Bericht aan Aloysius Primus

... en uiteraard aan al wie dit leest. Door het overschakelen van gewoon "Blogger" naar "Google" en al wat dat inhoudt, wordt het met de dag moeilijker nog commentaar door te sturen ... ze blijken wachtwoorden te vergeten, of herkennen gebruikersnamen niet ( zou het toch aan mij liggen ... ?) waardoor gewoon "comments" toevoegen bijna "un parcours du combattant" wordt.
Daarom wou ik via deze weg tenminste laten blijken hoezeer hier in het stilaan warmer wordende zuiden genoeten wordt én van de veslagen én van de onnnavolgbare manier waarop ze gebracht worden ! Hopelijk volgen nog veel feestelijkheden zoals jullie ze hebben mogen meemaken, en hopelijk krijgen wij er nog even leuke verslagen van !

2 broers en 1 zus

... op bezoek , en naast nog andere aktiviteiten dan zomaar op een terrasje zitten ook een tochtje op Porquerolles naar het schiereilandje van "Le Langoustier" , en op de terugweg langs de flamingos die in de "Etang des Pesquiers" het heel goed naar hun zin hebben.






Op een volgende blog nog wel een paar foto's van andere ontmoetingen.

Vorm en kleur...

... vind je soms heel toevallig. Deze vlinder heeft wat meer geluk gehad dan die van Boudewijn de Groot - ik heb hem met een beetje moeite uit het zwembadwater kunnen redden, en terwijl hij op zijn positieven kwam kon ik op tijd mijn fototoestel halen ...



En soms ga je ernaar op zoek, zoals zondagnamiddag ll. toen ik de "Printemps à Pignans"-tentoonstelling in en rond het atelier van Jean Miotte bezocht. Ik vraag me af of zijn koe niet te zien is geweest in Brussel toen heelder kudden grazers er een zomer of twee geleden de stad opvrolijkten. Als ik alles goed begrepen heb verhuist deze van hier naar Saint-Tropez voor het zomerseizoen.

Op de achtergrond enkele schilderijen van een vroeger medewerker van Jean Miotte, Kristian Desailly, die nu een eigen atelier heeft in Gordes - nog een adres om eens te gaan opzoeken...



En er waren ook enkele beeldhouwwerken te bewonderen, waarvan ik dit onbenoemd stuk van de Nigel Ritchie zeer mooi heb gevonden.



En laat ik dan om af te sluiten maar eventjes persifleren - "Dag vrienden van ... de vorm en kleur" !

Op 1 mei

... zijn meiklokjes hier zeer populair - zowat overal worden er te koop aangeboden, want ze zouden geluk brengen voor wie ze krijgt.

Nu is het een beetje moeilijk voor mij om jullie allemaal te verrassen met wat uiteindelijk in jullie contreien een "gewoon" bosbloempje is, dat ook in veel tuinen gratis te vinden is. En daarom ( en ook omdat het zoveel goedkoper is , hier komt mijn Noord-Brabantse oorsprong de kop opsteken...) biedt ik jullie een paar "gewone" wilde bloempjes van hier aan.

Op foto één een in het wild groeiende lelie-achtige , de Asphodele, en links op de achtergrond te zien al een glimp van het gele bloempje uit de familie van ons linnen, Linum en nog wat erbij ( in mijn flora vind ik het nog niet precies - morgen gaan checken). En we besluiten in schoonheid met de Anacamptis pyramidalis, één van de opmerkelijke wilde orchideeën die we hier gelukkig nog vrij regelmatig mogen ontmoeten.

Bxl 2

Ook al ben ik sinds een paar dagen terug in Pijnpittendorp, er blijven nog een paar prentjes over uit Brussel die ik heel graag via deze blog wou doorzenden.

Op het eerste prentje, speciaal voor vriend Marco, een voorbeeld van hoe er met de bal gespeeld werd in "pré-columbiaanse" tijden - als er ooit over "zich inzetten om te winnen" moet gepraat worden, of een voorbeeldje getoond ... Go get it !


En bij foto twee , niet veel commentaar, de beelden zijn levensgroot ... meerdere honderden jaren oud, uitgevoerd door een onbekende meester maar zo perfekt en levensecht gemaakt dat weinigen het nu nog zouden kunnen ... en dan denk ik er nog wel even bij dat van wat die mensen gemaakt hebben er wellicht maar een heel klein beetje tot bij ons geraakt is.


'k Wou er nog bijvoegen : als die collectie van Mevrouw Jansen (toch geen "s" te weinig ?) nog te bekijken is in Brussel in het Museum voor Kunst en Geschiedenis rep je erheen - je weet niet wat je ziet, maar je begint wel in te zien waarom de Spaanse veroveraars er alles wilden weghalen wat er te halen was, als je nog maar denkt aan het goud dat die mensen gebruikten.
Maar vooral dit : je begint in te zien dat er overal in de wereld ongelooflijk prachtig mooie dingen gemaakt werden - en nog worden !

Bxl

... zag er voor mij vandaag onder meer uit als in volgende foto's - op weg naar "de Cinquantenaire" in de buurt van het Schumanplein : een bouwwerf - een beeldhouwwerk dat PH. Vanden Bossche, beeldhouwer van wie ik hopelijk de naam goed heb onthouden , omschreef als "De stedebouwers" ... - zicht op het park en een stukje van de paleizen waar onder andere het Museum voor Kunst en Geschiedenis is gevestigd - en uiteindelijk Brussel zoals het zich dikwijls toont : duidelijk zichtbaar hoeveel inwijkelingen hier gevestigd zijn, duidelijk dat de zeer veel stadsbewoners met zeer grote vier-maal-viers menen te moeten rijden, en duidelijk op de achtergrond een groep mensen die opkomen voor wat zij als hun recht beschouwen ...




Over de tentoonstelling die ik graag wou bezoeken, en dat dan ook gedaan heb, later een beetje uitleg en een beeld.

Maar ook nog een prentje van "onzen Tom" die het al een stukje beter stelt dan een dag of twee geleden ...

Tussendoor...

... even naar Belganië overgekomen, want "onzen Tom" heeft per fiets een auto ontmoet - resultaat : een paar weken rusten, opgelegd door de dokter.

En dan vond ik het al maar normaal van tenminste de eerste dagen even een handje te komen uitsteken in het huishouden, vermits Sofie de hele week werkt.

Vandaag geen foto, misschien een van de volgende dagen, als ik hier in Brussel wat opmerkelijks tegenkom.

Alvast allemaal veel groeten.

Moustiers

... of beter "Moustiers-Sainte-Marie" was het doel van de tocht vandaag - niet te voet, de motor bracht me erheen. Eén van de meest pittoreske dorpen van de Provence-des-Hautes-Alpes, een beetje ten noorden van het Lac de Sainte-Croix, dat zelf gevoed wordt door de Verdon, jullie weten wel, van de befaamde "Gorges du Verdon". De weg huiswaarts liep langs daar, en zo verder naar Draguignan, Vidauban en Le Luc.



Misschien laat dit plannetje het al vermoeden, het is niet alleen een bedevaartsoord, gekend sinds honderden jaren, maar eveneens een centrum van faience-ateliers, met een eigen stijl ... waar je uiteraard wel of niet van houdt ...



Hoog boven de kapel van Notre Dame de Beauvoir, ik vrees niet te bemerken op mijn foto, hangt er een keten gespannen tussen de twee rotsen, met in het midden een gouden ster - naar het schijnt een geschenk van een nobel heerschap dat ooit in handen van moorse piraten viel en beloofde die ster op te hangen boven de kapel mocht hij vrijkomen. Wat blijkbaar dus het geval geweest is !

De derde foto spreekt wel voor zichzelf, dacht ik toch, een waterval in het midden van het dorp, gevoed door een bron wat hoger gelegen , met terrassen in de buurt waar je een lekkere forel kan gaan eten ... want het zou Frankrijk niet zijn als dat er niet bij was !

De laatste foto is een paar dagen ouder, "vlinderlavendel" die zomaar gewoon van tussen de stenen langs de weg opschiet - en een groet voor jullie allen !

Vakantie

... in de buurt van Ischgl, Oostenrijk.

Zo tussen allerlei klussen, gezocht of omwille van de omstandigheden direkt aangevat, deed een week vakantie beslist de adrenaline vloeien, stromen of stuwen. En wat zijn aktiviteiten waardig van een vakantie ? Foto's hieronder maken allicht wat duidelijk !





De stippen op de bergwand links zijn wat de camera registreerde toen we bij een klein liftje stonden te wachten : een roedel gemzen van tenminste een dertgtal stuks ... Ook alweer een enige belevenis, die een hele week sneeuw en geweldig gezelschap van schoonfamilie en kennissen nog wat meer glans gaf !

En het laatste prentje is een ... Paaskaartje van Peterpignans !

Van een paar weken geleden

... dateren bijgaande prentjes - Corto's eerste kennismaking met het wonder van een vlieger aan een touwtje. En opa zag dat het goed was ...

Kort en goed

... hoopten we tenminste dat het verblijf in Belgaikistan zou zijn. Het is langer dan verwacht geworden - een lek veroorzaakt door een bovenbuur bij Tom en Sofie in kleine Corto's kamer heeft me genoopt een tijdje langer hier te blijven. Het hele huishouden moet gereorganiseerd worden, het ventje kan zijn kamer omwille van de groeiende schimmels niet in, en dus steekt de opa dan maar een handje toe om de aanpassingen uit te voeren terwijl mama en zoon zich in de Kempen proberen volop van vitaminen en gezonde lucht te voorzien.

De ooit beloofde foto's zullen voor één dezer dagen zijn, ik wou al wie dit leest alleen maar laten weten dat mijn blog nog steeds aktief is, en ik het bloggen niet opgeef !

Gegroet dus jullie allemaal, en tot heel inkort !

Nieuwe kleinzoonse avonturen

... de prentjes zullen wel voor zichzelf spreken - water en keien hebben altijd aantrek, pimpelmezen zijn bijzonder vertrouwelijk, en waar er boten liggen zijn wij gedrieën dikwijls te vinden !

Bezoek van ...

... avonturiers zoals we ze graag zien afkomen ! Corto op verkenning bij Opa in Pijnpittendorp en omgeving. Wat er hier allemaal te beleven valt in de Lente zal het onderwerp van nog wel een paar blogskes zijn vermoed ik.

Intussen sturen de drie generaties voor jullie van hieruit al een hoop lentekriebels naar de Noordercontreien.

Een streepje zon...

...wou ik jullie allen opsturen, want de berichten die hier binnenkomen, per blog, mail, telefoon, ze verwijzen allen naar vies, nat, "Belgarisch" weer. En ook al waait de mistral hier stevig door, de zon laat zich al goed voelen. En de fruitbomen, na de mimosa, worden dat ook gewaar - kijk maar naar de amandelbloesem hierbij - hij zorgt allicht voor wat warmte bij jullie !

Het slurfbeest

... heten "ons mannen" deze vlinder, de kolibrie-vlinder die daarstraks de crocussen en maagdenpalmbloempjes bezocht. Het is een "raar" beest, vliegt van hier en nog zuidelijker streken naar Denemarken en Zuid-Zweden om er eitjes te gaan leggen, waar natuurlijk weer nieuwe vlinders uitkomen, en die beestjes komen dan weer deze kant uit om te overwinteren. Omdat hij kan vliegen , of liever blijven hangen als een kolibrie en tegelijkertijd met zijn lange slurf de honing uit de bloemen kan halen heeft hij zijn naam, "kolibrievlinder" echt niet gestolen. Maar zo vroeg als dit jaar heb ik hem nog nooit opgemerkt. Opwarming van de aarde ???

P.S.1 Deze foto, in tegenstelling tot wat jullie misschien stilaan gewoon zijn, is echt niet van mijzelf - het beestje is ongelooflijk snel, en het vraagt enorm veel geluk én een aangepaste uitrusting om dit soort van foto's te kunnen maken. Ere zij de fotograaf die erin geslaagd is !

P.S.2 Als ik ooit al over deze vlinder (familie van de sfinksen) geblogd heb, vergeef het me, maar ik vind deze gast echt een "specialleke", hij is me zeer dierbaar !

Winter in Le Rayol

Het was een eerder grijze namiddag gisteren, maar ook dan blijft er nog altijd wat te zien in de tuinen van Le Rayol-Canadel. Het moet niet altijd volle zon zijn ... en zo zien jullie de Middellandse Zee eens onder een andere hemel!

15-51

Nee, geen basketbalwedstrijduitslag, gewoon een verwijzing naar de datum van vandaag, 15 februari, en het eerste pastiske van dit jaar - 't was misschien geen "Cinquante et un" , maar op het glas stond dat getal toch wel hé! Dit alles om te laten verstaan dat de zomer zich al stilaan lijkt te melden.

Deze namiddag op 'n fietstochtje hier achter de deur via Barbeiranne naar Mal Vallon en zo richting Flassans stonden de Barlia's (jullie kennen die grote wilde orchideeën ondertussen al wel) en de wilde krokussen zich mooi te maken langs de weg - 'k kreeg al bijna zin om op "bollenjacht" te gaan, maar'k zal het maar bij de in mijn tuin nu ook volop bloeiende gekweekte krokussen houden... die "wilde" weet ik staan, en ze staan daar heel goed - en wie in februari eens op bezoek komt, die neem ik dan wel mee ( en als het niet per fiets kan... zo ver is het niet - te voet kan makkelijk , en dan zelfs na een 102 ... zijnde 2 x 'n 51!).

Het geraamte...

... van wat de "Verhalenhut" moet worden staat er eindelijk - eindelijk ja, want ik praat er al bijna een jaar over. Over de Verhalenhut dan. Met de takken van de boom die - zie juli 2006 - ooit neergehaald werd hier beneden in de tuin was ik al zolang van plan een hut te bouwen om er aan kleinkinders en andere bezoekertjes verhalen te kunnen vertellen of voorlezen. En zie, gisterenvoormiddag was het droog, 'k had niks bijzonders om handen, en die takken lagen daar te wenken, en het was niet echt koud, en ik kon wel wat beweging gebruiken, niet direkt fietsweer, enfin het was "le moment suprême" ..... om eraan te beginnen. En het resultaat komt vandaag op mijn blog. Kijk maar.



"Verhalen-hut ?" vraagt iemand zich nu wellicht af, en terecht natuurlijk. Er zijn er me een paar overgebleven uit een al "enigszins" lang verleden, toen ik nog in Kongo - dat heette toen nog gewoon Kongo - mijn leerlingen op de "Ecole Secondaire de Kangu" in de Engelse taal inwijdde. En uit een klein leesboekje in eenvoudig Engels kon ik nu en dan de verhalen van Kalulu de Haas voorlezen. Ook "ons Lijn" en "onzen Tom" herinneren zich wel één en ander - en ik ook , maar slechts enkele van de streken van de slimme Kalulu zijn me bijgebleven. Eén dezer dagen zet ik er wel eens eentje op deze blog !

En er ligt hier ook ergens één van de boeken die ze zo mooi "livres de chevêt" heten in het Frans, zeg maar "nachtkast-boek" , de volledige bundel Fabels van La Fontaine, en Van den Vos Reynaerde heb ik ook nog ... 'k Zal niet eens wat moeten verzinnen!

Een oud trukske

... is het gebruik van een spiegeltje om een zelfportret te maken. Maar met zo'n helm op moet je wel enkele pogingen erbij nemen om er enigszins glimlachend op te staan, dat ding spant langs vele kanten ...

Carqueiranne

... heet de plaats waar ook de volgende foto's vandaan komen. Veel commentaar behoeven ze niet. Graag wil ik ze allemaal met jullie delen, en wie zich geroepen voelt om eens te komen kijken ... WELKOM !