday, December 25, 2008
Winterwensen
... worden nogal eens opgesmukt met mooie prentjes ... bij de mijne, die zowel een vreugdevolle Kersttijd, een spetterend Oudejaar als een Niet-te-verbeteren "Tweeduizendennegen" omvatten, heb ik dan ook bovenstaand winterlandschap gevoegd.
Voor eigen sneeuwfoto's van echte sneeuw is het wachten tot die eens vallen wil. En de glühwein halen jullie maar op de een of andere Kerstmarkt...
A bientôt !
Thursday, December 18, 2008
Decemberzon en decemberzee
Na het natte weer van een paar dagen terug is de zon weer terug van de partij. En daar iets me naar Hyères trok, moest Yammeke me daar heen brengen.
En waar de zee aan de Oostkant van de weg naar Giens rustig kabbelde met amper een rimpeltje, was het aan de kant van L'Almanarre helemaal anders. Kijk zelf maar hoe december hier óók kan zijn.
En waar de zee aan de Oostkant van de weg naar Giens rustig kabbelde met amper een rimpeltje, was het aan de kant van L'Almanarre helemaal anders. Kijk zelf maar hoe december hier óók kan zijn.
Tuesday, December 16, 2008
Nat ...
... is het nog altijd - buiten dan weliswaar. Gelukkig hier binnen geen last van. Tussen gisteravond en vanmorgen kreeg de pluviometer weeral genoeg voor een rondje of twee pastis te slikken, en sinds ik hem leeggoot zo ergens rond tien uur deze voormiddag is er nogmaals een liter of tien per vierkante meter bijgekomen...
Nu het wat later in de namiddag geworden is blijkt er beterschap gekomen, en op aanraden van vriend Wouth ben ik dan maar eens naar de "never-ending-pool" gaan kijken. En zie , wat bleek ? Les Aludes in het dubbel - en dat voor hetzelfde geld !
Nu het wat later in de namiddag geworden is blijkt er beterschap gekomen, en op aanraden van vriend Wouth ben ik dan maar eens naar de "never-ending-pool" gaan kijken. En zie , wat bleek ? Les Aludes in het dubbel - en dat voor hetzelfde geld !
Monday, December 15, 2008
Water...
... viel gisteren in grote hoeveelheden uit de hemel. Genoeg per vierkante meter om zowat dertig flessen pastis te voorzien van wat er behalve een ijsblokje ook nog bijmoet. Ook voor verlichting en geluid zorgde de weerman hierboven. Dat deze jongen niet dikwijls buiten gekomen is , dat spreekt vanzelf !
En vandaag is het gelukkig al wel wat kalmer geworden, maar gedaan met regenen is het nog niet ... het lijkt wel Belgarije deze dagen ...
En vandaag is het gelukkig al wel wat kalmer geworden, maar gedaan met regenen is het nog niet ... het lijkt wel Belgarije deze dagen ...
Wednesday, December 10, 2008
Het blauw van EDF...
Daarstraks toen ik naar het dorp reed om een baguette en postzegels te halen viel dat blauw van de mannen die ons van stroom voorzien nogal op. Dat van Yves Klein in het Mamac is minder dikwijls te merken, en ik weet ook niet of EDF, de nationale (hoe lang nog ?) maatschappij voor stroomvoorziening dat blauw nog lang gaat blijven gebruiken, enfin , het was zowat het enige blauw vandaag, de hemel is grijs en de regen valt al meer dan twaalf uur uit de lucht, dus ... blauw van EDF in plaats van dat van de Var !
En wat die mannen daar aan het uitvoeren waren ? Een stuk luchtlijn van de stroomvoorziening moest worden uitgeschakeld, want ze vervangen die door ondergrondse kabels - enfin ze zijn er aan bezig, wat inhoudt dat er hier vlakbij nu al twee dagen een grote dieselgenerator staat te draaien om onze televisie en ijskast van stroom te voorzien.
Veel laten ze niet achter, ik dacht nog dat ze misschien een laddertje of zo zouden vergeten, maar nee, die worden na gebruik gedemonteerd en meegenomen voor een volgende klus.
Om te gaan "jutten" zal ik morgen of overmorgen na de regen nog maar eens naar de containers hier beneden wandelen ...
Monday, December 08, 2008
Na de zesde december ...
... hebben we niet veel tijd nodig om er al aan terug te denken ... aan die verwondering van het kleine ventje dat voor het eerst echt een Sinterklaas-morgen beleeft. 
En al gauw na de verwondering is er de nieuwsgierigheid, en het al weten waarvoor al dat moois dienen kan ...
En zeggen dat er binnenkort kerstbomen in huis gehaald worden !
En al gauw na de verwondering is er de nieuwsgierigheid, en het al weten waarvoor al dat moois dienen kan ...
En zeggen dat er binnenkort kerstbomen in huis gehaald worden !
Saturday, November 29, 2008
Stilzitten ?
Dat doe ik zo nu en dan ook wel, maar meestal is er hier om en rond het huis wel wat te doen. Een proeve hiervan ? Nog altijd omwille van het "brandgevaar in geval van bosbrand" en hier en daar om het terrein dan toch een beetje esthetisch en in evenwicht te houden moeten er ook wel eens enkele mooiere exemplaren sneuvelen. Warm krijg je er een paar malen van, zoals geweten; de warmte die je krijgt van een houtvuur is inderdaad "veel-vormig" - bij omhakken of -zagen, bij het in stukken zagen, bij klieven, bij vervoeren, en uiteindelijk ook nog eens bij opstoken. Om maar te onderlijnen dat ik nog niet veel kou geleden heb deze winter...
Monday, November 24, 2008
Badscènes...
... hebben jullie nog niet dikwijls mogen meemaken op mijn blogje.
Deze keer is het echt raak, en na een moment waarbij er maar één badgast was , bleek het water zo lekker dat al gauw een tweede amateur opdook. De pret kon dan ook niet op !
Deze keer is het echt raak, en na een moment waarbij er maar één badgast was , bleek het water zo lekker dat al gauw een tweede amateur opdook. De pret kon dan ook niet op !
Sunday, November 23, 2008
Aardbeiboom ...
... zo heet de Arbutus unedo in onze taal, ook al produceert deze struik, op de hellingen van Les Maures uitgroeiend tot heuse bomen, geen echte aardbeien. Op de eerste foto is een exemplaar van de vrucht te zien, nog niet rijp, dat is voor december of nog later, maar wel al mooi gevormd. Bruin-rood wordt ze ( Gegrinnik op de achtergrond ... Wie me kent weet dat van die kleurenblindheid wel ...). En of ze lekker is ? Hmm, lichtjes zoet-zurig en een beetje vezelig. De vogels in de tuin, en dan vooral de zwartkopjes zijn er wel gek op, dus veel krijg ik er niet te eten ...
Net als de laurier-sauce en de laurier-tin behoudt de arbutus zijn groene bladeren, wat voor vele kleine zangers een goede beschutting biedt. Het zal nodig zijn, de temperatuur begint te dalen richting nul graden, en met al het werk van de bosmaaier en de kettingzaag in mijn tuin is er een hoop minder gelegenheid tot schuilen. Ik vind het maar spijtig voor al de zangertjes, maar ja, de brandveiligheid vraagt erom.
Als de laurier-tin staat te bloeien komt daar ook een foto van, of twee misschien, spectaculair van kleur zijn de bessen van die hier inheemse struik. Tot dan dus !
Net als de laurier-sauce en de laurier-tin behoudt de arbutus zijn groene bladeren, wat voor vele kleine zangers een goede beschutting biedt. Het zal nodig zijn, de temperatuur begint te dalen richting nul graden, en met al het werk van de bosmaaier en de kettingzaag in mijn tuin is er een hoop minder gelegenheid tot schuilen. Ik vind het maar spijtig voor al de zangertjes, maar ja, de brandveiligheid vraagt erom.
Als de laurier-tin staat te bloeien komt daar ook een foto van, of twee misschien, spectaculair van kleur zijn de bessen van die hier inheemse struik. Tot dan dus !
Monday, November 17, 2008
Zondagnamiddagwandeling ...
... werd er door de scouts van Kapellen voor de 15de maal een herfstwandeling georganiseerd, in de buurt van hun lokaal en laat dat in de Wolvenbosstraat liggen ...
Het Wolvenbosch-domein, eigendom van de familie Kronacker beslaat zowat 110 hectares en is normaal niet te bezoeken. Een goeie reden voor mij om daarheen te trekken, op uitnodiging van Luc en Nancy die nauwe banden bleken te hebben met de organisatie.
Majestatische dreven, grote en kleinere gebouwen, weiden en vooral bossen, iets ten oosten van de spoorlijn tussen Antwerpen en Essen bleken meer dan een bezoek waard, en de ontmoeting met een oudleerling die heel het gebied als rentmeester beheert was een heel aangename "kers op de taart" voor mij.
Allicht zullen sommige lezers zich Pol T. nog wel herinneren - ook dank zij hem werd dit een heel leuke namiddag, en we hebben al afgesproken van er volgend jaar op de derde zondag van november weer bij te zijn !
Of er veel volk was ? Meer dan zeshonderd deelnemerskaarten werden aan de man gebracht, en de meestappende kinderen liepen mee zonder kaartje ...
Volk genoeg dus, en ook de nodige borreltjes, de bekers soep en de warme wijn zorgden voor de innerlijke mens, en voor het spekken van de kas. Alleman tevreden, en de penningmeester niet het minst !
Het Wolvenbosch-domein, eigendom van de familie Kronacker beslaat zowat 110 hectares en is normaal niet te bezoeken. Een goeie reden voor mij om daarheen te trekken, op uitnodiging van Luc en Nancy die nauwe banden bleken te hebben met de organisatie.
Majestatische dreven, grote en kleinere gebouwen, weiden en vooral bossen, iets ten oosten van de spoorlijn tussen Antwerpen en Essen bleken meer dan een bezoek waard, en de ontmoeting met een oudleerling die heel het gebied als rentmeester beheert was een heel aangename "kers op de taart" voor mij.
Allicht zullen sommige lezers zich Pol T. nog wel herinneren - ook dank zij hem werd dit een heel leuke namiddag, en we hebben al afgesproken van er volgend jaar op de derde zondag van november weer bij te zijn !
Of er veel volk was ? Meer dan zeshonderd deelnemerskaarten werden aan de man gebracht, en de meestappende kinderen liepen mee zonder kaartje ...
Volk genoeg dus, en ook de nodige borreltjes, de bekers soep en de warme wijn zorgden voor de innerlijke mens, en voor het spekken van de kas. Alleman tevreden, en de penningmeester niet het minst !
Subscribe to:
Posts (Atom)
