Zoon en kleinzoon

... samen in het water ... ook al waren ze er niet alletwee even gerust in ...

L'Atelier des Sentes

... hebben we vorige week ogen bezoeken in het dorp waar mijn vrienden Renée en Guy een villa hebben. Oorspronkelijk een wijnbouwerswoning van zeker twee eeuwen oud, werd het door een paar uiterst vriendelijke kunstenaars verbouwd tot atelier en woning.



De "Sentes" uit de naam staan voor paadjes of wegeltjes, en de twee eigenaars gaan mensen die hun weg op het kunstpad willen leren kennen een eind begeleiden.




Heel de woning, annex atelier en tentoonstellingsruimte, geeft een gevoel van ruimte en rust mee. Zowel Dominique, de beeldhouwer als Zaïra, de schilderes, zijn daaraan natuurlijk niet vreemd.




En dat we daar aanlandden op een namiddag dat er eigenlijk nog gewerkt werd aan inrichting en verbouwing was voor hen beiden geen punt. Bedankt !







Tot slot nog even een praktische verwijzing : Wie zich geroepen voelt voor kennismaking, stage van een paar dagen, weken of zelfs een heel jaar, hierbij het web-adres waar je meer te weten kan komen :

www.atelier-des-sentes.com


Beste groeten jullie allen die dit leest !

Les Hautes Corbières

... heet het stukje Corbières ten zuid-westen van Narbonne waar goeie vrienden Renée en Guy al sinds lang een stek hebben. En nu het er van gekomen was dat onze agenda's bleken overeen te komen kon ik hen daar gaan opzoeken. Dat er vooral gebabbeld en ... genoten werd van al wat de streek te bieden heeft , spreekt vanzelf. Een korte impressie van hoe het er bij hen uitziet volgt. Binnenkort foto's van de plek waar dit korte stukje video kon gemaakt worden... nog een paar dagen geduld voor een volgende verrassing !

Zomerimpressie bij de lavendelstruiken

Na het gedartel van Kai-Mook , nu het gefladder dat bij de zomer hoort ...

Op kraambezoek ...

... zijn we vorige week geweest - in de Zoo van 't Stad. En heel veel ogen waren gericht op ... Kai-Mook-ske. Die van ons ook, en het oogske van mijn Pentaxke ook al. Als schattig hier niet het woord is, waar zou het dan wel zijn ?

Shopping ...

... zal nu meer en meer moeten gebeuren in het winkeltje van Noa en Yentl. Ter gelegenheid van een -alreeds - vierde verjaardag kwam daar toch een goeie vriend van de familie met een wonderlijk cadeau aandraven. Kijk zelf maar, maak je keuze uit alle tentoongestelde waren, en let op bij de afrekening ... afhankelijk van de winkeljuffrouw kan de prijs vertienvoudigen ...








En wie wordt er vier ? Het kroontje maakt alles duidelijk !

Van toen Bourvil en de Funès ...

... de wegen in Frankrijk onveilig maakten waren er op de show van de Retr'Opel Club vandaag nog aardig wat getuigen. Voor de gelegenheid mooi opgepoetst stonden er een hele boel "Voitures d'Epoque " op het marktplein van Pijnpittendorp. De exemplaren die me het meest aan de Gendarme de Saint-Tropez en andere films uit die tijd deden denken heb ik voor jullie op een rijtje gezet. "Nostalgie, quand tu nous tiens ..."


















P.S. 1. Niet alle - menselijke - exemplaren dateerden uit die tijd, weliswaar...

2. De "Opels" hebben nooit echt mijn interesse gewekt, ook al stonden er heelwat - geen foto's ...

Nog een gevleugelde bezoeker ...

... deze keer zocht hij een plaatsje op de bloeiwijze van de aloës die dicht bij het zwembad staat mooi te zijn.



En hij, of zij liever, een libel is vrouwelijk hé, gaf me echt de kans om ze mooi te in beeld te krijgen. Enjoy, zegden ze in Canada, en waarschijnlijk nog wel.

Die vlinder met stippen...

... die ik al eens eerder getoond heb, heeft een vreemde naam - toevallig vond ik hem in een boek over "La Provence sauvage".

Het gestipte diertje heet namelijk " Zygaena rhadamantus" , zygène cendrée voor de Fransen en dat adjectief betekent zoveel als "asgrauw" - alsof ze de stippen op zijn vleugels niet gezien hebben !

Voor mij mag hij gerust "gestipt juweel" heten ...

Waar de gieren wonen...

... en waar de mensen langs de Verdon wandelen kunnen, heb ik een koppel akteurs gevonden om de tocht door de tunnels naar de Tours de Trescaïre te illustreren. Bedankt Carla en Luc !

Nogmaals de Verdon

Jullie kennen de Route des Crêtes tussen Cassis en La Ciotat van er zelf over te rijden, of van foto's die al wel op mijn blog gestaan hebben.

Gisteren hebben we er een andere gevonden. Een kilometer vóór La Palud op de rechteroever van de Verdon begint de D 22 , en die heet eveneens Route des Crêtes. De baan loopt over de bergkam hoog boven de rivier, zowat vijfentwintig kilometer bochten en uitkijkpunten.

Tegenover de Tours de Trescaïre , gekend als nestelplaats van de vale gieren, liggen er zo verscheidene "belvédères", en daar kwamen gezegde vliegkunstenaars ons gisteren tonen wat ze zoal kunnen. Ik ben er nog altijd wat overhoop van. Het stukje video hierbij , met mijn klein Pentaxke gemaakt, geeft er een flauw vermoeden van. Ik moet zeker terug daarheen, met beter materiaal, maar ben nu al zéér blij met wat ik heb mogen meemaken !

Na de zondagse bui ...

... kon er toch nog een "toerke van de heuvel" gemaakt worden, en nu het maandag is, is het tijd om enkele prentjes van ontmoetingen te tonen .

De BdS...

... kennen velen onder jullie ondertussen om er op het terras een of andere versnapering, drankje of drankjes, grillade of salade te hebben mogen consumeren, in de buurt van de niet steeds klaterende fontein maar altijd in goed gezelschap.

Wat blijkt nu ? De Bar des Sports heeft sinds kort een eigen web-adres , en dus nodig ik alle lezeressen en lezers uit om eens een surftocht hierheen te ondernemen.

Adres ? www.brasserie-bardessports.com

Opgelet - als je te lang kijkt, ga je watertanden ...

Na de westenwind ...

... van vorige nacht en vanmorgen is de hemel helemaal schoongeveegd, de maansikkel klein maar fijn en de sterren echte lichtpuntjes ... helaas heeft de camera wel enkele seconden nodig voor die maansikkel, die wordt dan een beetje wazig en bijna een bol , mar toch blijf ik denken dat dit wel een prentje en een blog-met-groet waard is !

In de rozenhoek...

staan er behalve de gekweekte geurige rode rozen, ook wilde, maar al even welriekende hondsroosjes - de laatste bloeien niet erg lang, daarom stuur ik ze nu door naar jullie. En de geur moeten jullie er maar bij dromen ...

De ruïne - 2 -

Aangespoord door aandachtige volgers heb ik geprobeerd wat meer te weten te komen over de overblijfselen van wat ooit een groot bouwwerk moet geweest zijn, en voorlopig zullen jullie het met schaarse gegevens moeten doen .

Het gaat om wat er overblijft van een kasteel uit de dertiende eeuw, gelegen op de plaats die nog steeds Blanquefort heet, en wat er overblijft zijn stukken "courtine" ofte verdedigingsmuur tussen torens , en een stuk van de "donjon" bij ons meestentoren geheten als mijn geheugen me niet in de steek laat.

Volgens de site van Besse-sur-Issole ( de ruîne behoort tot die gemeente ) zou hier ooit een dame Blandine geboren zijn, leerlinge van een troubadour uit de Provence, Geoffroy du Luc.

Wanneer , en als, ik nog meer informatie vinden kan, dan komt die wel in een volgend blogje terecht. Nu is het ongeveer tijd voor een plonsje in het water !

De ruïne

... die je zien kan wanneer je van Les Aludes naar Flassans rijdt intrigeerde me al een hele tijd ... eigenlijk sinds er een jaar geleden serieus "gedébroussailleerd" werd, en je ze eindelijk kon zien ...





... en toen ik daarstraks naar boven reed met 'Little Red Honda" en aan de overkant van de baan Blanquefort zag liggen, was ik er bijna ...





... want langs de Chapelle Ste Agathe geraakte ik er niet, dus moest ik wat verder een pad proberen te vinden om bij de Middeleeuwse stenen te geraken ...





... stenen die daar nog staan als stille getuigen van wat ooit een plaats van rijkdom en macht moet geweest zijn. Die tijden zijn lang voorbij ...

Vliegende juweeltjes

... zijn ze alledrie, en dat ze op de dezelfde bloempjes hun honing komen halen, bloemen die het in mijn vrij wilde tuin het heel goed doen, dat is natuurlijk mooi meegenomen. Wat hun namen betreft, ik zal me moeten beperken tot gissen , in ieder geval heet de bloemrijke plant Centranthus ruber, daarvan ben ik wel zeker.




Knoopjeskruidparelmoervlinder is alvast de naam van nummertje een, de langste naam van het trio ...





... over de naam van dit Landkaartje heb ik een beetje twijfel ... ik kan "het kaartje" niet goed ontwaren, en hem op een speld prikken doe ik toch niet ...





... maar de laatste in het rijtje is dan weer beslist de Koninginnepage. En ze mogen alledrie nog dikwijls om brandstof komen !

Verrassend...

... mag je de naam van dit schip wel noemen ... een vrij recent gebouwde "pointu" die nu eens niet Lou Mistral of Fanny of Le Manchot heet ... kijk zelf maar eens goed !





En dat kleuren hier in het licht van de Méditerrannée nog beter dan ergens anders uitkomen wisten de impressionisten natuurlijk ook al.

Les Voiles latines in St Tropez

Vóór de regatta begon vanmorgen was er heel wat bedrijvigheid op " le Vieux Port" in Saint Tropez , ook al was niet iedereen even bedrijvig ... zoek de meest relaxte zeeman ergens in dit videootje !