Wintervakantie of ...

... het leuke aan sneeuw ...



... zolang je rechtblijft !

Zoals aan Marco beloofd ...

... komen er nog prentjes uit het Oetztal. Waar bij de vorige blog ijspinnen te zien waren, krijgen jullie nu een kijkje van hoe we ook nog door een tunneltje mochten stappen. Op weg naar "die best bekannte Erbsensuppe des Tals" in Siggi's Jausenstation, één van de tien huizen van Burgstein ... In de soep kon je de lepel rechtopzetten, en de "würstl" waren voor sommige dames te groot , iets wat de heren dan weer met verbazing sloeg ... Niks gewoon zeker ?

Vorige week in het Oetztal ...

... behalve een beetje oefenen op de skis is er ook heel wat aan wandelen gedaan. Wat het voordeel heeft dat je details niet voorbij vliegt en je je foto-apparaat kan uitproberen ...

Mini-irisjes ...

... voor iedereen die naar kleur en zon en lente snakt.







En 'k wens dat die niet lang meer op zich gaat laten wachten !

Carnavalsweer op Valentijn ...

... of hoe het weer in de Var zich weleens durft vermommen ... en hoe de meesjes wel weten dat het allemaal niet zo lang duurt!

Rocks...

... kunnen van nabij bekeken er uit zien als bergen waar je niet in wil verloren lopen.



Maar van op enige afstand zien ze er dan weer heel uitnodigend uit, en je kan er zelfs een kwartiertje op gaan zitten om te kijken en te genieten van wat je ziet ...

Les Salins d'Hyères

Les Salins is eigenlijk een oude zoutwinning die sinds een vijftiental jaren niet meer in exploitatie is. Le Conservatoire du Littoral en Toulon Provence Méditerrannée beheren deze site van zo'n zeshonderd hectare nu, met als doel de biodiversiteit van deze plek te bewaren, en ze open te stellen voor bezoekers, steeds onder begeleiding.

Ik heb mogen profiteren van een gratis bezoek, op een zonnige namiddag in februari. Hierbij een korte impressie van dit bezoek.

Na de regenbui ...

... van deze voormiddag wou ik toch wel weten hoeveel water er gevallen was - 33 millimeter wees de pluviometer aan, wat dan staat voor goed drie volle emmers water per vierkante meter ... de planten in de tuin zullen er nog een hele tijd van genieten !

Wat zon nodig ?

Dan hierbij mijn bijdrage - de eerste zonnetjes in de tuin - voor jullie allemaal !

Op naar...

... inderdaad " La Loube" , 830 meter hoog, en als je op 400 meter hoogte geraakt bent zoals ik, gebracht door mijn Yammeke, dan moet je verder te voet - dat is duidelijk te zien op het bordje dat onder het naambordje hangt!

Na een bocht of twee krijg je al een blik op de top van die "montagne de la Loube" te zien. Nog een heel eind voor je boven bent. Gelukkig ligt de weg er goed bij - boven op de top staan er antennes en torens voor allerlei telecommunicatie-toestanden, en dus moet er wel eens wat geknutseld worden aan kabels en parabolen ... en dat vraagt dan weer om vrachtwagens die vanalles naar boven moeten brengen.



De weg loopt vrij steil naar boven, fleece en jas worden al gauw uitgetrokken, en na een goed kwartier stijgen ga je je ergens in de Dolomieten wanen - vreemde rotsformaties links en rechts van de baan, beneden naar de vallei toe, of hoog boven de weg uittorend ... ik denk dat velen hier allerlei reuzen, konijnen, beren en andere kattenkoppen zullen in trachten te vinden, anderzijds weet ik eigenlijk niet of er velen hier langs komen ... op drie werklui per vrachtwagen na en twee mountainbikers ontmoette ik eigenlijk niemand.






Om half drie vertrokken, iets voor vier boven geraakt, tevreden dat het zo goed verlopen is, tijd voor een "zelfportret" ... dat duidelijk toont hoe hoog La Loube boven de vallei van de Caramy uitsteekt - helemaal beneden liggen Tourves en Brignoles.



Dat ik sneller beneden was dan boven moeten jullie maar aannemen ... geen foto's !

Wie wel eens ...

... een hond op bezoek krijgt weet best hoe die dieren het aan boord leggen om er onweerstaanbaar uit te zien ... Pluto die hier daarstraks "aanwaaide" is daar een prima voorbeeld van ...




"Aanwaaien" mag hier figuurlijk genomen worden - Milly, een aardige vriendin uit de buurt, bracht hem/haar mee - Pluto is namelijk een teefje maar met zo'n voornaam ga ik wel eens twijfelen ...

Uitgebrand...

... was het wrak van de auto die ik vanmorgen opmerkte toen ik de luiken voor de terrasdeur opende. Met een koppel gendarmes erbij die allicht verslag kwamen opmaken. Nog geen half uur later was het wrak opgeladen door een of andere takeldienst, en wat achterbleef is op volgende foto's te zien... Van half werk gesproken, dit mag er alvast een voorbeeldje van zijn. En die rommel ligt op een plaats waar heel regelmatig wagens en bussen even halt houden, al was het maar om te telefoneren, en waar ik meestal overrijd als het bovenpoortje gebruikt wordt. Afwachten maar of de gemeente hier wat aan doet ...

Twee kleinzoons...

... hebben ook mijn aandacht weten vast te houden vorige week. De ene al wat aktiever dan de andere ... maar gezien de jongste zijn leeftijd nemen we hem niet kwalijk dat hij voorlopig nog niet met gereedschap bezig is.





Nummertje één in leeftijd daarentegen kan al aardig overweg met wat hij een "vruuuter" heet - dat ding vruutttt zo lekker als je op het juiste knopje drukt !

Na 1 januari 2010...

... en in Brussel moest het grote rad afgebroken worden, hoewel het van mij er gerust had mogen blijven staan...




... want er worden veel lelijker dingen hier en daar op pleinen en straathoeken weggezet.



En soms krijg je wel eens een heel bekend monument vanop een bijzonder plaatsje of met bijzonder licht te zien. Had ik geluk dat ik juist op het goeie moment in de buurt van Koekelberg voorbijkwam !

De negen werken van Yentl

... en let vooral op het achtste werk ! Voorspelt niks goeds !

Twee sterretjes ...

... lopen, springen, dansen hier rond deze dagen - en zelfs het kampvuur houdt ze maar eventjes rustig. Maar daarover klagen ? Ben je gek !

Aandachtig...

is wel het minste wat kan gezegd worden over de gemoedstoestand van deze twee artiesten die hier ten huize aan de slag zijn.




Volledige concentratie is dan ook nodig voor dit soort werk ! En er komen nog andere uitingen van creativiteit - wacht maar !

Wie dacht dat...

... we hier zo maar een hele week niksen, wil ik met bijgevoegde foto het tegendeel bewijzen.



Wel ja, hier mogen we nog vuurke stook houden, als we het maar tussen 15 oktober en 15 maart doen... nadien kan het nog tot 15 april, mits toestemming van het gemeentebestuur. Het echt kleine snoeihout mag niet blijven liggen wegens ... brandgevaar, in het droge seizoen natuurlijk, en dus stoken we het op. En als het dan, zoals deze morgen, gevroren heeft is een vuurtje buiten een echt plezier.

P.S. Voor een fotoke met een telefoontje gemaakt valt dit eigenlijk nog best mee.

Het mag dan al...

... volle maan zijn deze eerste december,echt winter kan ik het nog niet noemen. Want wat staat er hier bij de zuidgevel te bloeien? Ongewoon is het niet dat de yucca's een tweede bloei kennen, dit jaar zijn ze wel laat ... maar zéér mooi. Daarom draag ik deze prentjes graag op aan alle lieve lezeressen ! De mannen mogen meekijken ...

De Toer van de Heuvel hierover ...

... die velen van jullie al wel eens hebben meegewandeld, of voor de strafsten onder mijn lezers hebben meegefietst, begint tegenwoordig met een ander beeld dan we tot voor enige maanden gewoon waren. Overal langs het eerste deel, van de "conteneurs" langs de baan die naar Pijnpittendorp leidt tot aan de eerste barreel die het begin van de brandgang aanduidt is het een opeenvolging van ... borden geworden. Veel borden wijzend op een bouwvergunning, resultaat van het feit dat tot enkele maanden geleden de gemeente zelf nog bouwvergunningen mocht afleveren... En een paar een eindje verder, daar waar zeker niet gebouwd mag worden, maar waar de eigenaars toch menen dat iemand interesse zou kunnen hebben in een stuk heuvel, zij het dat er niks mag op gebouwd worden...





Gelukkig is de rest van mijn "toer" nog gebleven zoals voorheen, veel stenen op het pad, sporen van everzwijnen, hier en daar een late bloem en stilte...