21 september ...

... en stillekes kondigen de bloempjes de komende herfst aan. Er groeien overal in de tuin exemplaartjes van de scilla autumnalis en die hun naam spreekt voor zich !

Het paadje ...

... naar het bovenpoortje aan het begin van de maand begin juli. Ondertussen zitten de meeste bloempjes in kleine zakjes om motten weg te houden uit de kleerkasten.

Voor de mooie foto moet ik "gastblogster" Pascale hartelijk bedanken !

Riding with my brother ...

... of ook wel " 'n Toerke met m'n broerke ".

Zweefkampioenen ...

... mochten we deze keer van erg dichtbij bewonderen. De plaats van gebeuren kennen jullie ondertussen wel.

La Belle Epoque ...

... vorige zondag in Entrecasteaux kon je "rook in je ogen " opdoen ...

Op safari ...

... kunnen gaan op je eigen terras is niet iedereen gegeven! Al meer dan een week probeerden we ze beter te zien te krijgen. Wie ? De zevenslapers of relmuizen die onlangs mijn rijpende pruimpjes opgegeten hadden ...

Met een oude jagerstruc, gesuggereerd door Helga, werden er elke avond stukjes fruit aangeboden, maar de erg schichtige beestjes lieten zich wel eens heel vluchtig zien, om dan weer via de telefoondraad veiliger oorden op te zoeken.

Tot vanavond ... 't was heel rustig op het terras, en al een paar dagen had ik "op loerjacht" gezeten , om ze gewoon te maken aan mijn aanwezigheid. Het resultaat is op de prentjes te zien ! De pluimstaarten krijgen morgen een extra portie !

In Bormes...

... bloeit de mimosa uiteraard weelderig. Het dorp kreeg er dan ook al lang geleden een staartje bij, en heet nu Bormes-les-Mimosas . Maar om die in bloei te zien moet je vroeger op het jaar hier zijn - januari, februari zijn de maanden waarin de gele bloempjes de bomen en struiken tooien - allicht nog een herinnering aan de tijd dat ze in Australië in het wild stonden mooi te zijn - ze zijn hier namelijk echt niet "inheems" ...

Gelukkig biedt Bormes-les-Mimosas in de warme maanden juli en augustus nog heel wat andere pracht - de paar prentjes hierbij zijn maar een flauwe weergave van wat er allemaal te zien is. En wat de geuren betreft, dat gaat al helemaal niet via foto's ...









'k Mag niet vergeten Helga te bedanken voor de twee close-ups die deze pagina sieren - ze heeft die bloemen heel mooi in beeld gebracht, en 'k ben zeker dat jullie er ook van zullen genieten.

Leeshonger en ...

...gewone honger, beiden kunnen hier op de heuvel in Pijnpittendorp gestild worden ...









... en nee, de tenen in foto drie zijn die van de fotograaf niet !

Tegen de avond ...

... wordt er nog wel eens wat speculaas gebakken, tegen 6 december moet er een hele grote berg klaar zijn ...

De heuvel ...

... waarop een telecommunicatie-mast staat, maar ook het kloosterke van Notre Dame des Anges is bijna 800 meter hoog. Pijnpittendorp zelf ligt op 150 meter boven de zeespiegel. En al een paar jaar maak ik mezelf wijs dat ik er wel eens per fiets zou willen geraken.



Welnu, zoals dat in serieuze geschriften staat, welnu dus, vandaag is het me met een tussenstop op 1 kilometer van de top, bij de Source de la Glacière toch wel gelukt zeker !



En fietsers onder mekaar willen al wel eens een fotoke van een collega-zwoeger maken . Resultaat hieronder ! Ikke zeer content ! De heuvels van de Maures moeten zich nu maar klaar houden !

Vanop een luie ...

... stoel een teken van zomer-leven geven ... met dank aan fotograaf Nico die voor deze plaatjes zorgde. 't Is altijd leuk van aardige vroegere collega's weer te zien ... en ze blijken graag te komen ook !






En voor een goed begrip : Honni soit qui mal y pense !

Waterratten ?

En van wie zouden ze het hebben ?

Wandelaar gespot ...

... door aardige vakantiegangers , die hem mee hierheen brachten ten einde hem ( of haar ?) een tuin ter beschikking te stellen. Hopelijk zoekt zij ( of hij ? ) toch weer niet het asfalt op ... waar het beestje gevonden/opgeraapt/gered werd.

De slakken in de tuin zullen het gaan weten !

't Lavendelseizoen ...

... is nu echt begonnen. Spijtig genoeg kan ik er geen geur bij opsturen, die houden jullie dan maar te goed !

Een vleugje nostalgie...

... van uit de tijd dat auto's nog niet afhankelijk waren van computers .

Na de "bloemensafari"...

... van deze morgen, en wat huishoudelijke taken is er weer tijd om een paar vroeg-zomer bloeiers door te sturen. Google hielp me bij het vinden van hun naam in onze taal, de Latijnse benaming doe ik er ook maar bij ... je weet maar nooit !

De eerste in het rijtje, Orchis Morio heet de Harlekijn, allicht omdat die zo kleurig gekleed is ...




Nummer twee , Serapias neglecta, mag nochtans niet verwaarloosd worden, wat zijn Latijnse naam ook moge beweren. Een pracht van een orchidee, maar we moeten het doen met de naam in het Latijn ... 'k heb ook niet heel lang naar een vertaling gezocht !



Geloof het of niet, dit is ... Blauwe sla ! Lactuta perennis voor Romeinen van vroeger en nu !




En uiteindelijk een vrolijk zonneroosje, Tuberaria guttata, het Gevlekte Zonneroosje. Daarboven in het Massif des Maures heeft het een goed beschermd plekje gevonden.

Super-degustatie-sessie

... door ons meegemaakt op La Cressonière , waar een uiterst professioneel en gedreven maître de chai, zeg maar keldermeester, hun exclusieve gamma voorstelde. Onder de naam Villa Vallombrosa wordt er van uitgelezen percelen zowel witte, rode als rosé-wijn geproduceerd waarvoor we maar één woord voor gebruiken kunnen : prachtig !

De foto's hierbij proberen jullie een impressie te geven van wat we mochten meemaken, voor de geuren en smaken ... erheen !

Cruising the Classical Way

... in de Verdon-canyon vorige week ontmoetten we toeristen die duidelijk met een dosis nostalgie uitrijden. Een paar exemplaren kon ik net op tijd filmen. Het resultaat hierbij.

Apache...

... is uiteraard de naam van een Indianenstam uit Amerika, en die van de man waar getrainde politiehonden op af stuiven, maar tevens die van een nog niet zo oude website die ik zeer kan aanbevelen - gerund door goeie journalisten en fotografen, met vandaag onder meer een zeer mooie reportage over de streek van Ieper en Wereldoorlog I.
www.apache.be is hun adres

Van kleuren ...

... kennen ze allemaal hier wel wat ! Wat te denken van dit kleinood ? Kwam zomaar op het bloeiende bonenkruid zijn vlinderbuikje vullen ... en gelukkig is het er eentje die zijn vleugeltjes niet toeklapt bij het eten !