Je ziet het stilaan aankomen, de blaren van de wilde wingerd tegen de zuidgevel verkleuren, de besjes zijn rijp, en ... de klassieke zeiljachten zijn er weer in Saint-Tropez. En daar de moto "een beetje begon te kriebelen" na een paar dagen aanpassen aan Les Aludes ben ik er deze namiddag maar eens gaan kijken.
Nu, veel klassieke jachten heb ik van dichtbij niet gezien - ze waren ergens heel ver in de baai een wedstrijd aan het betwisten, behalve Marigold dan, een dame uit de negentiende eeuw die een stuk van haar mast ergens kwijtgeraakt is en daarom in de haven was blijven liggen - met "hoog en droog" een juffrouw in de mast.
Maar vlak bij was er spektakel genoeg : ook hedendaagse jachten zijn er bij tijdens deze "Voiles de Saint Tropez", en ook dat levert wel eens een mooi plaatje op - dat alles onder het oog van de Bailli de Suffren, ooit bevelhebber van de Franse Vloot, die hier behalve een standbeeld ook nog een huis heeft staan - enfin hij woont er niet meer, de man is al een paar eeuwen in de zeemanshemel, maar zijn huis/kasteel/toren/gevangenis is nog altijd een plekje waar geschiedenis bijna te voelen is. De vier functies heeft zijn woning allemaal ooit vervuld, en dat ze vlak bij de haven ligt spreekt vanzelf.
En nog meer nieuws ? Dat we water uit de hemel zouden willen zien komen is niet echt nieuws, dat nogal wat rivieren droog staan ook niet, dat het meertje van Besse leegloopt ook niet, dat de vissen die er nog overleven het heel moeilijk hebben, en dat ik nog alle dagen het water inkan is eigenlijk ook geen nieuws, met andere woorden, het herfstgevoel is eigenlijk nog maar heel stillekes aan het groeien ...
En nu moet ik , na dit prentje te hebben bekeken, toch rap gaan kijken of "les Bleus" de halve finale-rugby winnen van de Engelsen ;
