Boshyacinthen ...

... zoals in het Hallerbos kom ik hier niet tegen.  Maar de lente heeft toch ook mooie kantjes hier in het zuiden .

De orchis purpurea komt boven de gele bloempjes van de dwergbrem uit .

En de ophrys scolopax , klein maar fijn heb ik daar ook gevonden . Ze lijkt wat op een bij, daarom heten ze haar ook wel "l'abeille" , het bijtje dat je ook op de echte Laguiole-messen vind. 

Die van de eerste foto wou zich ook nog van wat dichterbij laten bewonderen. En de lente is nog niet gedaan . De Limodorum abortivum is zich aan het opmaken ... voor een volgende blog dan.

      

Kleuren ...

... beginnen meer en meer naar buiten te komen, hier en allicht ook meer noordelijk. En dan mag je nog een beeteke kleurenblind zijn  zoals ik ... och 'k geef ze nu en dan een andere naam dan jullie denk ik dan .

Terwijl ...

... er aan de andere kant van de wereld "gestoeft" wordt met "Luna Rossa" "Blood Moon" en zo van die verschijnselen laat de zon zich hier bij valavond nog even van haar mooie kant zien.

Allicht met Paasgroeten , want morgen is het weer eens Pasen en denken we weer aan mijn pa zaliger's Paasspreuk :  1 ei is geen ei, 2 ei is een half ei, drie ei is een Paasei !

Voorlopig ...

... geen bloempjes te fotograferen - ze zijn er wel maar ze zien af van de Mistral die sinds vijf dagen doorblaast.  Misschien tijd voor een nieuwe weerspreuk : "Maart heeft wind in zijn staart " ...

Vanop het terraske, beschut voor windstoten tot 130 km per uur , toch even laten zien op hoe een "mistralavondhemel" er uitziet  ?

Heropstanding of ...

... herbeginnen ? Een oud-collega zei me nog niet lang geleden " Zet nog eens wat bloemekes op je blog" of iets in die zin. En toen moest ik bekennen dat ik mijn blog echt wel lang verwaarloosd heb ( blame it on facebook ).  En dat ik daar verandering ging in brengen - en vandaar, met een knipoog naar die oud-collega die niet ver van het Arboretum van Kalmthout woont : enkele van de schoonheden die je er kan gaan zien .

Kerstdag in Gouy-Saint-André...

... in wat ooit een klooster was mochten we een paar nachten met Sofie en Tom, Corto en Fee komen logeren.  En er was zo'n mooi licht dat ... juist ! Kijk maar.

Herfstwandeling ...

... in de Kalmthoutse Heide , waar op het Schapenpad geen schaap te zien was .  Anderzijds waren er wonderlijk veel mooie plaatjes te maken, vandaar : geen commentaar meer, de beelden zullen wel duidelijk maken hoe we genoten hebben ...

De "Tall Ships" zijn vanuit Toulon...

... vertrokken .  Het volgende doel in de wedstrijd ? Het Italiaanse La Spezia.  Eens op zee worden ze nog fotogenieker , zowel de grote drie-en viermasters als de "kleinere" schepen die toch ook al gauw dertig meter  meten ...

En hier is deelnemen ook zeker zo belangrijk als winnen .

This is not ...

... le Grand Canyon du Verdon.  Maar voor de twee beestjes op de foto's een hele klim in ieder geval.

De grootste heeft er in ieder geval tenminste één goed oog in ! 

Paarden ...

zie je zowat overal in de Camargue , dikwils van dichtbij, soms van ver , en zowat altijd zijn ze fotogeniek !

Vorige week...

... "mocht" ik weer eens naar de Camargue  , een plek waar altijd wel iets te zien is voor wie goed kijkt.  In de buurt van Les Saintes Maries de la Mer ligt er dicht bij de Kleine Rhone een vogelreservaat dat telkens weer verrassingen in petto houdt.

Dat er in de vijvers en moerassen tussen de twee armen van de Rhone een groot aantal flamingo's woont zal wel geweten zijn.  Maar er zijn nog andere bewoners , en sommigen laten zich niet zo makkelijk zien.

Een waterknaagdier dat ik voordien nog maar een enkele maal vluchtig had mogen opmerken  is daar ooit terechtgekomen , ook al hoort het eigenlijk in Zuid-Amerika thuis.  Een van de beverratten, of "ragondins"

in kwestie was zelfs zo vriendelijk om aan land te komen toen wij het reservaat verlieten. Een gebaar dat we zeer op prijs hebben gesteld !